Rośliny wiosenne. 174 barwne ilustracje - Maria Arct-Golczewska
«
»
Reflow text when sidebars are open.
Przedstawione w tej książce rośliny wiosenne nie dają nam całej flory, która w tym czasie, zwłaszcza począwszy od maja, u nas występuje. Znajdujemy tu gatunki najważniejsze, zwracające uwagę naszą na przechadzkach wiosennych. Studiujący szczegółowiej świat roślinny znajdą dość podręczników i atlasów pomocniczych; te tablice zaś przeznaczone są przede wszystkim dla miłośników przyrody, którzy by pragnęli się zaznajomić bez wielkiego trudu z nazwami spotykanych roślin. W tym celu, dla ułatwienia pracy, rośliny są skupione na tablicach według barw kwiatów, tak że rycinę znalezionej rośliny szybko można odnaleźć. Tak np. żółte kwiaty stanowią oddzielne tablice, czerwone znowu oddzielne itp. Przy tym układ tych rycin jednobarwnych jest ponadto zastosowany do miejsc występowania roślin, tak więc np. rośliny żółtokwiatowe, rosnące w lasach, zaroślach i zagajnikach są przedstawione na jednych tablicach, rosnące zaś na łąkach, pastwiskach i miedzach - na oddzielnych, podobnież rośliny o innych barwach kwiatów. W tekście każde z tych roślin są jeszcze uporządkowane według czasu kwitnienia. W ten sposób mamy następujący podział:
I. W lasach, zagajnikach i zaroślach. 1. Kwiaty białe: a) w marcu i kwietniu, b) od maja począwszy; 2. Kw. żółte: a) i b); 3. Kw. czerwone: a) i b); 4. Kw. niebieskie: a) i b); 5. Kw. zielone: a) i b).
II. Na łąkach, pastwiskach i miedzach. 1: a) i b); 2: a) i b); 3: a) i b); 4: a) i b), 5: a) i b).
III. Na polach, w ogrodach, rumowiskach, przydrożach. - 1: a) i b); 2: a) i b) 3: a) i b); 4: a) i b); 5: a) i b).
IV. Suche miejsca, polany górskie, skały, wrzosowiska. - 1: a) i b); 2: a) i b); 3: a) i b); 4: a) i b); 5: a) i b).
V. Mokre łąki, torfowiska, przybrzeża, rowy, wody. - 1: a) i b); 2: a) i b); 3: a) i b); 4: a) i b); 5: a) i b).
Tekst jest krótki i podaje tylko powierzchowne opisy cech, które się od razu rzucają w oczy, nie wdając się w szczegóły zawilsze budowy kwiatu lub inne. Nie służy on do nauki, lecz tylko do ułatwienia poznania rośliny i do uwydatnienia pewnych cech, na które należy zwrócić uwagę. Przy każdym gatunku wymieniona jest rodzina, do której należy, a znając jej cechy ogólne, tym łatwiej można odróżnić je na okazie. Na końcu tekstu podany jest spis alfabetyczny nazw. Szukając więc opisu jakiejś rośliny znalezionej na tablicy, trzeba zajrzeć do skorowidza. Dla interesujących się nazwami łacińskimi zestawiony jest również odpowiedni skorowidz. Sposób układu roślin na tablicach nie stosuje się do żadnego układu naukowego, jest to tylko, jak zaznaczono powyżej, praktyczne zestawienie, opierające się raczej na zasadzie zbiorowisk roślinnych, z uwzględnieniem barw i pory kwitnienia. Dla licznych amatorów może mieć ta książeczka pewne znaczenie i wydajemy ją, licząc, że odpowie swemu celowi i zainteresuje miłośników roślin.