Otwarte okno - Elżbieta Miłkowska

Czas

Nie nadążam za światem, wydawał mi się taki przyjazny i zrozumiały

w dzieciństwie wszystkie drzewa, liście, kwiaty i trawy miały zapach

i kolor.

Tęcza wydawała mi się mienić kolorami owoców z naszego sadu

dotykała niemal ziemi, była blisko mnie.

Słońce przyjaźnie zaglądało do okna sypialni,

delikatnie muskało swoimi

cieplutkimi złotymi promykami, po zaspanej dziecięcej buźce

księżyc rozsypywał nocą srebrny pył na pościeli

utulał do snu, nucąc cichutko ulubione kołysanki.

Dziś wszystko jest inaczej,

opadła bajkowa zasłona dziecięcych marzeń.

Księżyc, słońce i gwiazdy zatraciły już swój dawny blask

skrywają tajemnicę zapisanych kart historii życia

kolory drzew liści, traw mają już inną paletę barw, inny zapach

tęcza stała się długą linią, wypowiedzianych słów na przestrzeni lat.

Ile więc czasu potrzeba, żeby to wszystko zrozumieć?

Przeżyć od nowa, niestety się nie da.

A szkoda...