***

Odgłos mych butów zostanie po wieczne czasy na schodach -

Księżyc i lustro nie ginie - wciąż dwoi, troi się w mroku -

Ktoś wyjdzie - nagle usłyszy szmer jasny, chłodny jak woda -

zrozumie treść mego życia, księżyca, lustra i kroków.

Serce zapadnie się głębiej - stanie się ciche jak pacierz -

we własny cień się otulę i wszystkich sobą zasmucę -

Wieczorem na mnie spojrzycie i duszę moją poznacie -

Wtedy gdy nic wam nie powiem - wtedy gdy nigdy nie wrócę.

1934

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Ten rozdział jest dostępnytylko w pełnej wersji książki.

Zapraszamy do zakupu