Terapia kognitywno-obrazowa w pracy psychologów - Anastasiia Kolendo-Smirnova

Kup ebooka

40.38 zł
33.52 zł (40,38 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać

5 etapów metody terapii kognitywno-obrazowej

Zanim przejdę do opisów przypadków klientów moich uczniów i współpracowników, chcę przypomnieć główne etapy metody terapii kognitywno-obrazowej. Bardziej szczegółowy opis metody znajduje się w książkach "Terapia kognitywno-obrazowa" oraz "Magiczna pigułka to ja".

Etap pierwszy - tworzenie pożądanego obrazu

Na tym etapie klient określa cel i wyobraża sobie pożądaną przyszłość - sytuację, w której oczekiwana zmiana już się dokonała.

W niektórych rodzajach pracy, zwłaszcza gdy punktem wyjścia jest konkretna trudna emocja, można rozpocząć bez budowania rozbudowanego obrazu pożądanego. Decyzja zależy od celu pracy oraz aktualnego stanu klienta.

Etap drugi - rozpoznawanie emocji w obrazie pożądanym

Klient przygląda się temu, co czuje, kiedy wyobraża sobie osiągnięcie celu.

W ramach metody terapii kognitywno-obrazowej zakładamy, że pojawiające się w takim momencie napięcie, lęk, opór lub inne trudne emocje mogą wskazywać na ważne dla klienta przekonania, oczekiwania, konflikty wewnętrzne albo wcześniejsze doświadczenia.

Nie zawsze trzeba od razu nazywać je słowami. Punktem wyjścia może być samo zauważenie emocji i sposobu, w jaki jest ona odczuwana.

Etap trzeci - tworzenie obrazu roboczego

Na tym etapie klient nadaje rozpoznanej emocji metaforyczną formę.

Powstaje tak zwany obraz roboczy - indywidualna metafora tego, czego klient doświadcza.

Nie szukamy "prawidłowego" obrazu. Ważne jest to, co spontanicznie pojawia się u konkretnej osoby i jakie znaczenie ma dla niej.

Etap czwarty - transformacja obrazu

Klient stopniowo wprowadza do obrazu roboczego kolejne zmiany.

W klasycznej wersji metody pracujemy z jednym elementem naraz, pozostawiając czas na obserwację reakcji. Tempo pracy powinno być dostosowane do klienta - nie chodzi o jak najszybsze doprowadzenie obrazu do określonego rezultatu.

Każdą zmianę oceniamy przede wszystkim na podstawie reakcji osoby pracującej z obrazem.

Etap piąty - utrwalanie i sprawdzanie zmian

Na ostatnim etapie wracamy zarówno do obrazu, jak i do początkowego celu.

Sprawdzamy:

- jak klient reaguje na obraz pożądany;

- co zmieniło się w jego emocjach;

- czy zmienił się sposób myślenia o sytuacji;

- czy pojawiły się nowe możliwości działania;

- czy klient zauważa zmiany w codziennym funkcjonowaniu.

Warto oddzielać zmiany obserwowane podczas pracy z wyobraźnią od zmian zachodzących w życiu klienta. Te drugie mogą mieć wiele przyczyn i nie należy automatycznie przypisywać ich jednej technice terapeutycznej.

Ważne: jeżeli praca z obrazem zwiększa napięcie lub wywołuje silny dyskomfort, nie pozostawiamy klienta samego z nasilonym pobudzeniem. Wracamy do stabilnego kontaktu z teraźniejszością, sprawdzamy jego stan i wspólnie decydujemy, czy kontynuowanie pracy jest w danym momencie odpowiednie.

Klasyczny sposób wykorzystania metody przedstawia moja uczennica Natalia.