Prawo kosmiczne w obliczu nowych problemów współczesności - Małgorzata Polkowska


Reflow text when sidebars are open.
AASL
- "Annals of Air and Space Law"
ABM
- Anti-ballistic Missile Treaty
ACMA
- Australian Communications and Media Authority
ACRES
- Australian Centre for Remote Sensing
AEB
- Brazilian Space Agency
AIAA
- American Institute of Aeronautics and Astronautics
ANFR
- French Frequencies Agency
ANS
- Air Navigation Systems
APC
- Aeronautical Public Correspondence
APCEE
- Ambassador Platform for Integrated Application Promotion in Central and Eastern European Region
ARABSAT
- Arab Corporation for Space Communications
ASAT
- Anti-Satellite Weapon System
ASI
- Italian Space Agency
ASL
- "Air and Space Law"
AST
- Federal Aviation Administration's Associate Administrator for Commercial Space Transportation
ASTP
- Apollo-Soyuz Test Project
ATC
- Air Traffic Control
ATM
- Air Traffic Management
ATV
- Automated Transfer Vehicle
BMD
- Ballistic Missile DefenceWeapon System
BNSC
- British National Space Center
CBDR
- Common but Differentiated Responsibilities
CCIR
- Consultative Committee on International Radio
CCL
- Commercial Control List
CEOS
- Committee on Earth Observation Satellites
CGS
- Council General Secretariat
CHM
- Common Heritage of Mankind
CLA
- Alcantara Launching Centre
CNC
- Comission Nacional de Comunicaciones
CNES
- Centre National d'Etudes Spatiales
CNIL
- Commission Nationale pour L'Informatique et Les Libertes
CNS
- Communication, Navigation, Surveillance
CNSA
- China National Space Administration
COBAE
- Brazilian Commission for Space Activities
CoC
- Code of Conduct
COCOM
- Coordinating Committee for Multilateral Export Controls
COMSAT
- Communication Satellite Corporation
COMSTAC
- Commercial Space Transportation Advisory Committee
CONAE
- National Commission on Space Activities
COPUOS
- Committee on Peaceful Uses of Outer Space
COSTIND
- Commission of Science, Technology, and Industry for National Defense
CSA
- Canadian Space Agency
CSG
- Centre Spatial Guyanais
CSLA
- Commercial Space Launch Act
CSLAA
- Commercial Space Launch Amendment Act
CTA
- Aerospace Technical Centre
CTBT
- Comprehensive Test Ban Treaty
DLR
- German Aerospace Center
DMSP
- Military's Defense Meteorological Satellite Program
DOC
- Department of Commerce
DOD
- Department of Defense
DOS
- Department of State
DOT
- Department of Transport
EAA
- Export Administration Act
EAC
- European Astronauts Centre
EADS
- European Aeronautic Defense and Space Company
EASA
- European Air Safety Agency
ECA
- Electronic Communication Act
ECSL
- European Centre for Space Law
EDA
- European Defense Agency
EGNOS
- European Geostationary Navigation Overlay Service
EISC
- European Interparliamentary Space Conference
ELDO
- European Launcher Development Organization
ELV
- End of Life Vehicles
EMSA
- European Maritime Safety Agency
ENMOD
- Environmental Modification Convention
ESA
- European Space Agency
ESDP
- European Security and DefencePolicy
ESOC
- European Space Operation Centre
ESPI
- European Space Policy Institute
ESRI
- European Space Research Institute
ESRO
- European Space Research Organization
ESTEC
- European Space Research and Technology Centre
ETS
- Europejski Trybunał Sprawiedliwości
EUISS
- European Union Institute for Security Studies
EUMETSAT
- European Organization for the Exploitation of Meteorological Satellites
EUROCAE
- The European Organization for Civil Aviation Equipment
EUSC
- European Union Satellite Centre
EUTELSAT
- European Telecommunications Satellite Organization
FAA
- Federal Aviation Administration
FANS
- Future Air Navigation Systems
FCC
- Federal Communication Commission
FRONTEX
- European Agency for the Management of Operational Cooperation at the External Borders
GATS
- General Agreement on Trade in Services
GCC
- Galileo Control Center
GCS
- Ground Control System
GEO
- Geostationary Orbit
GEOSS
- Global Earth Observation System of Systems
GLONASS
- Globalnaja Nawigacionnaja Sputnikowaja Sistiema
GMES
- European Global Monitoring for Environment and Security
G-MOSAIC
- GMES Services for Management of Operations, Situation Awareness and Intelligence for Regional Crises
GMOSS
- Global Monitoring for Security and Stability
GMPCS
- Global Mobile Personal Communication Services
GMS
- Ground Mission System
GNSS
- Global Navigation Satellite System
GOCNAE
- Organizing Group for the National Commission on Spaces Activities
GPS
- Global Positioning System
GSDI
- Global Spatial Data Infrastructure Association
GSLV
- Geostationary Satellite Launch Vehicles
GSS
- Ground Sensor Station
HAP
- High Altitude Platforms
HASTIC
- Hokkaido Aerospace Science and Technology Incubation Center
HCoC
- Hague Code of Conduct Against Ballistic Missiles Proliferation
HLG
- High Level Group
IAA
- International Academy of Astronautics
IADC
- Inter-Agency Space Debris Coordination Committee
IAEA
- International Atomic Energy Agency
IAF
- International Astronautical Federation
IASL
- Institute of Air and Space Law
ICAO
- International Civil Aviation Organization
ICASA
- Independent Communications Authority of South Africa
ICBM
- Intercontinental Ballistic Missile
ICGNSS
- International Committee on Global Navigation Satellite Systems
IDI
- Institute of International Law, Institut de Droit International
IEEPA
- International Emergency Economic Powers Act
IGA
- Intergovernmental Agreement-
IISL
- International Institute of Space Law
ILA
- International Law Association
IMO
- International Maritime Organization
IMSO
- International Mobile Satellite Organization
INF
- Intermediate Range Nuclear Forces Treaty
INMARSAT
- International Maritime Satellite Organization
INOUI
- Innovative Operational UAS Integration
INPE
- National Institute for Space Research
INSPIRE
- Infrastructure for Spatial Information in the European Community
INTELSAT
- International Telecommunications Satellite Organization
INTERSPUTNIK
- International System and Organization of Space Communications
IOS
- International Organization for Standardization
IRNSS
- Indian Regional Navigation Satellite System
ISFO
- International Space Flight Organization
ISI
- International Space Inspectorate
ISMA
- International Space Monitoring Agency
ISO
- International Standardization Organization
ISRO
- Indian Space Research Organization
ISS
- International Space Station
ITAR
- International Traffic in Arms Regulations
ITSO
- International Telecommunication Satellite Organization
ITU
- International Telecommunication Union
JALC
- "Journal of Air Law and Commerce"
JPS
- Joint Polar System
JSL
- "Journal of Space Law"
LEDA
- Luna Development Economic Authority
LEO
- Low Earth Orbit Satellite Systems
LIMES
- Land and Sea Integrated Monitoring for European Security
LSC
- Legal Subcommittee
LTBT
- Limited Test Ban Treaty
MARISS
- European Maritime Security Services
MECB
- Brazilian Complete Space Mission
MEO
- Medium Earth Orbit
METI
- Ministry of Economy, Trade and Industry
MIC
- Ministry of Internal Affairs and Communications
MPL
- Maximum Probable Loss
MTCR
- Missile Technology Control Regime
MTS
- Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości
NASA
- National Aeronautics and Space Administration
NASDA
- National Space Development Agency of Japan
NATO
- North Atlantic Treaty Organization
NOAA
- National Oceanic and Atmospheric Administration
OfCom
- Office of Communications
ONZ
- Organizacja Narodów Zjednoczonych
OSA
- Outer Space Act
OSC
- Office of Space Commercialization
OST
- Outer Space Treaty
PAROS
- Prevention of an Arms Race in Outer Space
PCA
- Permanent Court of Arbitration
PECS
- Plan for European Cooperating State
PNET
- Treaty on Peaceful Nuclear Explosions
POES
- Polar Orbiting Operational Environmental Satellite Program
PSC
- Parliamentary Space Committee
PSLV
- Polar Satellite Launch Vehicles
RFDAS
- "Revue Française de Droit Aerien et Spatial"
RGAE
- "Revue Generale de l'Air et de l'Espace"
RLV
- Reusable Launch Vehicles
Roscosmos
- Rosyjska Agencja Kosmiczna
RRB
- Radio Regulations Board
SAC
- Space Activities Commission
SALT
- Strategic Arms Limitations
SAR
- Synthetic-Aperture Radar
SAR
- Search and Rescue
SARP
- Standard and Recommended Practice
SES
- Single European Sky
SINDAE
- National System of Space Activities Development
SIPA
- Satellite Image Processing Agency
SLASO
- Space Licensing and Safety Office
SLBM
- Submarine Launch Ballistic Missile
SSA
- Space Situational Awareness
STC
- Space Transition Corridors
STM
- Space Traffic Management
STS
- Scientific and Technical Subcommittees
TCBM
- Transparency and Confidence-Building Measures
TFUE
- Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TRAI
- Telecom Regulatory Authority of India
TUE
- Traktat o Unii Europejskiej
TTBT
- Threshold Test Ban Treaty
UAS
- Unmanned Aircraft Systems
UASSG
- Unmanned Aircraft Systems Study Group
UAV
- Unmanned Aeronautical Vehicles
ULS
- Up-Link Station
UNCLOS
- United Nations Conference on the Law of the Sea
UNCTAD
- United Nations Conference on Trade and Development
UNIDROIT
- International Institute for the Unification of Private Law
UNISPACE
- United Nations Conference on the Exploration and Peaceful Uses of Outer Space
Niniejsza książka dotyczy problematyki prawa kosmicznego. Prawo kosmiczne to dział prawa międzynarodowego zajmujący się wykorzystywaniem i użytkowaniem przestrzeni kosmicznej i ciał niebieskich. Ta młoda dziedzina prawa jest w Polsce słabo rozwinięta. Szybki rozwój technologii kosmicznych na świecie powoduje natomiast, że tematyka kosmiczna staje się (z uwagi na swoją specyfikę i oryginalność) coraz bardziej popularna na świecie i w Polsce.
Praca daje podstawową wiedzę na temat prawa kosmicznego. Autorka zrezygnowała ze szczegółowej analizy wyodrębniających się dziedzin: z prawa kosmicznego, to jest telekomunikacji i teledetekcji. Dyscypliny te w wielu państwach doczekały się szerokiej legislacji oraz powołania specjalnych organów administracji zajmujących się tą tematyką. Fragmenty dotyczące techniki i technologii kosmicznej służyć mają w niniejszej książce jedynie jako tło do rozważań prawnych.
Celem pracy jest przedstawienie podstawowych zasad rządzących kosmosem oraz próba ich zastosowania w aktualnych problemach prawnych występujących w praktyce i związanych z rozwojem technologii kosmicznej. Autorka stara się wykazać, iż coraz bardziej zaawansowana działalność człowieka w kosmosie powoduje konieczność zmian prawa kosmicznego. Praca pokazuje, w jaki sposób zmienia się współczesne prawo kosmiczne. Ogólne podstawy prawa kosmicznego stworzyły organizacje kosmiczne podporządkowane ONZ. Już od końca lat osiemdziesiątych działalność prawotwórcza tych organizacji została przerwana. Wobec rozwoju działalności kosmicznej poszczególne państwa zajęły się tworzeniem legislacji krajowej i regionalnej.
Prawo kosmiczne, podobnie jak i inne specjalistyczne dziedziny prawa, ewoluuje. Pierwsza monografia na temat prawa kosmicznego została opublikowana w Niemczech w 1932 roku przez czeskiego prawnika Vladimira Mandla, który był nazywany ojcem prawa kosmicznego. Pierwsza rozprawa doktorska na temat prawa kosmicznego została napisana przez Welfa Heinricha, księcia Hanoweru, w 1953 roku1. Tak więc jeszcze przed wyniesieniem pierwszego sputnika w 1957 roku powstało wiele publikacji i analiz, które wiązały się z problemami prawnymi wynikającymi z możliwej działalności człowieka w kosmosie. Prace nad zagadnieniami prawnymi w związku z technicznymi i biologicznymi możliwościami wykorzystywania niedostępnych wówczas dla człowieka górnych warstw przestrzeni nadziemnej były podejmowane już w okresie międzywojennym także przez naukowców w różnych państwach. Powstała literatura dotycząca tak zwanego prawa przestrzennego (ang. space law) w USA i Wielkiej Brytanii (John Cobb Cooper, C. Wilfred Jenks), w Niemczech (Alex Meyer, Josef L. Kunz), we Francji (Eugene Pepin, Joseph Kroell, Rene H. Mankiewicz) i Włoszech (Amadeo Giannini), w ZSRR (Jewgenij Aleksandrowicz Korowin, Georgij P. Zadorożnyj, Erika Korowin, Fiodor Kowalew oraz Gennadij Żukow). Po 1957 roku obserwuje się wzrost literatury fachowej, wielu autorów zajmuje się głównie tematyką prawa kosmicznego; w tym Ivan A. Vlasič2 i Nicolas Mateesco Matte3 z Kanady, Karl-Heinz Böckstiegel4 z Niemiec, Michel Bourely5 z Francji, Bin Cheng6 z Wielkiej Brytanii, Stephen Gorove7 z USA, Isabella Henrietta Philepina Diederiks-Verschoor8 z Holandii, Chia-Jiu Cheng z Chin, Nandasiri Jasentuliyana ze Sri Lanki9, Vladimir Kopal z Czech10, Właden Wereszczetin11 ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.
W obecnych czasach prawo kosmiczne jest przedmiotem uniwersyteckim, wykładanym między innymi w Europie, USA i Kanadzie. Znanymi ośrodkami uniwersyteckimi, oprócz Montrealu, są Kolonia i Leiden. Zarówno uniwersytety, jak i inne ośrodki naukowe organizują różne sympozja, konferencje i seminaria o tematyce kosmicznej12. Ukazują się periodyki o tematyce kosmicznej między innymi "Annals of Air and Space Law" (AASL) w Montrealu, "Air and Space Law" (ASL) w Leiden, "Journal of Space Law" (JSL) w Missisipi i inne. Obecnie do najbardziej znanych autorów zajmujących się kosmosem i kwestiami związanymi z traktatami międzynarodowymi, mechanizmem rozpatrywania sporów, polityką kosmiczną oraz legislacją krajową należą między innymi Ram S. Jakhu, twórca podręcznika akademickiego o prawie kosmicznym z Institute of Air and Space Law (dalej jako: IASL) Uniwersytetu McGill13, Ruwantissa Indranath Ramya Abeyratne14 i Valerie Kayser15 z Kanady, Henry Abraham Wassenbergh16 i Peter P. C. Haanappel17 z Holandii, Kai-Uwe Schrogl18 i Stephan Hobe19 z Niemiec, Jan Verplaetse z Belgii20 Dean N. Reinhardt21, Frans G. von der Dunk22, Joanne Gabrynowicz23 i Eligar Sadeh24 z USA czy Julian Hermida25 z Argentyny.
Chociaż podstawą pracy jest literatura zagraniczna, skorzystano w niej też ze stosunkowo nielicznej literatury polskiej. Należy tu wymienić prace Cezarego Berezowskiego26, Remigiusza Bierzanka i Janusza Symonidesa27, Andrzeja Górbiela28, Wojciecha Góralczyka29, Jerzego Sztuckiego30, Jacka Machowskiego31, Mieczysława Grzegorczyka32, Manfreda Lachsa33, Leonarda Łukaszuka34, Jerzego Rajskiego35, Zdzisława Galickiego36 i Marka Żylicza37.
W książce wykorzystano ponadto materiały źródłowe oraz sprawozdania z kolokwiów i seminariów międzynarodowych, organizowanych między innymi przez Instytut Międzynarodowego Prawa Kosmicznego (International Institute of Space Law - dalej jako: IISL), Instytut Europejskiej Polityki Kosmicznej (European Space Policy Institute - dalej jako: ESPI) oraz polskich, poświęconych prawu kosmicznemu. Niezwykle użyteczne były raporty ESPI dotyczące między innymi polityki kosmicznej państw, zwłaszcza europejskich, działalności Europejskiej Agencji Kosmicznej (European Space Agency - dalej jako: ESA), a także bezpieczeństwa państw w kosmosie. W przypisach autorka umieściła liczne ciekawostki i nowinki ze świata techniki kosmicznej, ułatwiając tym samym zrozumienie treści normatywnych.
W książce posłużono się różnymi metodami analizy prawniczej. Omawiając poszczególne teksty aktów prawnych: międzynarodowych, europejskich i krajowych, skorzystano z metody historyczno-prawnej i prawnoporównawczej. W trakcie analizowania traktatów kosmicznych i innych aktów prawnych autorka stosuje procedury wykładni językowej.
Praca składa się ze wstępu, spisu treści, wykazu skrótów, sześciu rozdziałów, zakończenia i bibliografii. Każdy rozdział książki jest opatrzony oddzielnym krótkim podsumowaniem.
Rozdział I ma charakter wprowadzający. Przedstawiono w nim wiele kluczowych problemów teoretycznych, związanych między innymi z suwerennością państwa w przestrzeni powietrznej. Ponadto poruszono w nim takie zagadnienia, jak status prawny przestrzeni powietrznej i kosmicznej (przed i po wyniesieniu pierwszego sputnika w 1957 roku). Następnie omówiono proces tworzenia międzynarodowego prawa kosmicznego oraz jego źródła. Wskazano tu także na nadal nierozwiązane w doktrynie problemy delimitacji przestrzeni powietrznej i kosmicznej.
Rozdział II traktuje o kosmicznym prawie traktatowym, które, tak jak wspomniano w rozdziale I, jest najważniejszym źródłem prawa kosmicznego. Omówiono w nim pięć traktatów kosmicznych, stanowiących tak zwaną magna carta prawa kosmicznego. Najwięcej miejsca poświęcono układowi z 1967 roku o zasadach działalności państw w zakresie badań i użytkowania przestrzeni kosmicznej, łącznie z Księżycem i innymi ciałami niebieskimi, zwanym dalej układem kosmicznym z 1967 roku38. Autorka starała się przy tym analizować teksty traktatów w nawiązaniu do współczesnych problemów prawnych pojawiających się w praktyce i związanych z prawem kosmicznym. Dodatkowo zamieszczono też informacje dotyczące rezolucji i deklaracji ONZ. Wiele miejsca w tym rozdziale poświęcono tematyce związanej z prawnym uregulowaniem działalności państw w kosmosie. Z uwagi na dość zróżnicowaną terminologię specjalistyczną, która występuje w przedmiocie prawa kosmicznego, związaną przede wszystkim z pojęciem "wystrzeliwanie", "wypuszczanie" i "wynoszenie" obiektów w przestrzeń kosmiczną, autorka posługuje się tym ostatnim pojęciem, jako najbardziej adekwatnym. W literaturze polskiej jednak pojawiają się i pozostałe terminy, które często stosowane są zamiennie.
Rozdział III pracy został poświęcony relacjom prawa kosmicznego i innych dyscyplin prawa międzynarodowego publicznego oraz nowym zagadnieniom. Autorka podjęła się próby porównania niektórych przepisów prawa kosmicznego i prawa lotniczego, doszukując się podobieństw i różnic. W tym rozdziale poruszono wiele kwestii leżących często na styku owych dwóch dziedzin prawa, do których należą zagadnienia platform stratosferycznych, statków bezzałogowych czy zarządzania przestrzenią powietrzną. Następnie podjęto próbę porównania prawa kosmicznego z niektórymi aspektami praw morza i z traktatem regulującym status prawny Antarktydy, zwłaszcza pod kątem definicji pojęcia "wspólne dziedzictwo ludzkości" (Common Heritage of Mankind - dalej jako: CHM). Z przedstawionych rozważań widać, iż prawo kosmiczne, choć jest dyscypliną młodą, zdążyło się już ukorzenić w nauce prawa międzynarodowego publicznego.
Rozdział IV dotyczy międzynarodowych organizacji kosmicznych, w tym organizacji wyspecjalizowanych Narodów Zjednoczonych o zasięgu światowym (Komitet do spraw Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej - General Assembly's Committee on Peaceful Uses of Outer Space, dalej jako: COPUOS) i regionalnym (Europejska Agencja Kosmiczna - European Space Agency, dalej jako: ESA) oraz instytutów naukowo-badawczych (na przykład Międzynarodowy Instytut Prawa Kosmicznego - International Institute of Space Law, dalej jako: IISL). Autorka przedstawia prawotwórczą rolę organizacji (zwłaszcza wobec nowych wyzwań współczesności) i próbuje poddać ją ocenie.
Rozdział V jest najbardziej rozbudowany, gdyż poświęcony został wielu praktycznym problemom związanym ze stosowaniem prawa kosmicznego. Mówi się w nim przede wszystkim o satelitach geostacjonarnych, turystyce kosmicznej, zanieczyszczeniu kosmosu, prawie własności intelektualnej, komercjalizacji i prywatyzacji sektora usług kosmicznych, metodach obserwacyjnych Ziemi (ang. remote sensing), nawigacji satelitarnej (mającej bardzo duże znaczenie między innymi dla lotnictwa cywilnego) oraz międzynarodowych stacjach kosmicznych (w tym odpowiedzialności karnej państw). W rozdziale tym skupiono się ponadto wokół mechanizmu rozpatrywania sporów, którego nadal brakuje w wielu istniejących traktatach międzynarodowych. Autorka porusza też kwestie związane z europejskimi programami kosmicznymi (uwzględniono tu także wysiłki Polski zmierzające do pełnego uczestnictwa w ESA) oraz z bezpieczeństwem w kosmosie i problemem militaryzacji. Omówiono w nim zagadnienia związane z kontrolą zbrojeń oraz z zakazem proliferacji broni masowego rażenia. Przedstawiono też wiele rozwiązań międzynarodowych poświęconych temu problemowi oraz scharakteryzowano instytucje i organizacje działające na arenie światowej, których celem jest utrzymanie zasady pokojowego wykorzystania kosmosu w zapewnieniu przez państwa swojego bezpieczeństwa. Autorka próbuje pokazać, iż przy obowiązywaniu tak wielu aktów prawnych regulujących działalność w kosmosie technologia wyprzedza często rzeczywistość. Okazuje się, iż wiele kwestii wymaga aktualizacji bądź nowych uregulowań w skali globalnej.
Ostatni, VI rozdział pracy poświęcony został polityce poszczególnych państw i jej wpływowi na legislację krajową dotyczącą kosmosu. Omówiono ogólne zasady prowadzenia polityki przez państwa, w tym wielkie mocarstwa (USA, Rosja, Chiny) oraz przez Unię Europejską. W rozdziale tym przedstawiono przykłady kosmicznego prawa krajowego państw prowadzących zarówno aktywną działalność kosmiczną o rozbudowanej legislacji (na przykład USA, Rosja, Chiny) jak i tych, które są dopiero na etapie tworzenia krajowych przepisów (Australia, Kanada, Indie, Ukraina, Francja, Niemcy). Niestety, w tej grupie brak Polski.
Literatura wykorzystana w pracy została ujęta w bibliografii znajdującej się na końcu książki. Stanowią je zarówno akty źródłowe, jak i opracowania zwarte i artykuły. Rezultaty pracy zawarto w zakończeniu.