Bella Napoli (Piękny Neapol)
Zobaczyłam piękne miasto w oddali,
Krzyknęłam z zachwytu Bella Napoli
Wąskie, urokliwe uliczki, ciągnące niczym pajęczyny,
Wokół mnie ludzie niezwykle sympatyczni,
Gdzieś obok szli zakochani,
Trzymając się za ręce,
Idąc przez życie razem
W szczęściu i udręce,
Poszłam dalej
Do samej zatoki,
Aby podziwiać przepiękne widoki,
Lazurowe morze szeptało mi namiętne
Słowa miłości,
Przeszedł mnie słodki dreszcz,
Inni mogliby mi tylko pozazdrościć,
A nad miastem góra samotna królująca,
Potężna,
Majestatyczna,
Strach wzbudzająca,
To ta góra wiele istnień pogrzebała,
To ta góra Pompeje żarzącą lawą zalała,
Wzdrygnęłam na samą myśl,
Smutek ogarnął mą duszę,
Poszłam dalej wzdłuż wybrzeża,
Morze ukoiło mnie,
Kołysało z czułością moje zmysły,
A ja bezgraniczną poczułam wolność,
A w sercu głęboką i wieczną miłość.