Bohaterowie
Stefek
Ciekawy świata, pełen entuzjazmu
młody mieszkaniec Cichej Doliny.
Najstarszy z pięciorga rodzeństwa.
Imisia
Kuzynka Stefka.
Urocza i nieśmiała, ale też
zdecydowana i wytrwała.
Wisia
Odznacza się charakterem
przywódczyni. Liderka wśród
kolegów i koleżanek.
Franek
Bez skrępowania okazuje emocje, często dając wyraz odczuciom pozostałych
mieszkańców Cichej Doliny.
Czesiek
Postrzega świat w ciemnych
barwach, mimo to nie waha się
brać udziału w przygodach.
ZYGMUNT
Dziadek Stefka i Imisi. Ma tajemniczą przeszłość, o której przez długi czas nie chciał opowiadać. W dzieciństwie mieszkał na Omanowej Łące.
FELEK
Jeden z młodszych braci Stefka. Ciekawy świata i pełen energii.
ANIELA
Skryta, o melancholijnym
usposobieniu. Nie lubi być w centrum uwagi, ale dobrze
czuje się w grupie.
Pyzio i Dyzio
Kłótliwe, ale nierozłączne wróble.
MICHASIA
Niespodziewany gość w Cichej Dolinie.
Rozdział 1
WAKACJE
Stefek rzucił szkolny plecak na trawę, podskoczył, zaklaskał uszami i wykrzyknął:
- Juhu!
Torby jego kolegów i koleżanek również pofrunęły na nagrzaną słońcem ziemię. Franek i Wisia wywinęli fikołki. Imisia ze śmiechem stoczyła się z małej górki porośniętej stokrotkami, a Czesiek z błogą miną położył się wśród polnych kwiatów i wystawił pyszczek na ciepłe podmuchy wiatru. Aniela tymczasem usiadła pod brzozą, zapatrzyła się na rzekę i westchnęła:
- Wakacje...
- Nareszcie! - zawtórowała jej Wisia.
- Już myślałem, że się nie doczekam - dodał Czesiek.
Imisia usiadła, otrzepała sukienkę i założyła kapelusz, który w czasie zabawy spadł jej z głowy.
- Wydaje mi się, że dopiero co była zima - stwierdziła.
- Mnie też! - zgodził się Stefek. - A przecież dawno nie ma po niej śladu. I nawet wiosna minęła!
Stefek rozejrzał się po ukochanej dolinie - zimą tak mroźnej, białej i cichej, a teraz ciepłej, kwitnącej, pełnej świergotu, szumu i bzyczenia. Odetchnął powietrzem przesyconym zapachem dzikiej marchwi, mięty i tymianku. Pomyślał, że znajduje się w najcudowniejszym miejscu na świecie, i poczuł się naprawdę szczęśliwy. Wzdrygnął się na dźwięk głosu Anieli.
- Co będziemy teraz robić? - zapytała króliczka.
Czesiek ziewnął i przeciągnął się leniwie.
- Pewnie się nudzić... - powiedział.
Na te słowa Franek otworzył szeroko oczy, a lewy policzek zadrgał mu nerwowo.
- Ojej! - wykrzyknął przejęty.
Wisia wstała i podparła się pod boki.
- Akurat! - oburzyła się. - To będą nasze najwspanialsze wakacje! Pełne zabawy, niespodzianek i niezwykłych przygód! Prawda, Imisiu? Mam rację, Stefku?
Imisia skinęła głową i pytające spojrzenie Wisi przeniosło się na Stefka.
Nie wiedzieć czemu, królik poczuł się nieswojo.
Chciał odpowiedzieć "Jasne!", ale nie potrafił. Sam nie rozumiał dlaczego. Wybawiło go nagłe pojawienie się rudzika. Ptaszek przysiadł na drżącej gałązce brzozy i chwilę przyglądał się przyjaciołom, uspokajając oddech. Ostatnio założył rodzinę, wciąż był zajęty i raz po raz przelatywał z furkotem nad doliną, żeby załatwić ważne rodzicielskie sprawy.
- Niech zbieleję! Co to za miny? - zapytał w końcu. - Już stęskniliście się za szkołą?
- Co takiego? Nie... - jęknął Franek.
Reszta milczała, ale rudzik nie czekał na dalsze wyjaśnienia.
- Za starą szkołą nad rzeką widziałem dużo, mnóstwo, po prostu ogrom żółciutkich mniszków! - oznajmił z zadowoleniem kogoś przynoszącego dobrą nowinę. Wiedział, że króliki uwielbiają mniszki, a ich kwiaty o tej porze roku w większości już przekwitły.
- Mniam! - wykrzyknęli jednym głosem Stefek, Wisia, Imisia, Aniela i Franek, po czym zerwali się z miejsca i pognali we wskazanym kierunku, zapominając o plecakach porzuconych w bujnej trawie.
Czesiek założył swój tornister na plecy i ruszył za kolegami i koleżankami, ciągnąc za sobą ich torby.
- Dla mnie pewnie i tak nie wystarczy - burczał pod nosem.
Dalsza część w wersji pełnej