"Tak. To ona" - wiadomość jest krótka, kobieta wklepuje ją, a potem, nie czekając na odpowiedź, odkłada telefon na biurko. Wraca do obserwowania. Dziewczyna, na którą patrzy, jest śliczna. I niewinna. A przynajmniej na taką wygląda. Jest ubrana w beże i brązy, pasujące do delikatnej, zwiewnej urody. Ma uroczy śmiech, to właśnie on zwrócił uwagę Ewy już jakiś czas temu. Jest w nim radość. Teraz siedzi w auli z koleżankami, a do uszu Ewy dolatują ułamki rozmów o niczym. Instagram, ubrania, koncerty. Młodość tym żyje, tym i imprezami, szaleństwem, które ma swoje prawa. I mimo że powinny przygotowywać projekt, rozmawiają o wszystkim innym. Zresztą nie tylko one. Harmider na sali wzrasta, powinna go uciszyć, ale w gruncie rzeczy nie ma ochoty użerać się z nimi wszystkimi w piątek. Zerka w laptopa, zdjęcia są artystyczne, twarz jest schowana w cieniu, ale dziewczyna zapomniała o jednym. Tatuaż jest mały, w nietypowym wzorze.
- Kończymy na dziś - mówi, ukrywając fakt, że cieszy ją to bardziej niż studentów. - Prezentacje na wtorek.
Rozbawia ją grupowy jęk bólu, mieli czas, który uparcie marnowali. Czyn i konsekwencja, to zawsze idzie w parze. Dała im absolutny luz przez ostatnie zajęcia. Wie doskonale, że gdyby wzięli się porządnie do pracy, skończyliby tydzień temu. Trochę celowo nie podała terminu końca, to też nauka, może ważniejsza niż sam projekt.
- Alicja, proszę, zostań. - Zatrzymuje dziewczynę. Ta wzdycha cicho, ale odkłada torbę i opiera się o ławkę, czekając, aż reszta grupy wyjdzie. Ewa się nie śpieszy, chce, aby zostały same. Planuje zaryzykować dużo, może nawet zbyt dużo, ale potrzebuje tego zastrzyku adrenaliny. Drzwi zamykają się za ostatnim studentem i dopiero wtedy odwraca laptopa.
Zdjęcia są artystyczne, a jednak wyuzdane. Ciało dziewczyny wygina się, odsłaniając to, co jest do odsłonięcia. Kilka ukazuje uchwyconą w półcieniu cipkę i palce, które ją penetrują. Ewie najbardziej podoba się to, na którym dziewczyna klęczy, jej usta są rozchylone, a małe piersi mają ostro zarysowane sutki. Cały profil mówi jedno: "weź mnie, mocno". Wcześniej, gdy czytała opis, jej brew wygięła się w górę.
"Szukam kogoś, kto pokaże mi moje miejsce. Chcę zostać zerżnięta - nie tylko cieleśnie; chcę, aby ktoś pieprzył też mój mózg, moją wyobraźnię, moje fantazje. Mam dosyć bycia grzeczną, a jednocześnie: będę grzeczna.
Uratuj mnie od nudy, proszę".
To niestety koniec bezpłatnego fragmentu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki.
