Moja Cisza - Alina Sawuła

Moja cisza

Do uszka przez sen,

Zaparowane szyby,

Złoty blady dzień.

A jednak tak gdyby,

Zabrakło mi Cię

Nie, nie chcę tak

Nie pozwolę zmienić się

I istnieć jak,

Niebo i ziemia.

Co jest od początku,

Jak światłość i ciemnia,

zamkniętego wątku.

To przenika mnie.

Tak bardzo żałośnie.

Wybrany

Na niebiańskim koniu przyleć

Na godzinę potem wyleć

I nie wraca, j póki śnie

I nie wracaj też we dnie

Bądź jak z bajki malowany

Bardzo skromny wygadamy

Spełnij marzeń mych tysiące

Ukój serce me bolące

Niech dziś wsparcie w Tobie znajdę

Niech swą siłę znów odnajdę

Wyciąg rękę do mnie prawą

Ukaż przyszłość moją jawą

Nie chce myśleć co się stanie

Powiedz chociaż jedno zdanie

Kto mnie pragnie o kim marze

Z kim też jutro pójdę w parze

Jeśli z Tobą polną drogą

W pogodę ubogą srogą

Tylko ja o Tobie wiem

Myślę całym Bożym dniem

Prawda to a jednak nie

Choć spotkamy dzisiaj się

Wtedy wszystko będzie jasne

Na niebie błyskiem trzasnę

O cudny o blond włosach

Żyjesz lekko na niebiosach

Zejdź na ziemię poczuj radość

Ból gniew nadludzką słabość

Ptaszek

Musisz wiedzieć kochany

Jesteś urodziwy i wspaniały

Nie musisz się krzewu bać

Możesz żwawo wszystko z siebie dać.

A gdyby tak Ci gałęzie zaśpiewały

A liście Ci cicho zagrały

A gdyby tak kwiaty Ci zatańczyły

I swe ramiona w górę uwiły.

Śpiew słyszę, czy to?... to niemożliwe

To moje myśli ujadliwe

Ach kołysz się ździebełko zielone

Na wietrze w każdą stronę

Słoneczko złote świec z całych sił

Nie pozwól by powój się między róże wbił

Ptaszku proszę nie przestawaj śpiewać

Bym nie musiał się źle z tym miewać.

Chwila

Szaleje serce proszone do tańca

Chce znaleźć granice krańca

I nie chce a musi

Koniec ścisnąć zdusić

Pragnienia płomienia fala

Dwie dusze w jedno scala

Stopiła w tafli błękicie

Za razem lodu życie

Dotyk promieni gorących

Rozwiewa szyk drzew płonących

Jednej chwili słońca blask

Gromu z nieba głuchy trzask

Zalej wiecznością tak krótki czas

By w utopi chwili spowił nas

Poranek

Gorzkie wieczory,

Długie powoje.

Płynące kry,

Jak białe psy.

Zły wichrze wiej,

Pałko wodna chwiej się chwiej.

Padaj deszczu z nieba,

Wody życiu trzeba.

Pąkom trzeba słońca,

Do świata końca.

Srebrnej rosy,

By kwitły wrzosy.

Ciepłe wieczory,

Poranka strony.

Kwitną sasanki,

Pleciemy wianki.