Tu many - Arkadiusz Szałajko

Pomów błagam ze środkiem

Choć go nie ma

Mimo to boli

Nie może istnieć

Ból tak wielki...

Dlatego go nie ma

A jest

Zaprzeczam

To raczej nie koi

Nie przytulaj mnie

Pomów

Z pomów

Milczę, bo boli

Chociaż nie może

Brak nie boli

Zazwyczaj...

Absurd i trzy kropki

Brak słów

I bezsens gromki

Nie pomaga

Nie jesteś ze mną

Choć nie istnieje

Powodzenia, weź się rozchmurz - szydzę

Boli, kotłuje się

A nie może

Samotnia, pustelnia

Może Tobie coś powie - szydzę

Nie mówi?

Nie powie

Ale boli

Bo lubi boleć

A jest

Mimo że nie jest

Mnie zostaw

To zaspokój

Z nieegzystencją

egzystującą pomów

Proszę, prosi

Przytul ją, próbę ponów

AntyM. Nikt. Nic.

Czasem ktoś, ale to nic

D. Kogo? Czego?

No właśnie kogo

Względnie - o zgrozo!

Dlaczego?!

C. Komu? Czemu?

Się mogę przydać

A wsm to po co...

AntyB. 1.Nikogo. 2.Nic.

ad.1.

ad.2.

Po prostu nihil

N. 1. Z kim? 2. Z czym?

ad.1.

Ze schroniska

Na spacer

Ms. O kim? O czym?

Co za pytania?!

O niczym

Nie myślę

Tylko leżę

W. Wołam o... pomoc!

Z czasem dojść do tego musiało

Choć szans mi on nie daje

W nierównych zawodach

Na co dzień występuję

Nawet

Nie zaczynam

Jedenkamień

Gdy brnąłem

Powiedział mi:

czas jest względny...

To prawda

on nie istnieje

Są

Do odkrycia

czasie!

Czasem udaje mi się

ciebie ujarzmić

ty jednak

Nie dajesz za wygraną

Zatrzymujesz mnie

A sam biegniesz

Gonitwa bezsensowną

Się zdaje

Wciąż jeszcze

Jestem za słaby

Nie pozwolę ci prowadzić

Poznałem twoje przerwy

Zmierzę się z tobą

I razem w końcu

Biec będziemy

Na równi