Ocalona - Agnieszka Symber

"odchodzę i zabieram ze sobą ciszę"[1]

tam gdzie się wybieram

nikt ani nic mnie nie usłyszy

zlewają się dnie z nocami

pląsają pod rękę ze świerszczami

w muzycznym akompaniamencie

gwiazdy już mi ciebie nie przypominają

bledną w towarzystwie pragnień

tych niedopełnionych

nie do końca spełnionych

"nie chcę niczego, co cię znało,

poradzę sobie bez twoich dłoni

niech inne biegną, zmieniają, palą

mnie się nie śpieszy, nic nie goni"*

niebo jest jakieś ciemniejsze

jakby bez skazy

a ja skrobiąc tych kilka słów

wymyślam, co lepsze (?) frazy

nadzieją nocy wymalowanych

nie znajdę w cudzych kieszeniach

odchodząc wciąż gdzieś tam wracam

byleby być bliżej

naszego nieba ...

nie odchodzę bez słowa pożegnania

tylko na chwilę rozłączę się ze światem

ze sobą

znużona całym tym życia znojem

potrzebuję wytchnienia

bez cienia słów

bez ludzkich oddechów

na jeden moment móc oderwać się

od rzeczywistości

gdzie spotkać się mogę już tylko

ze swoją strapioną duszą

nieidealne

aczkolwiek trywialne odosobnienie

w dosłownym znaczeniu

pomoże mi wytrwać do końca

tylko w której przestrzeni jestem

nie wiem (?) ...

"Rozłączyłam się ze sobą

odeszłam od siebie

ale nie wiem dokąd."[1]