Sylabizowanie świata - Jacek Waniewski

zima

leniwa praca

sobotnie popołudnie

pod koniec roku

grudniowy wieczór

zżółkłe szpilki modrzewia

w bezlistnej kniei

nad dachem bloku

już tylko pół księżyca

kładę się głodny

czarne konary

rozczapierzone na tle

ciemnego nieba

ni liść trzepoce

po gałęziach odartych

lód na kałużach

znowu ktoś odszedł

w nocy szron pokrył ziemię

topnieje w słońcu

wierzba płacząca

stoi bez liści bez łez

deszcz na nią pada

delikatna mgła

nad łąką między drzewa

gwiazda w kałuży

na ciemnym tle drzew

pomarańczowa plamka

porusza się w mgle

pomarańczowa

czy rewolta? czy smuta?

kurtka biegacza

pełnia księżyca

lśnią kałuże na ścieżce

mijam je bokiem

drzemie olbrzym

zeschłe liście gdzieniegdzie

jemioła na czub

pada śnieg z deszczem

krople bębnią po dachu

płatków nie słychać

białe kuleczki

na bezlistnych gałązkach

czekanie śniegu

niebo nad głową

chmur mur na horyzoncie

idę wolno pod wiatr