Przygoda z poezją - Bartosz Łysakowski

Zewsząd tylko krzyki do mnie docierają,

"ekologia, równość, klimat" itp.,

Cóż za wielkie słowa ludzie wyplują,

A cóż zmienią? Cóż wykrzyczą?

I ongiś firma każda, za ekologię się wzięła,

"ratować Świat! Przemysł to szatana dzieła!",

A one czymż? nie przemysłem władają,

A świat jaki był, tak dalej ścieki spływają.

A inni wielcy mędrcowie Świata, za zmiany się biorą,

"Kraj dla każdego! Brak Podziałów!"

I cóż zrobią, Marsz? Paradę? Czy inną obdarzą nas marą?

I cóż to dało? Tyle samo. Lecz głowa dalej w mur ideałów.

Gorycz. To słowo ze mnie wydziera, bo mówię,

"jest nadzieja, edukacja, wychowanie, to coś zmienia"

Lecz ja mówię nie krzyczę, i słuchany nie jestem,

I tak nie tylko mój ideał przymiera.

Bo krzyk już tak zawładnął świata fundamentem,

Na nic słowa powiedziane, szeptane, pisane,

I tak mądrość dawną zaprzepaszcza lud cały,

A mądrość spisana, wyryta lecz nigdy nie krzyczana.

11.11.2018