Myśli Niedokończone - Dorota Jurkiewicz

Wygasa ogień w naszym ognisku,

popiół przysypał spalone łuczywa,

zimny wiatr zdmuchnął nadzieję,

powiedz mi,

czy jeszcze miłością mnie nazywasz?

Czy ostatnia iskra, która tam rozbłysła

i cichutko sycząc dopala istnienie,

powiem ci,

to może wtedy nas odmienię?

I mimo tych wichrów i jesiennej pluchy,

zwęglonych obietnic,

zbutwiałej rozpałki,

może nam się uda,

chociaż powolutku,

rozpalić na nowo drewniane kawałki.