Ulotne momenty - Marianna Góralska

od kiedy ptaki opuściły moje sny

i słowa obumarły

nie wiem jak przyznać się

do samotności

patrzę na drzewa za oknem

one na mnie

bezradnie wyciągam ramiona

szepczę słowa bezładne

umierając z tęsknoty

łzy rozsypuję na policzkach

a świat przemija, przemija

drzewa zrzucają liście, liście

smutek wypełnia żyły

krąży po ciele

staję się skałą

a chciałam być ptakiem

skrzydła wznieść wysoko

i latać

upadałam długo

za długo

za miłość

za śmierć

za szczęście