Poezja dla ludzi - Marta Smolińska

Utopia

Jestem tutaj panem,

Więc macie czcić mnie.

Moje słowo prawem

(a co, może nie?).

Jam wspaniałomyślny:

Dałem wolność słowa.

Jeśli tak nie myślisz -

Trumna już gotowa.

Wyjazd za granicę

Surowo wzbroniony -

Tam wszystkie dzielnice

Ma diabeł szalony.

Nikt nie jest ci obcy,

Masz blisko rodzinę...

No, powiedz, mój chłopcze -

Czy to nie jest miłe?

Na cóż kobiety,

Delikatne tak

Mają swe ręce

Pracą ciężką niszczyć?

Przecież są kruche,

Jak wiosenny kwiat...

Niechaj mężczyźni

Trudzą się i myślą.

Dzieci w przedszkolu

Niechaj mówią już,

Jak bardzo cenią

i kochają "wujka".

A jeśli któreś

Nie powie, to cóż...

Na grobie taty

Zakwili, jak sójka.

Czemu się cały

Świat uczepił nas?

Przecież tu mamy

Istną utopiję...

Umiemy cofnąć

I przyspieszyć czas,

A poza tym - kto

Znalazł Atlantydę?