Poradnik dla rozważających emigrację. Kierunek: zagranica - Ewelina Gac

LIST DO CZY­TEL­NIKA

Je­śli czy­tasz tę książkę, pew­nie za­sta­na­wiasz się nad zmianą w swoim ży­ciu. My­ślisz o prze­pro­wadzce i pla­nu­jesz wy­je­chać za gra­nicę. Może na stałe, a może tylko na kilka mie­sięcy. Wiem, że pod­ję­cie de­cy­zji o wy­jeź­dzie bywa na­prawdę trudne, a przy­go­to­wa­nie do ta­kiej zmiany ży­cia zaj­muje dużo czasu. Wła­śnie dla­tego po­wstał ten po­rad­nik - żeby ci to uła­twić.

Każdy kraj różni się od sie­bie i cza­sami samo po­zy­tywne na­sta­wie­nie nie wy­star­czy. Do tej pory miesz­ka­łam (czyli pra­co­wa­łam bądź stu­dio­wa­łam) w sze­ściu: Tur­cji, Gre­cji, Cze­chach, na Wę­grzech i w Sta­nach Zjed­no­czo­nych - oraz oczy­wi­ście w Pol­sce. Zaj­mo­wa­łam się rów­nież w agen­cji pracy re­kru­ta­cją osób wła­śnie do pracy za gra­nicą.

Po­rad­nik po­dzie­li­łam na trzy czę­ści. Pierw­sza do­ty­czy tego, jak zor­ga­ni­zo­wać prze­pro­wadzkę. Po­ru­szę w niej za­równo ta­kie prak­tyczne te­maty, jak wy­bór kraju, pa­ko­wa­nie i fi­nanse, ale też opo­wiem o tym, jak men­tal­nie przy­go­to­wać się do wy­jazdu. Bo naj­trud­niej po­sta­wić wła­śnie ten pierw­szy krok.

Druga część książki to opis ży­cia Po­lek i Po­la­ków, któ­rzy miesz­kają za gra­nicą. Za­pro­si­łam emi­gran­tów z ca­łego świata, aby po­dzie­lili się swo­imi do­świad­cze­niami i od­po­wie­dzieli na kilka py­tań, m.in. o ja­kość ży­cia oraz o tym, jak udało im się za­do­mo­wić. Po­ru­szą też ta­kie te­maty, jak praca i fi­nanse. Ich re­la­cje przy­bliżą styl ży­cia w róż­nych kra­jach i na róż­nych kon­ty­nen­tach.

W ostat­niej czę­ści opi­suję bla­ski i cie­nie emi­gra­cji. Sama po­peł­ni­łam kilka błę­dów, bo nie by­łam przy­go­to­wana na sy­tu­acje wy­ni­ka­jące z kul­tury czy obo­wią­zu­ją­cego sys­temu. Poza tym, ży­jąc za gra­nicą, czę­sto tę­skni się za oj­czy­zną i do­mem - to cał­ko­wi­cie nor­malne. Jest tu więc za­warta od­po­wiedź na py­ta­nie, które każdy z nas ma gdzieś z tyłu głowy: a co, je­śli się nie uda i bę­dzie trzeba wró­cić do Pol­ski?

Mam na­dzieję, że ten po­rad­nik po­może ci za­cząć nowy roz­dział w ży­ciu. Ale pa­mię­taj, ta książka nie spa­kuje cię, nie kupi ci bi­letu ani nie znaj­dzie pracy. Po­może ci jed­nak w pod­ję­ciu de­cy­zji. Z nią krok po kroku za­pla­nu­jesz swój wy­jazd i po­zbę­dziesz się wąt­pli­wo­ści.

Książkę de­dy­kuję wszyst­kim, któ­rzy za­mie­rzają wy­je­chać, oraz tym, któ­rzy już wy­je­chali. Ży­czę ci wszyst­kiego do­brego na no­wej dro­dze ży­cia.

Po­wo­dze­nia!

Ewe­lina

Jak wy­brać naj­lep­sze miej­sce do ży­cia

Kie­dyś emi­gra­cja wią­zała się z pracą na miej­scu. Te­raz bywa róż­nie, co­raz czę­ściej pra­cuje się zdal­nie, można więc wy­jeż­dżać z domu tylko na zimę, żeby spę­dzić czas w sło­neczku. Wy­bór kraju pod pracę zdalną to inny te­mat, bo czę­sto nie prze­pro­wa­dzamy się na stałe, nie szu­kamy pracy i omija nas sporo biu­ro­kra­tycz­nych kwe­stii zwią­za­nych z emi­gra­cją. Ale taka prze­pro­wadzka rów­nież wy­maga do­brej or­ga­ni­za­cji - i ta książka na pewno bę­dzie po­mocna.

Jak wy­brać miej­sce do ży­cia? Je­śli za­sta­na­wiasz się nad tym, gdzie wy­emi­gro­wać, weź kartkę lub ze­szyt i za­pisz wszystko, co ci przy­cho­dzi do głowy.

- Po­myśl o tym, gdzie cię cią­gnie. Czy jest ja­kieś miej­sce, w któ­rym by­łeś (by­łaś) i które cię urze­kło? Czy chcesz miesz­kać na wsi, a może wo­lisz ży­cie w du­żym mie­ście? Cza­sami na emi­gra­cji wo­limy duże mia­sta, bo jest tam wię­cej moż­li­wo­ści, ofert pracy, lu­dzi, z któ­rymi mo­żemy się za­przy­jaź­nić.

- Co po­tra­fisz? Jaki ję­zyk znasz lub ja­kiego chcesz się na­uczyć? Ja­kie masz do­świad­cze­nie za­wo­dowe, skoń­czone kursy, stu­dia? To trzeba bę­dzie skon­fron­to­wać z ofer­tami pracy.

- Je­śli wy­jeż­dżasz z ro­dziną, za­sta­nów się nad pracą dru­giej osoby czy kwe­stią na­uki dzieci.

- Wy­pisz rze­czy, któ­rych nie je­steś w sta­nie za­ak­cep­to­wać: zbyt duża od­le­głość od ro­dziny, za go­rący lub za zimny kli­mat. Je­śli pla­nu­jesz wy­je­chać na rok, pew­nie nie bę­dzie ci to prze­szka­dzać, ale na dłu­żej może być to nie­kom­for­towe.

- Je­den z naj­waż­niej­szych te­ma­tów to opieka zdro­wotna, za­robki i sa­mo­po­czu­cie w no­wym kraju. Ten te­mat po­ru­szymy do­kład­niej w II czę­ści książki, ba­zu­jąc na naj­po­pu­lar­niej­szych pań­stwach, do któ­rych emi­grują Po­lacy.

My­śląc o ży­ciu za gra­nicą, nie­któ­rzy li­czą je­dy­nie na do­bre za­robki. Moim zda­niem le­piej nie sku­piać się wy­łącz­nie na wy­na­gro­dze­niu, tylko spoj­rzeć na sy­tu­ację z róż­nych stron. Na­leży też prze­ana­li­zo­wać wy­datki i koszt ży­cia. Pie­nią­dze to nie wszystko, jest wiele in­nych rze­czy, które na pierw­szy rzut oka wy­dają się nie­ważne, a na dłuż­szą metę by­wają mę­czące. Mogą to być lu­dzie (trud­ność na­wią­za­nia bliż­szego kon­taktu), po­goda czy wa­runki pracy. Na przy­kład w nie­któ­rych kra­jach prze­rwa w pracy jest bez­płatna i trwa go­dzinę. Wielu z nas przy­zwy­cza­jo­nych jest do szyb­kiej ka­napki, którą zje w 15 mi­nut, bo praw­dziwy obiad je się po pracy. Mogą nas de­ner­wo­wać rów­nież inne rze­czy, np. sprawy urzę­dowe. W Gre­cji czę­sto za­ła­twia się je mie­sią­cami - i nic nie można na to po­ra­dzić. Na po­dobną sy­tu­ację trzeba przy­go­to­wać się np. na Wę­grzech. Na­to­miast w Tur­cji z po­wodu opłat i po­dat­ków sa­mo­chody są tak dro­gie, że pra­wie ni­kogo na nie nie stać. Ży­cie za gra­nicą to wy­zwa­nie, do któ­rego po­sta­ram się przy­go­to­wać cię w tej książce.

Przy­czyny emi­gra­cji

Zmiany, zwłasz­cza zwią­zane z miej­scem za­miesz­ka­nia, nie są ła­twe. Prze­pro­wadzka do in­nego mia­sta to wy­zwa­nie, a co do­piero do in­nego kraju. Wiele osób pra­gnie wy­je­chać z Pol­ski, ale ni­gdy tego nie robi. Dla­czego? Bo emi­gra­cja to na­prawdę trudna de­cy­zja. Prze­cież nikt nie opusz­cza swo­jego domu bez po­wodu! Przed wy­jaz­dem do­brze mieć cel, dla któ­rego chce się wy­je­chać. Naj­częst­szymi przy­czy­nami emi­gra­cji są lep­sze wa­runki eko­no­miczne i po­prawa ja­ko­ści ży­cia. Cza­sami to roz­wój ka­riery lub chęć za­miesz­ka­nia z ro­dziną, która z kraju wy­je­chała kilka lat wcze­śniej. Chcemy za­ro­bić na dom czy we­sele. Za­leży nam na zmia­nie kli­matu lub oto­cze­nia i my­ślimy o przy­szło­ści dzieci. Po­wo­dów, które mo­ty­wują nie tylko do opusz­cze­nia kraju, ale też do po­zo­sta­nia w no­wej oj­czyź­nie, jest wiele.

Jak po­wie­dzieć bli­skim o prze­pro­wadzce

Co po­wie ro­dzina, zna­jomi, je­śli wy­jadę? In­for­mo­wa­nie ro­dziny o prze­pro­wadzce czę­sto nas prze­raża. Nie lu­bimy się tłu­ma­czyć ze swo­ich de­cy­zji, zwłasz­cza z ta­kich, któ­rych pod­ję­cie sporo nas kosz­to­wało. Moim zda­niem warto po­wie­dzieć to bez tłu­ma­cze­nia i zbęd­nych emo­cji - je­ste­śmy do­ro­słymi ludźmi i nie mu­simy uspra­wie­dli­wiać się i prze­pra­szać za na­sze plany.

Jak było w moim przy­padku? Po­wie­dzia­łam, że wy­jeż­dżam i... nikt tego nie sko­men­to­wał. Pa­dło kilka py­tań, bo jed­nak zmiana miej­sca za­miesz­ka­nia, choćby cza­sowa, jest in­te­re­su­jąca. Nie by­łam na­ma­wiana do zmiany de­cy­zji ani kry­ty­ko­wana.

Po cza­sie do­wie­dzia­łam się, że nie­któ­rzy za ple­cami plot­ko­wali, że nie dam so­bie rady. Za­sko­czyło mnie to, ale ucie­szy­łam się, że nikt mi nie po­wie­dział tego wprost, bo pew­nie bym się tym prze­jęła. Dla­tego do dziś kie­ruję się w ży­ciu jedną za­sadą: nie słu­cham lu­dzi, któ­rzy we mnie nie wie­rzą. Nie roz­ma­wiam z nimi o swo­ich ma­rze­niach, ce­lach i za­mia­rach. Pa­mię­taj, że nikt za cie­bie nie prze­żyje ży­cia. Ono jest tylko twoje.