Wachlarz osobisty - Piotr Kotula

Znów budzimy się o chłodnym brzasku

przecieramy znużone snem oczy

patrzymy w lustrzane odbicie

zmęczonego od dawna sukcesu

Znów budzimy się w naszym zimnym łóżku

zawinięci w pachnącą stęchłą kołdrę

pijemy ciepłą słodko-gorzką herbatę

czarną kawę zaparzoną w biały dzień

Znów budzimy się syci głodem dnia

z gulą wypełniającą gardło

pozornie napełnionym żołądkiem

całkiem najedzonym jeszcze wczoraj

Znów zasypiamy głodni

po obfitym posiłku

tuląc miękką poduszkę

tak twardą ciężarem dnia

Nie zasypiamy

I nie zaśniemy