Po powrocie do domu Nova nadał czuła w ustach smak Elviry. Podniecała ją sama myśl, że kochała się z kobietą, i to wielokrotnie w ciągu wieczoru, a Elvira co rusz doprowadzała ją do szczytowania. Było zupełnie inaczej niż z Gio i Simonem, delikatniej i czulej. Gio obcesowo wprosił się na seks, postępując z wielką pewnością siebie, natomiast piękny i wysportowany Simon potraktował ją jak księżniczkę, którą należy całkowicie zaspokoić, swoje potrzeby lokując na drugim miejscu. Miała nadzieję, że nie będzie musiała między nimi wybierać. Po trzech latach więzienia, a tym samym po trzech latach celibatu, Nova świetnie się czuła, na nowo odkrywając swoją seksualność.

- Oj, chyba się trochę rozpuściłam! - zaśmiała się do siebie, idąc pod prysznic.

Do otwarcia księgarni zostało około godziny, miała więc niewiele czasu, by przed pracą coś zrobić w sprawie napadu, za który została niesłusznie skazana.

Prześladowała ją myśl o tatuażu, który jeden z napastników miał za uchem. Być może nie było to coś aż tak niezwykłego, jak jej się zdawało, ale wzór na pewno nie był typowy. Żadna tam jaszczurka, pająk czy serce przebite strzałą z imieniem ukochanej osoby. To było coś bardziej artystycznego. Wpadła na pomysł, żeby opublikować w sieci informację o swoich poszukiwaniach, na przykład na Facebooku. Tylko że to mogło wystraszyć albo rozjuszyć faceta, zanim go znajdzie.

Próbowała dociec, co się stało z Gio. Przespał się z nią, a potem wyszedł z jej mieszkania w środku nocy, najpewniej nie zdając sobie sprawy, że ona go obserwuje i rozpoznaje po ruchach, że był jednym z rabusiów w sklepie jubilerskim. Potem zniknął bez śladu. W każdym razie już nie pojawił się w restauracji, w której pracował, i nikt nie wiedział, gdzie jest.

Kiedy Nova bez tchu wpadła do księgarni trzy minuty przed otwarciem, czekała na nią wiadomość:

Zadzwoń do Hansa de Goetza.

Nie byłaby bardziej zaskoczona, gdyby ktoś napisał:

Zadzwoń do Brada Pitta.