Od poranka do poduszki - Agnieszka Decla

Raz ślimak zaprosił

żółwia na śniadanie -

chętnie przygotuje

jakieś smaczne danie.

Może młode listki

zalewane sosem?

Nakrywa do stołu

i mruczy pod nosem:

- Żółw jest dość powolny.

Zdążę ugotować

i miskę z jedzeniem

na czas przygotować.

A w tym czasie żółwik

w łóżku się przeciąga,

leniwie na zegar

wiszący spogląda.

- Czasu mam w nadmiarze,

ślimak opieszały.

Nim zrobi śniadanie,

zejdzie ranek cały.

Na zegarze ósma

dawno już minęła,

niespokojny ślimak

na żółwika czeka.

Wyszedł mu naprzeciw,

wypatruje w dali.

Gdzieś w połowie drogi

wreszcie się spotkali!

Żółw się zaczerwienił,

koledze tłumaczy:

- Żółw ma żółwie tempo,

ślimak się ślimaczy.

W naturze już mają

powolne działanie.

Doszli na kolację

zamiast na śniadanie!