Regaty żeglarskie dla początkujących oraz doświadczonych - Mariooo Polansky

1. Fair Play - Uczciwa gra

Fair Play jest podstawą wszelkich zawodów sportowych i oznacza, że respektujemy i szanujemy innych żeglarzy, przestrzegamy przepisów regatowych i akceptujemy kary, nawet, jeśli czasami jest to sprzeczne z naszymi obecnymi przekonaniami. Niekoniecznie oznacza to, że nie można podążać za emocjami, jesteśmy ludźmi i w każdym z nas tkwi dziecko. Jak to z dziećmi, lubimy się bawić, choć czasem ktoś nam psuje zabawę, ważne jest, aby po zabawie na brzegu znów być kolegami. Bez wielkich słów, bardzo pragmatycznie, jeśli będziemy przestrzegać zasad wyścigów i respektować naszych konkurentów, również my będziemy respektowani i tak postrzegani. Warto więc zachowywać się poprawnie i czasem zrezygnować z pierwszeństwa lub przymknąć oko, na błędy konkurentów zwłaszcza przed startem jak również na pierwszym okrążeniu. Jeśli jesteśmy postrzegani, jako koleżeńscy sportowcy, możliwe, że później, gdy będziemy tego potrzebować, jakaś dobra dusza nie będzie wobec nas całkowicie surowa. Zasadniczo, jeśli dojdzie do najgorszego, czyli do dogrywki na lądzie, winny jest ten, kto pierwszy podniósł ręce do walki Dlatego aby tego uniknąć ważne są techniki relaksacyjne, takie jak np. technika oddychania 4-7-8.

A) Wdychaj przez nos Policz do 4

B) Wstrzymaj oddech Policz do 7

C) Zrób wydech ustami Policz do 8

Oraz proszę pamiętać o uśmiechu, ponieważ nasi konkurenci nie są naszymi wrogami

W większych regatach z kilkoma klasami zwyczajowo nie przeszkadza się w tych manewrach, gdy wyprzedzają nas rywalizujące jachty innej klasy.

Fair play to punkt 1, ponieważ zawsze wygrywasz, ale nie zawsze za pierwszym podejściem.

3. Szybka łódka

Szybka łódka zależy od;

A) Konstrukcje łodzi i rodzaj żagli

B) Trym łodzi.

C) Linearny opływ wody na kadłubie i częściach zanurzonych.

Pierwsze statki żaglowe miały kadłub owalny z długą, biegnącą pod całym kadłubem stepką jak słynny szkuner "America"

Nastepnie sukcesy odnosił, słynny Jacht Galatea, zbudowany bardzej przeciwdryfowo.

Wadą tego typu statków, było to, że słabo żeglowały na wiatr osiągając słaby kat żeglugi na wiatr, rzędu, 60° co praktycznie uniemożliwiało ucieczkę przy wietrze spychającym na brzeg. Wraz z rozwojem żeglarstwa regatowego zauważono ze wydłużenie kilu w pionie, powoduje polepszenie możliwości żeglugi na wiatr. Pod koniec 19 wieku jacht" Gloriany" wygrywał większość regat.

Dopiero jednak rozwój lotnictwa w tym jego podstaw, czyli skrzydła, uzmysłowił żeglarzom znaczenie oporów wody i od tego czasu do kadłuba łodzi zamiast długiego i niewydajnego kila zaczęto montować coś w rodzaju skrzydła. W okołoziemskich regatach "Volwo", pojawiły sie jachty typu OPEN 60 lub IMOCA które już potrafiły ostro żeglować na wiatr. Miały wąski, długi kil, zakonczony bombą balastową, która miała za zadanie prostować jacht i tym samym zwiększać jego szybkość.

Obok zwiększania możliwości ostrej żeglugi na wiatr, zajęto się tez zwiększeniem szybkości. Tutaj największym problemem okazała się woda, której gęstość jest 800 razy większa od gęstości powietrza i co za tym idzie, stanowi duży opór dla kadłuba i części podwodnych jachtu. Dlatego aby nadać jachtom większą prędkość zajęto się zmniejszaniem powierzchni zanurzonej, zmniejszając w ten sposób opory hamujące łódź. Przykładem tego typu jachtów jest francuski "Hydroptere", który wynurza kadłub z wody i płynie na pletwach osiągaj prędkości rzędu 60 węzłów.

W praktyce na małych jeziorowych regatach żeglarze przy słabym wietrze często powodują przechył łodzi, aby zmniejszyć powierzchnie zanurzoną a tym samym, opór kadłuba, co skutkuje lub powinno skutkować większą prędkością łodzi.

B) Woda opływając kadłub i części zanurzone hamuje łódź, dlatego aby zmniejszyć te opory musimy poza zmniejszeniem powierzchni zanurzonej, zadbać o linearny, niezakłócony opływ wody. Osiągamy to poprzez gładkie powierzchnie części zanurzonych jak również kształt tych części. Pożyteczne jest przeszlifowanie wszystkiego, co pod woda papierem gradacji 600 jak i natłuszczenie o ile nie zabraniają tego przepisy. Możemy stosować tutaj różne środki od polimerów ze sklepu żeglarskiego do taniej pasty do polerowania nagrobków. Redukcje wirów pawęży łodzi osiąga się wynurzając ja z wody, dlatego żeglarze regatowi, często na pełnych kursach przenoszą balast na dziób łodzi, aby wynurzyć pawęż i zwiększyć w ten sposób prędkość. W łodziach z obrotowym mieczem możemy zadbać również o redukcje potężnego wiru, który powstaje za tylna krawędzią pletwy mieczowej a otwartą częścią skrzynki. Aby zlikwidować ten opór, montujemy gumowe wargi, które zamykają cześć podwodną skrzynki mieczowej po opuszczeniu miecza. Równie ważny jest tez profil miecza jak i płetwy sterowej, na następnym rysunku mamy taki przyklad. Największa grubość jest w odległości ok. 40% od krawędzi natarcia.

Miecz i płetwa sterowa na śródlądowych łodziach turystycznych jest często wycięty z grubej blachy stalowej. Taki miecz o tępych krawędziach, powoduje oderwanie strug wody a tym samym nie tylko hamuje łódź, ale również powoduje ze łódź dużo słabiej żegluje na wiatr. Taki tępy miecz często na skutek wibrowania brzęczy, co świadczy nie o muzykalności a o hamowaniu łodzi. Optymalny przekrój pletwy sterowej, to przekrój skrzydła samolotu, tyle że symetryczny. Skrzydła nie są symetryczne, ponieważ chodzi o siły wznoszące samolot. Stalowej wyciętej płycie nie da się nadać przekroju skrzydła, ale już zeszlifowanie tępych krawędzi poprawia ich wydajność. Tak samo jak powierzchnia kadłuba również powierzchnia miecza i pletwy sterowej musi być gładka, aby zapewnić linearny niezakłócony przepływ wody

Muzykalność krawędzi tylnej miecza lub płetwy sterowej; A=3, B=2, C=1,do D=0.

C) Kształt i powierzchnia żagli regatowych rożni się od kształtu żagli łodzi turystycznych. Pierwsza różnica to materiał z którego są wykonane żagle, i znowu chodzi o linearny opływ stróg powietrza na żaglu. Najlepsze wyniki osiągają tutaj żagle gładkie a wiec dakron zastąpiony jest folia plastikowa, która eliminuje hamujące wiry. Zauważono również, że top masztu i topowy trójkątny róg żagla nie daje napędu a powoduje opory hamujące łódź. Ten problem rozwiązano, niejako obcinając te części. Stąd mamy garbaty kształt żagli w łodziach regatowych.