teksty bez sensu - Agnieszka Zielińska

Przepraszajmy zawsze

nie za to, że żyjemy.

Przepraszajmy za to,

że jeszcze nie wiemy

czy poprzez nasze słowa i czyny

kogoś nie skrzywdzimy.

Prośmy zawsze

nie o przeżycie

lub co jest przez nas samych

nie do zdobycia.

Dziękujmy zawsze,

nie za coś lecz za nic.

to prawidłowy system jakości

to nasz egzamin.

Wszyscy jesteśmy w tym samym położeniu,

Chcemy czuć się ważni zaakceptowani;

Przepraszam za egoizm.

Proszę o wyrozumiałość.

Dziękuję Ci CZŁOWIEKU

Za wszystko/ za to, że jesteś/ za nic...

masz Prawo

być dziwaczny

masz Prawo

być dosłowny

masz Prawo

błądzić we mgle

Masz Prawo do wszystkiego,

jeśli nie krzywdzisz nikogo i niczego!

Zaczyna się niewinnie

Od zwyczajnej niewiedzy

Kara bądź nagroda

Z każdej strony śledzi

Trzyma nas na muszce

Totalny brak zaufania

Pilnuje przesłuchuje

Zadaje pytania

Ten głos bezimienny

Siedzący z tyłu głowy

Wyznaczający przejście

Na życie niegotowy

Bojący się szczerości

Zapobiegający przerwom

Snujący się po mieście

Szkodzący czułym nerwom

Okalający pajęczyną

Tajemniczy sadysta

Wyczekujący moment

Przebiegły - strach Artysta

Jak nie żartujesz -

Jesteś wzgardzony

Jak nie pracujesz -

Jesteś potępiony

Jak nie masz luzu -

Wszyscy się oburzą

Jeśli nie patrzysz

Przez różowe okulary

To znaczy, że jesteś

Za brzydki i za stary.

Możesz wegetować,

Możesz się chować,

Możesz nie mieć poczucia humoru,

Możesz nie być w nastroju,

To nie jest zbrodnia i kara

Nie dawać z siebie stu procent

I czasem nawalać

To nie jest wcale takie straszne

Żyć ze sobą bez dystansu

Żyć ze sobą na poważnie.

Dawno dawno temu

Za górami za lasami

Była sobie raz

Wolna Wola

Najpierw poszła do żłobka

Nieco później do przedszkola

A kiedy wyrosła została prezydentem

Nikt nie podskoczył już Woli nieugiętej

Wola żyła i żyła i nowe ustawy tworzyła

A, że znana jako Wolna była

To się szybko złakomiła

I sprytem cały świat zdobyła

Wolna Wola wnet się zbyła

Starowinka wykupiła

Wielkie wille z basenami

I szalała w nich latami

Za siódmym lasem za ósmym morzem

Zmora stała nad zgarbioną Wolą z batem

Paczkomatem dostępnym dwadzieścia cztery

Godziny na dobę, w każdą pogodę

No i jak to zwykle bywa

Zakończyć należałoby chyba

Natury przeto i widłami

Nie wygoni sam dynamit

Ano morał z tego taki

Bądź ostrożny, czytaj znaki...

Nie stare, nie nowe, cóż to ma być?

- korzyści majątkowe.

Niezaprzeczalnie bezkrytyczne

Takie beznadziejne, aczkolwiek śliczne.

Czasem da je spadek po prarodzicach,

Czasem wydrzesz je na własnych krwawicach.

Generują w mózgu łaknienie

Posiadłszy je zyskasz niezaspokojenie

Śladami korzyści podąża sen

Dostatek bywa niczym tlen

Zaś spróbuj w niedostatku trwać

Korzyści mogą spokój dać

Przeciwne strapienia biedne

Nikomu niepotrzebne

Oportunistami jawmy się

Z możnością spojrzenia sobie w lustrze

Kochamy korzyści majątkowe

Oświecenia błysk nas z tego nie oczyścił

Jesteśmy tacy cywilizowani

Jesteśmy niefortunnymi fortuny zdobywcami

Poszukiwany/ poszukiwana

Osoba NN/ zupełnie nieznana

Oczy czarne/ może białe

Ciało przerysowane/ niedoskonałe

Widziano po raz ostatni wczoraj wieczorem.

Wyszedł i nie wrócił.

No i tak się skończyło.

Nie ma, a było.

O kim mowa?

- o szacunku, co się przed nami chowa

Po co to komu

pozabijajmy się

Po co to komu

niech będzie źle

przynajmniej będzie ciekawie

przynajmniej nie będzie za mało

Po co to komu

to się nie opłaca

ludzie będą z żelaza wykuci

organy sztuczne duchowo wyplute

wieczny dzień świstaka

nie zaznawszy szacunku

po co iluzoryczne szczęście

bez żadnego warunku