Drodzy...
Mimo długiej walki domowej;
Mimo wielu nerwów i krzyków -
Pragnę Wam serdecznie podziękować.
Za życie - serca pierwsze bicie.
Za leczenie - duże zrozumienie.
Za trud wychowania oraz wszelkie starania,
Bym szczęśliwa była, a o problemy się nie martwiła.
Dziękuję za szansę życia;
Za iskrę, która tchnęła we mnie życia blask,
Oraz za szansę, która znaczy dla mnie wszystko.
Kocham Was!
Drodzy dziadkowie
(Dedykuję Wam w podzięce ten piękny wiersz)
Jesteście dla mnie jak rodzice -
Powiem Wam to skrycie.
Kocham Was -
Jestem pełna miłości,
A zarazem smutku i złości.
Chciałabym być teraz w rodzinnym gronie -
Nieraz słone łzy goryczy ronię.
Ale przy życiu wiara mnie trzyma,
Że w te szczególne dni szczęśliwa jest moja liczna rodzina.
Kocham Was i rodziców jednocześnie
I uważam, że na takie wyznania nie jest za wcześnie.
Okropna choroba mnie nie zabija,
Bo ja jestem niezniszczalna
Oraz całkiem normalna.
Wielkie serce
Droga babciu Mieciu,
Kocham Cię nad życie -
Powiem Ci to skrycie.
Osoba z Ciebie fenomenalna,
Niesamowita i niezniszczalna.
Dla każdego Twoje serce,
Niczym na ze złota
Na tacy podane,
Bardzo zadbane oraz kochane.
Choć nie posiadasz wiele,
Gdy rodzina bądź przyjaciele,
Są w jakiejkolwiek potrzebie -
