Wstęp

Często stajemy przed trudnymi decyzjami, które mogą wywołać w naszym życiu duże zmiany w ciągu najbliższych miesięcy czy lat. Niekiedy szansa na to, że decyzja, którą podejmiemy, będzie właściwa, wynosi 50 procent. Być może się zastanawiasz, czy zostać z partnerem lub partnerką, i rozważasz, czy on lub ona jest odpowiednią dla ciebie osobą. Może wybierasz między dwoma kierunkami studiów, które są tak samo interesujące i obiecują równie atrakcyjne perspektywy zawodowe. To ważne wybory, a zwykły rzut monetą nie oddaje należnego im szacunku. A co, jeśli ci powiem, że możesz w bardziej namacalny sposób nawiązać kontakt z boskością i własnym przeznaczeniem? Możesz mieć w swoich rękach klucz do własnej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Runy to święte przedmioty, których możesz dotknąć, poczuć je, a które zapewnią ci doznanie władzy nad tajemnicami życia. Runy to także koncepcje. Tak jak słowo "miłość" napisane na kartce przez ukochaną osobę może rozpromienić serce, tak runy zostały zaprojektowane przed wiekami po to, by wzbudzać emocje i poczucie zachwytu.

Czym są runy?

Terminem "runy" zwykle określa się zbiór kamieni, kawałków drewna lub innego materiału opatrzone świętymi symbolami. Każda runa to inna opowieść. Gdy się je rozrzuci na jakiejś powierzchni, wyciągnie z worka albo starannie rozłoży w okreś­lony sposób, mogą opowiedzieć historię twojego życia.

Słowo "runa" prawdopodobnie pochodzi od bardzo starego protogermańskiego rdzenia run, który oznacza "sekret", "szept" albo "tajemnicę". Runy to siły natury - tajemnice będące raczej duchowymi prawdami niż zwykłą zagadką do rozwiązania. Zasadniczo runy to idee wyrażone za pomocą znaków tworzących pismo starsze od alfabetu łacińskiego o setki lat. Zapisane symbole runiczne nazywamy "zaklęciami". Same runy określa się także słowem futhark (a później, za sprawą zmian zachodzących w języku angielskim - futhork), a nazwa ta pochodzi od pierwszych sześciu symboli alfabetu runicznego.

Istnieją różne teorie dotyczące pochodzenia run, ponieważ dowody wskazują, że były rozpowszechnione na bardzo rozległym obszarze geograficznym. Nordycka legenda głosi, że sam bóg Odyn odkrył runy, ale współcześni badacze sądzą, że pochodzą one od jeszcze starszego pisma, być może etruskiego, i zostały połączone z rytualnymi symbolami teutońskich szamanów. W pierwszym lub drugim wieku naszej ery run używały ludy germańskie zwane też Gotami, Swebami lub Teutonami. Obecnie wykorzystywanie run nie ogranicza się do konkretnej grupy etnicznej czy narodowości, a do współczesnych języków germańskich zaliczamy między innymi afrykanerski, flamandzki, fryzyjski, angielski, niemiecki, islandzki, norweski i szwedzki. Doniesienia o odkryciu starożytnych run w Ameryce Północnej wzbudziły szok i spotkały się z niedowierzaniem ze strony badaczy. Powstały także współczesne systemy runiczne, takie jak dalruny, runy Honoriusza czy runy czarownic.

Moje skromne skandynawskie korzenie być może nie zapewniają mi bezpośredniej więzi z przodkami stosującymi pierwsze runy, ale znalazłam praktyczne zastosowanie tych magicznych symboli. W gruncie rzeczy w dzieciństwie to właśnie runy były moimi pierwszymi "oficjalnymi" narzędziami do wróżenia, prawdopodobnie dlatego, że łatwo mi było je szybko i tanio stworzyć z pomocą kamieni i flamastrów. Wróżbiarstwo to sztuka przepowiadania przyszłości przy użyciu specjalistycznych narzędzi, polegająca na odkrywaniu wiedzy na temat naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Runy drukuje się, maluje, pisze, graweruje lub rzeźbi na przedmiotach.

Zbiór takich przedmiotów symbolizujących cały runiczny alfabet złożony z poszczególnych run bywa nazywany runami trolli (ponieważ trolle kojarzono z przepowiedniami i magią), zestawem run lub po prostu runami. Dawne ludy być może wykorzystywały je do wróżenia i magii. Zarówno w starożytności, jak i dziś magia oznacza zmienianie świata przy użyciu własnego umysłu i ducha. Runy mogą odgrywać rolę narzędzia do uprawiania magii i wróżenia, dzięki któremu umysł może się skupić na celach i możliwych rezultatach. Ponieważ runy uznawano za święte i nie używano ich w celach świeckich (zwłaszcza że stopniowo przestano je traktować jak zwykły alfabet), posługiwanie się nimi wyłącznie w świętym kontekście z czasem zaczęło wzmacniać ich potencjał. Wierzy się, że wielokrotne używanie magicznych symboli może im dodać w zbiorowej ludzkiej podświadomości mocy w podobny sposób, jak koło wozu pogłębia koleinę w drodze, sprawiając, że ścieżka staje się coraz widoczniejsza i łatwiej nią podążać.

W jaki sposób korzystać z run?

Zbiór run może się okazać bardzo pożyteczny. Tego narzędzia do wróżenia możesz użyć w celu odkrycia potencjału przyszłej kariery zawodowej, życia miłosnego i nie tylko. Może ci ono pomóc potwierdzić istnienie własnych cech osobowości i ujawnić, które cnoty jeszcze w sobie rozwiniesz. Runy mogą ci udzielić rad dotyczących relacji z ludźmi, pieniędzy, konfliktów oraz nieskończenie wielu innych dziedzin. Mogą także ujawniać prognozy i rozwiewać złudzenia. Zestaw run da się też wykorzystać jako potężną bramę wiodącą do medytacji, dzięki której przyjmiesz błogosławieństwa i odpędzisz od siebie negatywne wpływy. Medytacja to praktyka polegająca na wyciszaniu umysłu oraz skupianiu uwagi. Jest doskonałym sposobem łagodzenia stresu.

Warto wspomnieć, że symbole runiczne można też wykorzystywać oddzielnie, bez używania całego zestawu. Wiem, że wprowadzam tu wiele nowych terminów, ale różnice między nimi są istotne. Nadużywanie słowa "runy" dezorientowało mnie, gdy zaczynałam swoją przygodę z tymi symbolami. Właściwie mogłabym napisać: "Na swoich runach możesz namalować runy, by doświadczyć mocy run" i nie byłoby to kłamstwem. W tej książce staram się rozróżniać terminy w celu klarowności wywodu, czyli by zmieniać powyższe zdanie w coś bardziej zrozumiałego typu: "Na kamieniach runicznych możesz namalować zaklęcia, by doświadczyć mocy run". Podam kilka konkretnych przykładów, aby to wyjaśnić.

Zaklęcia da się namalować na każdym przedmiocie i każdej osobie, nawet w sposób niewidzialny, a następnie nasycić je życzeniami, by inspirować i tworzyć zmiany. Można je też wykorzystać jako tajemne pismo, by chronić informacje. Zaklęcia można starannie łączyć, a nawet zmieniać lub wymyślać, by osiągnąć konkretne rezultaty o charakterze duchowym. Tak jak łączymy litery w słowa, tak runy da się ze sobą łączyć, aby rozszerzać ich znaczenie, czasami poprzez nakładanie jednych na drugie. Podczas używania run należy zachować ostrożność. Spotkałam kiedyś mężczyznę, który wytatuował sobie na ręku cały futhark od początku do końca, bo uznał, że będzie to dobrze wyglądało. Zmartwiłam się o jego bezpieczeństwo. To nie jest zwyczajny niegroźny zbiór liter!

Podobnie jak alfabet hebrajski także runy posiadają odrębne święte skojarzenia, ale mogą też tworzyć całe słowa. Ponieważ każda runiczna litera ma nie tylko znaczenie fonetyczne, ale też duchowe, nie zaleca się nasycania przypadkowych kombinacji run energią duchową poprzez czynności o charakterze rytualnym, takie jak tatuowanie. Porządek run w alfabecie runicznym może w sobie kryć starożytną mądrość. W tej książce dokładnie wyjaśnię, jak prosto i właściwie używać run podczas wróżenia do innych celów duchowych.

Dlaczego używamy run?

Wróżbiarstwo to niezwykle pożyteczna sztuka. Przepowiadanie przyszłości to moja stała praca, którą wykonuję przez pięć dni w tygodniu. Ludzie przychodzą do mnie z pytaniami, czy dobrze wybrali zawód, czy uda im się ponownie rozpalić dawne uczucia, a także o nieskończoną liczbę potencjalnych ścieżek życia. Wróżbiarstwo wykorzystuję też w swoim prywatnym życiu, często po to, by udoskonalić i rozwinąć cechy charakteru, które mogą być zarówno darem, jak i przekleństwem. Runy są łatwe do wykonania i bezproblemowe w użyciu, a więc doskonale się sprawdzają w roli pierwszego narzędzia do wróżenia. Niektóre umiejętności rozwijane podczas korzystania z run swobodnie da się zastosować w pracy z innymi narzędziami, takimi jak tarot czy karty do wróżenia. Jeżeli nauczysz się wróżyć z run, już zawsze, niezależnie od sytuacji, zapewnisz sobie dobre rady.

Zrozumienie run jako świętego pisma to także cenna wiedza. Dzięki niej zyskasz moc natychmiastowego skupiania się na obiektach. Nauczysz się wprowadzać energię sukcesu do swojego miejsca pracy, a także urzeczywistniać moc ochrony i spokoju w swoim domu. Zyskasz w ten sposób dostęp do osobistego tajnego pisma, którego nie zdołają przeczytać ani członkowie twojej rodziny, ani koledzy i koleżanki z pracy, nawet jeżeli je umieścisz na kalendarzu ściennym. Kiedy zaś po pewnym czasie zaznajomisz się z całym runicznym alfabetem, być może zaczniesz również dostrzegać runy, które inni poukrywali w widocznych miejscach. To dopiero nadprzyrodzona moc!

Jak korzystać z tej książki

Choć ta książka została napisana dla początkujących, starałam się, by była rzetelnym podręcznikiem dla każdego. Prawdziwi nowicjusze powinni przeczytać ją od początku do końca, ponieważ pomagam rozwijać kolejne umiejętności na podstawie poprzednich. Od zapamiętywania znaczeń przejdziesz do prostych interpretacji i wielu zastosowań run, a następnie poznasz zaawansowane techniki, które pomogą ci tworzyć własne symbole.

O ile to możliwe, do opisywania technik i pojęć pochodzących z wielu kultur staram się używać angielskich słów. Na końcu książki znajdziesz słowniczek, który ci pomoże zaznajomić się ze specjalistycznym żargonem. W pierwszym rozdziale zamieściłam też pomocny opis dźwięków i znaczeń najczęściej używanego alfabetu runicznego (futharku starszego). Trzeci rozdział poświęcony jest diagramom i tabelom, które ułatwią wykorzystywanie i interpretowanie zbioru run, a w konsekwencji uzyskanie precyzyjniejszej wiedzy na temat ważnych aspektów życia.

Podczas czytania poszczególnych rozdziałów przydatne może się okazać trzymanie w zasięgu ręki czystych kartek, które posłużą do ćwiczenia pisania run. Ja uczę się raczej przez dotyk niż wzrokowo, więc musiałam wiele razy zapisywać alfabety runiczne, zanim je zapamiętałam. Wciąż ćwiczę pisanie mniej znanych skryptów, by dokładnie je pamiętać. Pisanie run ołówkiem na kartce papieru w dowolnych kombinacjach na potrzeby uczenia się jest bezpieczne. Pamiętaj tylko, żeby traktować runy z szacunkiem. Nie zgniataj i nie zostawiaj wszędzie zapisanych run. Ja preferuję palenie kartek zawierających runy, ale równie dobrze można je oddać do recyklingu lub przeznaczyć na kompost. Proponuję, abyś podczas wrzucania stron z zapisanymi na nich runami do kompostownika wyobrażał sobie, jak ich moc w niegroźny sposób powraca do ziemi. Przygotuj się na duchową dyscyplinę niezbędną do pilnej nauki i zapamiętywania znaków. Książka, którą masz w ręku, zawiera obdarzone mocą runy, które wkrótce będziesz mógł wykorzystywać na własne potrzeby. Alfabety od A do Z obejmują wszystkie elementy, z których da się zapisać każdy dźwięk występujący w danym języku. Dźwięki i słowa ożywiają ludzkie idee, dzięki czemu zyskują one prawdziwie boski charakter. Mowa to oddech życia, który nadaje znaczenie związkom łączącym ludzi w czasie i przestrzeni. Obchodź się ostrożnie z błogosławionymi runami i wszelkimi słowami, które będziesz z nich tworzyć.

Jak zacząć pracę z runami

Po przeczytaniu tego rozdziału raczej będziesz już umiał przeprowadzić prosty odczyt z run. Odczyt z run to wróżba, w której zadajesz runom pytanie na temat swojej przeszłości, teraźniejszości albo przyszłości i dostajesz odpowiedź, którą możesz zinterpretować z pomocą informacji zawartych w książce. Uczenie się z codziennych wróżb z run to skuteczny sposób na zapamiętanie dowolnego alfabetu runicznego. To też świetna metoda odkrywania informacji o swoim życiu, potwierdzania tego, co już wiesz, i uzyskiwania porad na każdy temat.

Rodzaje run

Oto krótki przegląd alfabetów runicznych, który pomoże ci zrozumieć, jak z czasem zmieniają się znaczenia run. Te fakty są ważne, ponieważ bez nich bylibyśmy zdezorientowani, widząc określoną runę o dwóch całkowicie odmiennych znaczeniach, które ukształtowały się w ciągu setek lat tysiące kilometrów od siebie.

Proponuję uczyć się tylko jednego alfabetu runicznego naraz, bo w przeciwnym razie łatwo ci będzie je ze sobą pomylić. Nauka interpretacji wszystkich runicznych alfabetów wykracza poza zakres tego podręcznika. Różne rodzaje run wymienionych poniżej przedstawiłam w kolejności alfabetycznej. W tej książce nauczę cię kompleksowo korzystać tylko z jednego z pierwszych i najstarszych zestawów run - futharku starszego. Uznałam, że będzie on najlepszy dla początkujących, ponieważ wciąż jest najpopularniejszy i bez trudu można go studiować przez całe życie. Futhark starszy to jeden z pierwszych systemów, które poznałam jako nowicjuszka, i do dziś ten alfabet dobrze mi służy.

Dalruny. Kiedy pojawiły się litery łacińskie, ten system runiczny stanowił ewolucję futharku starszego, młodszego i run średniowiecznych, które przeszły wyraźną ewolucję po zmieszaniu się z wieloma innymi alfabetami. Ten alfabet nie służy do wróżenia. Futhark młodszy. Te skandynawskie runy ewoluowały w wyniku historycznych zmian w języku i zawierają mniej symboli niż futhark starszy. Kilka z nich przyjęło dodatkowe dźwięki, co sprawiło, że niektóre znaki stały się zbędne. Ponieważ mamy tu tylko 16 znaków, runy futharku młodszego są dobrą opcją dla osób mających problemy z zapamiętaniem run futharku starszego. Jeżeli tak jest w twoim przypadku, na początku spróbuj najpierw nauczyć się run futharku młodszego, a potem poszerz swoją wiedzę o symbole futharku starszego. Wyróżniamy tu wariacje z długimi lub krótkimi gałązkami, bez pnia (pozbawione niektórych linii) oraz inne stylistyczne odmiany. Zalecam stosować odmianę z długimi gałązkami. Z punktu widzenia wróżbiarstwa wersje z krótkimi gałązkami i bez pnia są bezużyteczne, ponieważ trudno ustalić, czy niektóre znaki czytamy prawidłowo, czy w pozycji odwróconej (do góry nogami). Futhark starszy. To najstarsze runy i być może najlepszy punkt wyjścia dla początkujących. To nie tylko najpopularniejsze runy używane we wróżbiarstwie, lecz także pomoc w opanowywaniu innych alfabetów runicznych zawierających symbole futharku starszego. Futhark starszy to zbiór 24 symboli. W wielu miejscach książki będę zakładać, że korzystasz właśnie z run futharku starszego, choć jeżeli chcesz, możesz użyć innych run. Runy anglosaskie. Te runy stanowią rozwinięcie oryginalnego futharku starszego. Prawdopodobnie dokonano tego zabiegu na potrzeby pisma, a nie wróżbiarstwa, by uwzględnić więcej dźwięków języka w czasie, gdy inni ludzie zaczęli używać run jako pisma. Runy anglosaskie mogą zawierać do 33 znaków. Choć trudniej jest je zapamiętać z uwagi na dużą liczbę symboli, runy te mogą nadać znaczenie twojemu zasobowi leksykalnemu. Najlepiej nauczyć się ich tuż po opanowaniu futharku starszego. Runy armaniczne. Choć są to runy współczesne, w nazistowskich Niemczech uważano je za najstarsze, a samą magię runiczną wykorzystywano w niegodziwych celach. Runy to narzędzie magiczne, którego można używać także do czynienia zła. Ten mroczy okres historii nie oznacza, że alfabet runiczny, nawet taki jak runy armaniczne, to zło. Runy czarownicy. To współczesny wynalazek - runy stworzone specjalnie z myślą o wróżbiarstwie i niebędące pismem. Mimo że istnieje kilka wariantów, runy czarownicy zazwyczaj składają się z 13 piktogramów. Ponieważ symbole te kryją w sobie więcej znaczeń niż proste linie dawnych alfabetów runicznych, znacznie łatwiej je zapamiętać i stanowią dobrą propozycję dla początkujących albo dla dzieci mających trudności z uczeniem się. Są też użyteczne dla bardziej zaawansowanych użytkowników. Więcej o wersji przeze mnie używanej można się dowiedzieć z książki Susan Sheppard A Witch's Runes. How to Make and Use Your Own Magick Stones. Runy fryzyjskie. To jedno z rozwinięć futharku starszego składającego się z 28 run. Wtedy też zmieniono wymowę futhark na futhork, ponieważ pojawiła się nowa, czwarta runa, która zmieniała ten dźwięk. Runy gotyckie. Goci, lud północnoeuropejski, przyjęli pismo runiczne składające się z 25 znaków. Run gotyckich można używać do wróżenia. Wprowadziły one wpływy zaczerpnięte od bóstw greckich. Runy Honoriusza, zwane także alfabetem tebańskim. To pismo z technicznego punktu widzenia wcale nie jest runami ani nie ma powszechnego zastosowania we wróżbiarstwie. Mimo to jest to święte pismo. Słowa pisane można naładować energią w podobny sposób jak runy, o czym piszę w czwartym rozdziale tej książki. Runy kropkowane. Runy kropkowane z epoki wikingów były rozwinięciem futharku młodszego dzięki wprowadzeniu kropek. Ten system był wykorzystywany jako pismo i nie służył do wróżenia. Runy markomańskie. Te runy stanowią połączenie futharku starszego i runa anglosaskich. Choć są interesujące z historycznego punktu widzenia, nie ma żadnego powodu, by się ich uczyć do celów wróżbiarskich, chyba że naprawdę spodobały ci się znaczenia poszczególnych run. W skład tego alfabetu wchodzi 29 znaków. Runy średniowieczne. To wersja futharku młodszego rozszerzona o dodatkowe dźwięki. Mimo że mają znaczenie historyczne i magiczne, zwykle nie używa się ich do wróżenia.

Znaczenie run

Nauka znaczeń run zaczyna się od zapamiętywania symboli, ponieważ same runy swoim kształtem nie dają nam zbyt wiele podpowiedzi. Runy zostały zaprojektowane tak, by przypominały na przykład rogi wymarłych gatunków bydła, a także przedmioty, których już nie widujemy w codziennym życiu. Jeden znak często może przypominać inny, różniąc się prostą lub złamaną linią. Bądź dla siebie wyrozumiały i daj sobie czas na nauczenie się symboli. Jako dziecko zapewne przez kilka lat uczyłeś się alfabetu rodzimego języka. Bądź cierpliwy. Być może najprostsze do zapamiętania są runy czarownicy, ponieważ są to piktogramy przedstawiające znaczenia poszczególnych symboli i jest ich niewiele. Dla mnie najtrudniejsze do zapamiętania było pismo ogamiczne, o którym napiszę w rozdziale drugim, ponieważ tam wszystkie symbole są do siebie bardzo podobne. Jak już wspomniałam, proponuję zacząć od futharku starszego. Możesz przygotować karty z runami, korzystając z fiszek o wymiarach 7 x 13 centymetrów. O wiele łatwiej jest na początku skojarzyć poszczególne runiczne litery z ich znaczeniem we wróżbiarstwie, niż starać się jednocześnie zapamiętać wymowę, nazwę i symbolikę wszystkich znaków.

Jak zrozumieć futhark starszy

Futhark starszy jest podzielony na grupy, z których każda nazywana jest "rodziną" (aett lub aettir) i zawiera osiem znaków. Ten najczęściej używany alfabet runiczny podzielono na trzy rodziny po osiem znaków. Pierwszą, zaczynającą się od znaku fehu, a kończącą na wunjo, władają bogowie płodności i nazywamy ją "ósemką Frei". Druga to "ósemka Hagala", zaczynająca się od litery hagalaz i kończąca na sowilo, a jej władcami są bóstwa ochronne. Trzecia to "ósemka Tyra" zaczynająca się od runy tyr, a kończąca na runie dagaz. Jej władcy to bóstwa boskiej sprawiedliwości i porządku.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej