Stasio Felek Kartofliński - Izabela Kostun

Stasio Felek Kartofliński

Bardzo lubił nosić dżinsy.

Gdy go mama ubierała...

Upsss nie!!!!

On sam zakładał, wkładał.

Najpierw jedna noga,

Potem druga.

Coś szeptała mu do ucha

Ta mama jakże kochana.

Kiedy poszedł do przedszkola,

Taka panowała moda,

żeby dzieci się słuchały

I nic, a nic nie rozrabiały.

Tam jadł obiad,

uczył, bawił się i spał.

Bo z dziećmi małymi tak to już jest,

Że muszą czas przeznaczać także na sen.

Kiedy wracał po drodze do domu.

Dziwy działy się, nie mówił nikomu...?

Lecz mama tak kochała swojego synka,

że zbierała z nim sny i marzyła o szyszkach.

Tych zielonych, które są w lesie,

wiewiórkach, biedronkach, stonogach i muchach.

Łące pełnej kwiatków bratków

i dolince z Muminkowych rysunków.

Takie to dziwne rzeczy się działy

Kiedy Staś spał i nie udawał wcale.

Choć przejęty zawsze czule dotknięty przez panie

Których opiece został oddany.