III.

Jestestwo, istność niestworzona cała -

Oto co dla nas prawdą jest jedyną,

A reszta - złuda, choć dziś zachwycała,

Niknie z chwilami, które w bezkres płyną.

Naoczny zjaw ma postać coraz inną;

Esencja życia - ta jedynie trwała;

Stworzone rzeczy i ludzie przeminą,

Lecz TO po wszystek jest czas. Temu chwała!

Egzystujące i rzeczy i ludzie

Mijają prędko, jak w sennej ułudzie.

A choć tak dzisiaj żywe, jutro zbledną.

Nie wstrzymasz życia, choćbyś chciał rozpacznie.

Umrze, co żyło, skończy się, co zacznie.

Samo TO wieczne, tylko ono jedno.

II.

Jedność bezzjawnem źródłem jest wszechtreści.

Objaw z niej płynie, jak ze zdroju rzeka,

A ona - przyczyn przyczyna daleka -

Nigdy się w słowach, ni w czynach nie streści.

Naokół niebo ziemię przyobleka,

Empirejskiemi dalami ją pieści,

Stwarzając z ziemskiej gliny jej niewieściej

Lennego pana wszechbytu - człowieka.

Emanujący z tych prarodzicieli,

Mąż człowieczeństwo ze swą żoną dzieli.

A tak, poczęcie mając to dwoiste,

Niebem i ziemią człowiek jest zaiste.

Umrze - w proch jego ciało się obróci;

Sam duch, że z nieba - do niebios powróci.

Projekt okładki: Juliusz Susak

Tekst wg edycji:

Laozi

Tao

Warszawa 1921.

Zachowano oryginalną pisownię.

Niniejszemu wydaniu zamiast skróconego

(jak w oryginale), dano pełny tytuł i dodano podtytuł.

? Wydawnictwo Armoryka

Wydawnictwo Armoryka

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-7950-721-4