Niewyjaśnione Tajemnice - Krzysztof Derda-Guizot

20.19 zł
16.76 zł (17,16 zł najniższa cena z 30 dni)

Bookmark Settings Fullscreen

Arka Przymierza

Arka Przymierza to artefakt do dziś dnia poszukiwany ale i nie odkryty otacza Arkę Przymierza jedna z największych tajemnic świata w języku hebrajskim pisze się ??????? ????????? Aron ha-Berit, w łacinie to arca czyli skrzynia w chrześcijaństwie i judaizmie ozdobna skrzynia, w której przechowywano tablice z Dekalogiem, była od zawsze symbolem obecności Jahwe. W Biblii opisana jest jako skrzynia z drewna akacjowego o wymiarach około 140 na 80 i 80 centymetrów była obita obustronnie złotą blachą. Zamknięcie Arki Przymierza stanowiła płyta ze złota po hebrajsku to kaporet. Zgodnie z tradycją żydowską, w arce przechowywano laskę Aarona, dzban z manną i dwie kamienne tablice z tekstem Dekalogu, tradycję tę podziela autor Listu do Hebrajczyków. Natomiast zgodnie z 1 Księgą Królewską zapisane jest w akapicie 8,9 już w czasach Salomona, że znajdowały się tam jedynie tablice Przymierza. Jahwe miał wręczyć te tablice Mojżeszowi na górze Synaj, w trakcie wędrówki ludu Izraela z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Osobą, która miała wyłączne uprawnienie do bezpośredniego dostępu do arki był arcykapłan. Według hebrajskiej Biblii, do momentu wybudowania Pierwszej Świątyni przez króla Salomona arka była przewożona na specjalnym wozie z zasłonami podczas wszystkich kampanii wojskowych prowadzonych przez Izraelitów. Stanowiła ona centrum kultu w czasie wędrówki Izraelitów do ziemi Kanaan. Wierzono, że armia posiadająca arkę jest niezwyciężona. W czasie oblężenia Jerycha obnoszono ją wokół murów miasta. Później przechowywana była w miejscu najświętszym Przybytku Mojżeszowego w Szilo. Następnie zdobyć ją mieli Filistyni lecz, jak twierdzi Biblia, zwrócili, widząc w niej przyczynę swoich klęsk. Król Dawid miał przenieść ją na wzgórze Syjon w Jerozolimie, a Salomon po wybudowaniu świątyni przeniósł Arkę do specjalnego pomieszczenia zwanego Święte Świętych, do którego nie miał wstępu nikt prócz arcykapłana raz w roku, przy okazji święta Jom Kipur.

Arka zaginęła w trakcie najazdu armii Babilonu pod wodzą Nabuchodonozora II na Palestynę w 586 roku, przed naszą erą i zburzenia Pierwszej Świątyni. W niektórych Kościołach wschodnich istnieje doktryna, według której arka została potajemnie wywieziona z Pierwszej Świątyni i znajduje się gdzieś na terytorium obecnego Sudanu, gdzie zostanie odnaleziona przez Jezusa Chrystusa w dniu zstąpienia Królestwa Bożego na Ziemię. Etiopska księga Kebra Nagast opowiada o romansie króla Salomona i królowej Saby, którego owocem był syn Menelik. W przyszłości młodzieniec miał potajemnie wywieźć z Jerozolimy Arkę Przymierza. Czy tablice z podyktowanymi Mojżeszowi przykazaniami faktycznie znajdują się dziś w etiopskim mieście Aksum? Według tradycji kościoła etiopskiego arka lub jej dokładna kopia znajduje się w kościele Matki Bożej z Syjonu w Aksum dawnej stolicy Cesarstwa Etiopii. Według przekazów z XIV wieku, Menelik I pierwszy król Etiopii i zgodnie z legendą syn królowej Saby i króla Salomona miał przywieźć arkę z Izraela do Etiopii. Według innej teorii arkę wywieźli Żydzi udający się na emigrację do Egiptu, zatrzymali się na wyspie Elefantyna znajdującej się na rzece Nil i około 650 roku, przed naszą erą zbudowali świątynię. Po jej zburzeniu przez Egipcjan około 410 roku, przed naszą erą wyruszyli na południe wzdłuż Nilu do Etiopii i umieścili ją w Aksun. Każdego roku, 19 stycznia podczas święta Timkat upamiętniającego chrzest Jezusa Chrystusa w Jordanie, kopia arki jest obnoszona w procesji. Arka jest pilnie strzeżona, a opiekę nad nią sprawuje dożywotnio wyłącznie jeden mnich i nikt inny nie ma do niej dostępu. Do poglądów o losach zaginionej arki dołącza opis zawarty w 2 Księdze Machabejskiej, wedle którego prorok Jeremiasz ukrył ją w grocie na górze Nebo, po wschodniej stronie Jordanu. Część religijnych Żydów i niektórzy uczeni uważają, że kapłani jerozolimscy, na wieść o rychłym upadku miasta, ukryli arkę w tajemnej komnacie pod Wzgórzem Świątynnym. Ta komnata ma się znajdować pod muzułmańską Studnią Dusz.

Arkę Przymierza znaleźli najpierw ponoć pierwsi Templariusze w Jerozolimie. < Fragment mojej książki. Templariusze krucjata w poszukiwaniu świętego Graala >. Nie były to jedyne relikwie które po kolei raz za razem odkrywali rycerze z Francji, z coraz bardziej rozszerzającymi się im ze zdumienia oczami. Obok stała sama tajemnicza arka przymierza ukryta przed rzymianami przez izraelitów. Nie dotykajcie w żadnym wypadku rękoma Arki przymierza nakazał wielki mistrz głośno, co powstrzymało ciekawskich rycerzy w zdjęciu wieka, i zajrzenia do środka. Chociaż pokusa była ogromna w tym tak ciekawej dla każdego śmiertelnika ukrytej w złoconej skrzyni Arce przymierza ludu Izraela z samym Panem Bogiem. Rycerze przezornie odsunęli się kilkanaście kroków od złowrogo świecącej złotymi gryfami wielkiej złotej skrzyni. Będącej objawieniem boskim dla wybranego narodu żydowskiego. Pamiętajcie bracia po wyniesieniu naszych skarbów z tego labiryntu zasypiemy arkę przymierza i niech tutaj zostanie na zawsze i nigdy nikomu nawet nie wspominajcie że na wasze własne oczy oglądaliście ten cud boży. Ale także to Templariusze według legendy mieli ukryć Arkę Przymierza w kaplicy Rosslyn, a jest to XV-wieczna, kaplica wzniesiona w szkockiej wsi Roslin. Początkowo miała to być kolegiata pod wezwaniem świętego Mateusza. Z uwagi na dziwaczne zdobienia wewnątrz określana jest mianem Biblii wykutej w kamieniu. Związanych z nią jest wiele legend. Skarby swoje mieli tam przechowywać między innymi Templariusze, a zdobienia miałyby przekazywać tradycje masońskie. Stała się popularna dzięki Kodowi Leonarda da Vinci Dana Browna. Obecnie jest to kościół protestancki.

Istnieje także jej dokładny opis jaki znamy do dziś dnia. I uczynią arkę z drzewa akacjowego jej długość będzie wynosiła dwa i pół łokcia, jej wysokość półtora łokcia i jej szerokość półtora łokcia. I pokryjesz ją szczerym złotem wewnątrz i zewnątrz, i uczynisz na niej dokoła złote wieńce. Odlejesz do niej cztery pierścienie ze złota i przymocujesz je do czterech jej krawędzi, dwa pierścienie do jednego jej boku i dwa do drugiego jej boku. Rozkażesz zrobić drążki z drzewa akacjowego i pokryjesz je złotem. I włożysz drążki te do pierścieni po obu bokach arki celem przenoszenia jej. Drążki pozostaną w pierścieniach arki i nie będą z nich wyjmowane. I włożysz do arki Świadectwo, które dam tobie. I uczynisz przebłagalnię ze szczerego złota długość jej wynosić będzie dwa i pół łokcia, szerokość zaś półtora łokcia dwa też cheruby wykujesz ze złota. Uczynisz zaś je na obu końcach przebłagalni. Jednego cheruba uczynisz na jednym końcu, a drugiego cheruba na drugim końcu przebłagalni. Uczynisz cheruby na końcach górnych. Cheruby będą miały rozpostarte skrzydła ku górze i zakrywać będą swymi skrzydłami przebłagalnię, twarze zaś będą miały zwrócone jeden ku drugiemu. I ku przebłagalni będą zwrócone twarze cherubów. Umieścisz przebłagalnię na wierzchu arki, w arce zaś złożysz Świadectwo, które dam tobie. Tam będę się spotykał z tobą i sponad przebłagalni i spośród cherubów, które są ponad Arką Świadectwa, będę z tobą rozmawiał o wszystkich nakazach, które dam za twoim pośrednictwem Izraelitom. W wersjach 25:10 do 22 w Biblii Tysiąclecia pisze się. Budowa i wygląd arki przymierza zbudowana przez Besaleela podczas obozowania pod górą Synaj Księga Wyjścia wersy 25:10-22, 37:1-9 została zbudowana przez Mojżesza a w księdze Powtórzonego Prawa wers 10:5. Pisze że z początku przechowywana była w Namiocie Spotkania w Miejscu Najświętszym i znowu w księdze Wyjścia 26:33,a później po wybudowaniu przez Salomona złożona była w świątyni w Jerozolimie pisze o tym 2 Księga Kronik wers 5:1-7. Zawartość arki przymierza w 2 Księdze Kronik 5:10 podaje, że w czasie oddania do użytku świątyni Salomona znajdowały się tam dwie tablice kamienne, które Bóg dał Mojżeszowi w księdze Powtórzonego Prawa wers 10:5, wcześniej znajdowały się tam także: złote naczynie z manną a w księdze Wyjścia wers 16:33,34,pisze że i laska Aarona umieszczona jest tam po buncie Koracha jako znak dla zbuntowanego pokolenia. To List do Hebrajczyków wersy 9,4. V Prawa Mojżeszowego w wersach 31:24-27 opisuje się że obok Arki została położona Księga Prawa. W czasie zdobywania Jerycha kapłani nieśli arkę za wojownikami Księga Jozuego wers 6,1-5. 1 Księga Samuela rozdziały od 4 do 6 opisują zdobycie arki przez Filistynów i związane z tym dla nich przykrości. 1 Księga Kronik rozdziały od 13 do 16 opisują sprowadzenie arki, która od około 70 lat stoi w Kiriat-Jearim w kierunku Jerozolimy, w drodze za lekceważenie wskazówek Bożych dotyczących transportu arki ginie Uzza. W 2 Księdze Machabejskiej mowa jest o ukryciu arki przez proroka Jeremiasza w pobliżu Góry Nebo na stepach Moabu porównać możemy w wersach 2 Mch 2,4-6. Księga Jeremiasza zawiera proroctwo, zgodnie z którym w przyszłości nikt nie będzie już wspominał Arki Przymierza ani odczuwał jej braku, nikt też nie uczyni nowej wers Jer 3,16. Arka przymierza wymieniona jest także w Księdze Objawienia 11,19, znajduje się tam w niebiańskim sanktuarium Boga.

Święty Graal

Święty Graal jest to wyjątkowo tajemniczy przedmiot lub wręcz osoba święta bo być może jest nim? Święta Maria Magdalena ale mówimy najczęściej że jest to kielich lub misa występujący w legendach arturiańskich. W niektórych ich wersjach jest to kielich, którym posłużył się Jezus Chrystus w czasie Ostatniej Wieczerzy, a później użyty przez Józefa z Arymatei do zebrania krwi Jezusa po ukrzyżowaniu. Mówią też o tym. Legendy arturiańskie które funkcjonowały w postaci pieśni i przekazów ustnych, natomiast pierwsze wzmianki pisemne o Królu Arturze pochodzą z VIII wieku. Motyw Graala po raz pierwszy pojawia się kilkaset lat później bo aż dopiero około 1180 roku, w Percevalu, w cyklu legend arturiańskich, spisanych przez Chrétiena de Troyes. Jego opiekunem był Król Rybak. Chrétien de Troyes nie określił, czym jest Graal, używał formy un graal, z czego wynika, że autor uważał, że Graal jest jednym z przedmiotów należących do większego zbioru graali. Nie łączył go z osobą Jezusa. Wolfram von Eschenbach przedstawił Graal jako kamień, Lapsit Excillis. Około 1199 roku, Robert de Boron w Joseph d'Arimathie po raz pierwszy przedstawił Graala jako kielich użyty podczas Ostatniej Wieczerzy, który następnie został wykorzystany przez Józefa z Arymatei do zebrania krwi Jezusa. Święty Graal a pierwsze wzmianki.Choć Święty Graal miał być używany przez Jezusa dwa tysiące lat temu, to pierwszy raz doniesienia o nim pojawiają się dopiero w XII wieku. W okolicach 1181 roku, francuski pisarz Chretien de Troyes stworzył poemat Percewal z Walii, czyli opowieść o Graalu Mówi on o losach młodego rycerza, a centralnym wydarzeniem jest wizyta na zamku króla-rybaka. Podczas niej Percewal widzi pochód niosący złotą misę, czyli w ówczesnym starofrancuskim un graal. Jak się później okazuje, fakt, że rycerz nie zapytał swoich gospodarzy o owo naczynie, był błędem, ponieważ informacja o nim mogłaby doprowadzić do uzdrowienia króla. Autor poematu nie pisze o Świętym Graalu, ale o graalu, co sugeruje, że traktuje go jako rzeczownik oznaczający misę, a nie nazwę własną konkretnego przedmiotu. Sama opowieść Chretiena de Troyes została podchwycona przez innych pisarzy tworzących w owych czasach poematy toczące się wokół historii króla Artura i jego rycerzy. Wolfram von Eschenbach pisał o Graalu jako o kamieniu zamieszkiwanym przez neutralne anioły. Graal w tej wersji był utożsamiany z kamieniem filozoficznym, mityczną substancją mającą zapewniać nieśmiertelność i zamieniać metale w złoto. Największy wpływ na późniejszy rozwój legend o Graalu miał Robert de Boron, piszący około 10 do 20 lat po Chretenie de Troyes. I to on pierwszy użył przymiotnika Święty i powiązał Graala z życiem Jezusa. Według Roberta de Boron Święty Graal jest przecież kielichem używanym przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy, który dostał się potem w ręce Józefa z Arymatei, który wykorzystał go z kolei do zebrania krwi Chrystusa po zdjęciu go z krzyża. Od tamtej pory Święty Graal stał się popularnym motywem średniowiecznych legend arturiańskich, w których rycerze ruszali na pełne przygód wyprawy, by odnaleźć mityczny kielich. Wokół Świętego Graala powstało przez wieki wiele teorii spiskowych. Bowiem od średniowiecza Święty Graal obecny jest w europejskiej literaturze, a opowieści o nim przybierają różne formy. Jedna z najbardziej rozpowszechnionych łączy go z Templariuszami, wyklętym zakonem działającym do dziś na wyobraźnię miłośników historycznych spisków i religijnych tajemnic. Na początku XIX wieku, austriacki pseudohistoryk Joseph von Hammer-Purgstall opisał Świętego Graala nie jako fizycznie istniejący kielich, ale symbol sekretnej wiedzy, którą mieli posiąść Templariusze. Choć brak historycznych dowodów na takie powiązanie, teoria Hammera-Purgstalla padła na podatny grunt ówczesnej fascynacji mistycyzmem i znalazła licznych kontynuatorów. Mówi się także że Święty Graal jako starofrancuski san greal w samej swojej istocie oznacza królewską krew a starofrancuskie sang real, czyli linię potomków Jezusa, żyjących przez wieki w Europie. Autorzy utrzymywali, że Chrystus przed śmiercią spłodził dzieci z Marią Magdaleną, a rodzina trafiła do południowej Francji, gdzie miała być prześladowana przez kościół katolicki. Historia Świętego Graala jest poza tym przez nich znów łączona z Templariuszami i Katarmi chrześcijańską sektą istniejącą w średniowieczu we Francji. Teorie Baigenta, Leigha i Lincolna nie zyskały żadnego uznania wśród historyków, zostały jednak podchwycona przez powieściopisarzy. Najsłynniejszym przykładem jest Dan Brown, który wykorzystał tę opowieść do budowy fabuły w swoim Kodzie Leonarda da Vinci. Legendy o Świętym Graalu zyskały wielką popularność również w nazistowskich Niemczech, głównie za sprawą książek Otto Rahna. Ów pisarz i oficer SS łączył Świętego Graala z motywami Templariuszy i Katarów, twierdząc przy tym, że jest on symbolem czystej germańskiej religii, stłamszonej w średniowieczu przez chrześcijaństwo. Spiskowe tezy Rahna doprowadziły nawet do utworzenia specjalnej grupy poszukiwaczy finansowanej przez szefa SS Heinricha Himmlera.