Stanisław Pieprzony Wyspiański - Patryk Skałban

Cholera.

Nie chcę być wulgarny,

ale gdy spoglądam na twoje dzieła

- po prostu jestem kurwa zazdrosny

to podarte przez szalonego mistrza płótno.

A ty wiesz, że żadna tubka farby

nie jest niezastąpiona.

Dlatego po prostu wymieniasz mnie na nową.

Wczesnym rankiem niczym sfora psów bezpańskich

Pojawił się przede mną -

kompleks apartamentów gdańskich

Zaniedbany, brudny.

Nie chciałem tu być, lecz nie narzekam,

Pomimo tego deszczu i krzyku mew nad głową

Wreszcie nie patrzymy się na siebie z daleka

I święcie wierzę, że mogę być tu z tobą

Rumienię się na twe każde spojrzenie

Krople potu (a może bryza?) zbierają mi się na czole

Wiem, że szczerość zawsze jest w cenie

Ale co tu ceny pełni rolę?

Nie wiem co mam ci powiedzieć,

Ty nie wiesz czy chcesz mnie wysłuchać

Choć dawno powinnaś to wiedzieć

Na "prawdę" jesteś zbyt krucha

Wygodny, bezpieczny.

Oszczędzam Tobie nerwów

Mam dosyć mego strachu

Stabilny, wolny.

Nie chwytam cię za rękę,

lecz odprowadzam wzrokiem

To miasto cię wciągnęło, więc daję ci już odejść

Późnym wieczorem -

w gwarze zabaw szampańskich

Czule żegnałem się

z kompleksem apartamentów gdańskich.

I znowu ją znaleźli

Gdy leżała w rowie.

Nie mogła nie być wdzięczna, ale jakoś tak trudno

patrzeć w oczy braciom oprawców

Każdy ruch

Były jak cios

Mówią, że się stoczyła

Ale co oni mogą wiedzieć?

Inkubator

Dziwka.

"Jesteś jak automat, gdzie mam wrzucić pieniądze?"

I pozbawiona człowieczeństwa

Bezimienna

Ląduje w kolejnym rowie