WSTĘP
Różaniec jest modlitwą niezwykle prostą a zarazem głęboką, modlitwą, która przynosi owoce w postaci cierpliwości, wewnętrznego wyciszenia. Dzięki niej jesteśmy bardziej opanowani, bardziej refleksyjni. Różaniec przez wieki kształtował duchowość chrześcijańską.
Jan Paweł II jest człowiekiem modlitwy, głębokiej kontemplacji, posiada dar zanurzenia w żarliwą modlitwę bez względu na okoliczności - wiele takich niezwykłych sytuacji mogliśmy obserwować podczas licznych papieskich pielgrzymek. Papież znajdując się pośrodku wielotysięcznego rozentuzjazmowanego tłumu zaczyna się modlić tak, jakby był w samotnej pustelni. Często tą modlitwą jest właśnie różaniec. Ojciec Święty nigdy nie czyni tego na pokaz. Choć obserwują go dzięki mediom miliony ludzi, zawsze jest to naturalny odruch płynący z wewnętrznej potrzeby. Jan Paweł II tak mówi o różańcu:
Różaniec jest moją ulubioną modlitwą. To jest modlitwa cudowna w swojej prostocie i głębi. Za odmawianymi Ave Maria kryją się najważniejsze wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa...
Jan Paweł II całym sobą zachęca do tej cennej i skutecznej modlitwy, czyni to przez przykład, przez ofiarowanie wielu spotkanym osobom tysięcy papieskich różańców, a także poprzez słowa:
Zachęcam was do modlitwy różańcowej; zanurza nas ona w tajemnicach Chrystusa, w Jego Wcieleniu, w Jego Męce, w Jego święcie Paschy, a w portrecie naszej Matki daje nam doskonały wzór, jak przyjąć, jak zachować, jak żyć słowami i czynami Chrystusa, które zbawiają świat.
Zachęta ta jest szczególnie aktualna w kontekście niedawno ogłoszonego roku różańcowego.
Cały pontyfikat Jana Pawła II jest niezwykle znaczący dla całego Kościoła, żaden inny papież ostatnich wieków nie podejmował tak odważnych i przełomowych decyzji. Żaden z ostatnich papieży nie wyniósł tak wysoko opiniotwórczej roli Kościoła, nie zintensyfikował jego obecności w światowych mediach, nie nawiązał tak bliskiego dialogu ze współczesnym światem, nie przepraszał i prosił o przebaczenie w imieniu całego Kościoła. Papież Polak odbył bez mała 100 pielgrzymek apostolskich, zapoczątkował i zrealizował wiele znaczących reform w Kościele (nowy Kodeks Prawa Kanonicznego, Katechizm Kościoła Katolickiego, reforma Kurii Rzymskiej itd.), kanonizował i beatyfikował olbrzymią rzeszę świętych i błogosławionych (ponad 1000 osób), ogłosił wiele encyklik, adhortacji, listów apostolskich i olbrzymią ilość innych dokumentów.
Nie dziwi nas więc fakt, że to właśnie Jan Paweł II podjął odważną i mądrą decyzję rozszerzenia dotychczasowej, istniejącej od wieków struktury różańca o nową część zawierającą pięć tajemnic.
Skoro różaniec skupia i zarazem streszcza głębię przesłania ewangelicznego, dobrze się stało, że dzięki nowym tajemnicom jeszcze bardziej zanurza się w Ewangelii, w życiu Jezusa i Maryi.
Chrystus jest światłością świata, światłością każdego człowieka, a ciemności grzechu i zła nigdy tej światłości nie przygaszą, wręcz przeciwnie - pogodna jasność Jezusa rozproszy mroki zła. Tajemnica światłości Boga jest od wieków zakorzeniona w tradycji całego Kościoła, jednym z wspaniałych świadectw tej tradycji jest starochrześcijański hymn Phos Hilaron:
Pogodna światłości Ojca świętej chwały,
Nieśmiertelnego Pana niebios i ziemi,
Jezu Chryste! - (słońce) zachodzi i dzień się kończy,
Gwiazdę wieczorną już widzimy na niebie.
Ku czci Twojej, Boże, Ojcze, Synu i Duchu świętości
śpiewamy,
Boś godzien jest, o Panie, by o każdej porze głoszono
Twoją chwałę pobożnymi pieśniami.
O, wielki Synu Boży, Tyś życia szafarzem,
Przeto Ci świat pieśń chwały składa w darze.
Amen.
(wg Antologii modlitwy wczesnochrześcijańskiej, str. 165)
Tajemnica światła Chrystusa, zjawisko niezwykłego światła przemienienia z góry Tabor jest bardzo bliskie wschodniej tradycji chrześcijańskiej. W takim znaczeniu nowe, choć zakorzenione w starej tradycji, tajemnice różańca służą jedności chrześcijan.
W obliczu wielu zagrożeń współczesnego świata modlitwa różańcowa jest niezwykle skuteczną bronią.
Przygotowany wybór papieskich wypowiedzi składa się z dwóch części;
- pierwsza jest zachętą do modlitwy różańcowej i objaśnieniem jej nowej struktury; bazuje na ogłoszonym 16.10.2002 Liście Apostolskim Jana Pawła II o Różańcu świętym - Rosarium Virginis Mariae;
- druga to rozważania czterech części różańca, zawierające dwadzieścia tajemnic.
Pośród bezmiernego oceanu, jakim jest całość nauczania Jana Pawła II, zostały wybrane teksty najbardziej przystępne i zrozumiałe dla odbiorcy nieposiadającego głębokiej wiedzy teologicznej.
Wybór został dokonany w oparciu o najbardziej komunikatywną i popularną formę nauczania papieskiego, jaką jest katecheza papieska. Papieskie teksty będą stanowić doskonałą pomoc i inspirację dla ożywienia naszej modlitwy różańcowej.
Piotr Słabek
Rozważając tajemnice różańcowe, patrzymy na misterium życia, męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jej oczyma, przeżywamy je tak, jak Ona w swym sercu matczynym je przeżywała. Odmawiając różaniec, rozmawiamy z Maryją, powierzamy Jej ufnie wszystkie nasze troski i smutki, radości i nadzieje. Prosimy o to, by pomagała nam podejmować Boże plany i by wypraszała u Syna łaskę potrzebną do wiernego ich wypełniania. Ona - radosna, bolejąca i chwalebna, zawsze u boku Syna - jest równocześnie obecna pośród naszych codziennych spraw.
Jakkolwiek toczyły się ludzkie dzieje - w radości z owoców codziennego trudu, w bolesnym zmaganiu z przeciwnościami czy też w chwale odnoszonych zwycięstw - zawsze odnajdywały one swoje odbicie w tajemnicach Chrystusa i Jego Matki. Dlatego przywiązanie do modlitwy różańcowej nigdy nie wygasło w sercach wiernych, a dziś zdaje się jeszcze bardziej umacniać. Świadczy o tym (...) świadectwo tych, którzy w tej prostej modlitwie znajdują niewyczerpane źródło życia duchowego.
7.06.1997
Różaniec jest moją ulubioną modlitwą. To jest modlitwa cudowna. Cudowna w swojej prostocie i głębi. Za odmawianymi Ave Maria kryją się najważniejsze wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa.
29.10.1978
Zachęcam was do modlitwy różańcowej; zanurza nas ona w tajemnicach Chrystusa, w Jego Wcieleniu, w Jego Męce, w Jego Święcie Paschy, a w portrecie naszej Matki daje nam doskonały wzór jak przyjąć, jak zachować, jak żyć słowami i czynami Chrystusa, które zbawiają świat.
09.10.1983
Różaniec (...) w powściągliwości swych elementów skupia w sobie głębię całego przesłania ewangelicznego, którego jest jakby streszczeniem. W nim odbija się echem modlitwa Maryi, Jej nieustanne Magnificat za dzieło odkupieńcze Wcielenia, rozpoczęte w Jej dziewiczym łonie. Przez różaniec lud chrześcijański niejako wstępuje do szkoły Maryi, dając się wprowadzić w kontemplację piękna oblicza Chrystusa i w doświadczanie głębi Jego miłości. Za pośrednictwem różańca wierzący czerpie obfitość łaski, otrzymując ją niejako wprost z rąk Matki Odkupiciela.
Nie sposób wymienić niezliczoną rzeszę świętych, którzy znaleźli w różańcu autentyczną drogę uświęcenia. Wystarczy wspomnieć św. Ludwika Marię Grignion de Montforta, autora cennego dzieła o różańcu, a bliżej naszych czasów Ojca Pio z Pietrelciny, którego dane mi było niedawno kanonizować. Szczególny zaś charyzmat, jako prawdziwy apostoł różańca, miał bł. Bartłomiej Longo. Jego droga świętości oparta była na natchnieniu, jakie usłyszał w głębi serca: "Kto szerzy różaniec, ten jest ocalony!".
