Pastores 83 (2) 2019 - Zespół Redakcyjny

Drodzy Czytelnicy!

Ludowa mądrość podpowiada, że "wszystko się kiedyś kończy". To nieco bałamutne stwierdzenie w kontekście wieczności, przecież wciąż powtarzamy w liturgii nasze głębokie przekonanie, że jednak istnieje coś "na wieki wieków". Poprzez doczesność prześwituje to, co wieczne. Czy umiemy to dostrzec w łańcuchu wydarzeń składających się na nasze życie? Czy raczej przypominamy skwaśniałe wino, któremu znudziło się czekać na swą autentyczną dojrzałość?

1. Starokawalerstwo jest niebezpiecznym stanem umysłu, a jego zalążki wszyscy nosimy w sobie: zesztywnienie naszych relacji, utrwalenie prostackich stereotypów, nieewangeliczne rytuały i przyzwyczajenia. "Dla starego kawalera przyznanie Bogu ostatniego słowa jest najtrudniejszą sprawą pod słońcem", dlatego im więcej zabezpieczeń zbudowaliśmy w naszym życiu, tym pilniejszą sprawą jest "odbezpieczenie" drogi naszego powołania (M. Zioło OCSO). Proces ten, obfitujący w dramatyczne momenty, prowadzi do radości z odnalezionego zbawienia - w tym sensie postać Zacheusza, często przywoływana w naszym głoszeniu słowa Bożego, może stać się figurą nawrócenia księdza, włącznie z finansowym zaangażowaniem na rzecz potrzebujących i pokrzywdzonych (ks. W. Węgrzyniak).

2. Przeciwieństwem starokawalerstwa nie jest "młodokawalerstwo", rozumiane jako pozostawanie w stanie kawalera na wydaniu. Prezbiter ma być najpierw dojrzałym mężczyzną, lwem i barankiem jednocześnie, który dobrze komunikuje się ze sobą samym, potrafi być bratem wśród mężczyzn i ojcem wśród kobiet (ks. A. Rybicki). Ma być również dojrzałym oblubieńcem, dla którego celibat jest codziennym polem przeżywania i ofiarowywania swojej miłości (ks. M. Jarosz). Bóg potrzebuje mojej samotności, potrzebuje także mojej czystości - i ofiarowuje mi ją, pod warunkiem, że mi na niej zależy, że o nią walczę, że dla niej nie boję się cierpieć (ks. S. Kunka).

3. Czy można być znudzonym miłością? Chyba to niemożliwe. Znudzenie to upiór miłości. A jednak demon południa wysusza nawet obficie płynące potoki - tak bywa z rytuałami miłości, w które wpisane jest życie prezbitera. Taki los może spotkać nawet codzienną Eucharystię i brewiarzową psalmodię... Pytamy o to, jak przywrócić je życiu, jak uczynić je znowu językiem miłości (ks. L. Gera, A. Zając OFMConv), oczyściwszy je najpierw z miażdżycowych naleciałości (ks. K. Porosło).

4. Odmłodzone serce, serce z ciała, jest gotowe na owo "wszystko nowe", które zapowiada Apokalipsa, a które pojawia się nieustannie w naszym życiu. Jest to cecha autentycznej świętości (s. R. Grabiec sł. BDNP). Czy w czasach zamętu i trwogi Kościoła poddawanego próbom zewnętrznym i wewnętrznym wystarczy nam sił, by zachować gaudium et spes - radość i nadzieję Ewangelii (ks. G. Strzelczyk)? Być może kluczem do tego jest zdrowe poczucie humoru, które chestertonowskiemu ks. Brownowi pozwoliło "robić swoje" w mocno nieprzyjaznym środowisku postpurytańskiej Anglii (M. Sobolewska).

Nie jesteśmy starymi kawalerami, lecz małżonkami, którym udało się dobrze ożenić. W górę serca!1

KS. WOJCIECH BARTKOWICZ

Zasady prenumeraty

"Pastores" ukazuje się cztery razy w roku.

W prenumeracie - najtaniej

Cena jednego numeru PASTORES: 19,90 zł + koszt przesyłki

Wpłat można dokonywać w bankach lub na poczcie.

Wydawnictwo "Bernardinum" Sp. z o.o.

ul. Bpa Dominika 11, 83-130 Pelplin

konto: Bank Spółdzielczy Skórcz o/Pelplin

10 8342 0009 2000 1427 2000 0002

z dopiskiem na odwrocie:

prenumerata "Pastores", liczba egz.......... na okres .................

albo przez stronę http://www.pastores.pl

lub kontaktując się z działem prenumeraty

Żaneta Kropisz

tel. +48 58 536 17 57 w. 2 i +48 609 666 060

e-mail: zaneta.kropisz@bernardinum.com.pl

Prenumerata zagraniczna (1 rok):

Europa 124 PLN, 29,56 EURO, 36,40 USD;

Konto (EURO): Santander Bank Polska S.A.

PL 53 1500 1025 1210 2007 7008 0000 WBKP PLPP

Konto (USD): Santander Bank Polska S.A.

PL 86 1500 1025 1210 2008 7515 0000 WBKP PLPP

Pytania i reklamacje w sprawie prenumeraty można kierować na adres Wydawnictwa.

3) datę, od której nowy adres będzie aktualny.

To Our Readers

Dear Readers,

As folk wisdom says, "all things come to an end". This statement is rather misleading in the context of eternity, since in the liturgy we constantly express our strong conviction that there are, indeed, things that last "forever and ever". Eternal realities shine through in our earthly life. But are we able to notice them in the events that make up our life? Or are we rather like sour wine, bored with waiting for authentic maturity?

1. Old-bachelorhood is a dangerous mind-set, and we all carry its seeds: our relationships becoming rigid, the development of simplistic stereotypes, non-evangelical rituals and habits. "For the old bachelor, allowing God to have the last word is the most difficult thing under the sun", so the more safety mechanisms we have built into our lives, the more urgently we need to "unsecure" the way of our vocation (M. Ziolo, O.C.S.O.). This process, while having many dramatic moments, ultimately leads to joy at the salvation that comes from God. In this regard, the person of Zacchaeus, to whom we often refer in our preaching, might become the type of priestly conversion; this would include financial support for the disadvantaged and injured (Rev. W. Wegrzyniak).

2. The opposite of old-bachelorhood is not "young-bachelorhood", understood as eligibility to get married. A priest should, first of all, be a mature man, both a lion and a lamb, who is able to communicate well with himself, to be a brother among men and a father among women (Rev. A. Rybicki). He also should be a mature bridegroom, viewing his celibacy as an everyday opportunity to experience and offer love (Rev. M. Jarosz). God needs my solitude, he also needs my chastity and he offers it to me, provided I take care of it, struggle and to am ready suffer for it (Rev. S. Kunka).

3. Is it possible to be bored with love? That would seem unimaginable. Boredom is a parody of love. However, the noonday demon dries out even most abundant streams - and this happens to the rituals of love which are part of the life of a priest. Such might even be the fate of the daily Eucharist and the psalmody of the Breviary... We ask how to bring them to life, how to re­make them into the language of love (Rev. L. Gera, A. Zajac, O.F.M.Conv.), after cleansing them from all traces of sclerosis (Rev. K. Poroslo).

4. A rejuvenated heart, a heart of flesh, is ready for "all things new" which were announced by the Book of Revelation and which continuously occur in our lives. This readiness is a sign of genuine sanctity (Sr. R. Grabiec, A.B.M.V.). In these times of confusion and strife in the Church which is facing both external and internal trials, shall we prove strong enough to keep gaudium et spes - the joy and hope of the Gospel (Rev. G. Strzelczyk)? The key may be found in a healthy dose of a sense of humour, which enabled Fr. Brown, the hero created by Chesterton, to do his duty in the unfriendly environment of post-Puritan England (M. Sobolewska).

We are not old bachelors but spouses who have succeeded in marrying well. Lift up your hearts!

REV. WOJCIECH BARTKOWICZ

Translation

Mira Majdan