Rozmowa Roberta Młodziana z młodszą aspirant Anną Brzozowską, psychologiem z Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku, 5 lipca 2016 roku

Młodzian: Czy ta rozmowa jest naprawdę konieczna?

Brzozowska: Wezwał mnie pana przełożony, więc zakładam, że tak.

Młodzian: Co powiedział?

Brzozowska: Przedstawił ogólny zarys sytuacji, ale szczegóły chciałabym usłyszeć od pana.

Młodzian: Pracowała pani kiedyś w terenie?

Brzozowska: Nie, nigdy. Ukończyłam studia psychologiczne i wstąpiłam do policji, żeby pomagać kolegom takim jak pan, wykonującym tak ciężką pracę.

Młodzian: Służbę... Pracować to można w sklepie. Widać, że pani nie ma pojęcia o operacyjniakach. Jak zatem i w czym może mi pani pomóc?

Brzozowska: Znam problemy, które dotykają ludzi - policjantów w szczególności. Mam wiedzę, która pozwala ocenić, czy poradzi pan sobie z następstwami tego, co się wydarzyło.

Młodzian: Po prostu chcecie się upewnić, czy nadaję się do służby. Zgadza się?

Brzozowska: To zależy od przebiegu naszej rozmowy. Podobno zbyt agresywnie zadziałał pan przy ostatnim zatrzymaniu osoby.

Młodzian: Zbyt agresywnie?! A jak pani zdaniem powinno przebiegać zatrzymanie dynamiczne? Chyba zaczynam rozumieć, o co tutaj chodzi. Naczelnik wysłał mnie do pani, żeby mieć dupochron w razie skargi ze strony poturbowanego figuranta.

Brzozowska: Przepraszam, kogo?

Młodzian: Osobę pozostającą w zainteresowaniu operacyjnym. Zresztą nieważne.

Brzozowska: Rozumiem. Odnoszę wrażenie, że pana agresja to jedynie zasłona dymna. Ja chciałabym zajrzeć, co kryje się pod nią. To nie jest przesłuchanie. Nie ma dobrych czy złych odpowiedzi.

Młodzian: Czego w takim razie pani ode mnie chce?

Brzozowska: Prawdy, sierżancie. Chcę pomóc, ale musi mi pan opowiedzieć wszystko od początku.

Adrian Ksycki

Potępieni

Poznań. Eksplozja kamienicy na Dębcu wstrząsa miastem, a to dopiero początek koszmaru.

Gdy sekcja zwłok ujawnia, że jedna z ofiar została brutalnie zamordowana jeszcze przed wybuchem, sprawa przestaje być uważana za tragiczny wypadek. W śledztwie bierze udział mentor Krystiana Feusette'a, profesor Czesław Lasota, który odkrywa przerażającą prawdę. Ginie on jednak w zamachu na oczach tłumu, nim zdoła ją wyjawić.

Feusette i Emilia - córka zamordowanego profesora - ścigani przez policję i zmuszeni działać poza systemem, próbują odkryć, kto naprawdę pociąga za sznurki. Ślady prowadzą ich do zamkniętej radykalnej społeczności działającej w ukryciu. Im bliżej są prawdy, tym wyraźniej widzą, że zagrożenie jest znacznie większe, niż przypuszczali.

A czasu jest coraz mniej...

Janusz Onufrowicz

Portfel z ludzkiej skóry

Jedno znalezisko na drodze. Drugie na odludziu. Dwa śledztwa prowadzące w ten sam mrok.

Kotlina Kłodzka. W rzeczach ofiary wypadku policja odnajduje portfel uszyty ze skóry człowieka - makabryczny dowód na to, że ktoś wykonuje trofea z ludzkich ciał. Na fermie drobiu kilkanaście kilometrów dalej odkryty zostaje mężczyzna więziony jak niewolnik przez ponad dwadzieścia lat.

Sprawę przejmuje elegancki i bezwzględny śledczy podkomisarz Sławbor "Kosmos" Kosmowski. Towarzyszy mu Marta Olszak - miejscowa policjantka próbująca pogodzić pracę z wychowaniem córki.

Kiedy kilka dni później w szpitalu zostaje brutalnie zamordowany właściciel osobliwego portfela, a na jego czole ktoś kreśli krwisty symbol gwiazdy Dawida, pytania mnożą się szybciej niż odpowiedzi.

Portfel z ludzkiej skóry to brutalny kryminał o świecie, w którym ofiary znikają bez śladu, sprawcy są bezkarni, a prawda potrafi być gorsza niż sam koszmar.

Powieści obyczajowe, kryminały, thrilleryWciągające i niebanalneZaczytaj się!

www.prozami.pl

Księgarnia wysyłkowa www.literaturainspiruje.pl