WALERY, SGANAREL.
WALERY: Ach, poczciwy Sganarelku, jakże się cieszę, że cię
widzę. Potrzebny mi jesteś dla pewnej, nader ważnej sprawy;
ponieważ jednak nie wiem dobrze co ty umiesz...
SGANAREL: Co umiem, panie? niech mnie pan tylko spróbuje
użyć w ważnej sprawie, w jakiemkolwiek znacznem przedsięwzięciu;
poślij mnie naprzykład, bym zobaczył która godzina na wieży,
dowiedział się po czemu masło na targu, konia napoił, a sam się pan
przekona co ja umiem.
WALERY: Nie o takie rzeczy chodzi: trzeba, abyś udawał
lekarza.
SGANAREL: Ja, panie, lekarza! Jestem gotów zrobić wszystko
co pan rozkaże; ale udawać lekarza! Zanadto dobrze panu życzę, aby
się na to zgodzić. Jakże się tego chwycić, dobry Boże, z którego
końca! Pan chyba żartuje sobie ze mnie, daję słowo.
WALERY: Jeśli się zechcesz podjąć, dostaniesz dziesięć
dukatów.
SGANAREL: A, za dziesięć dukatów, nie mówię; za tę cenę,
gotów jestem zostać nawet i lekarzem; takiemu argumentowi trudno,
doprawdy, się oprzeć. Ale, skoro już zostanę lekarzem, gdzież mam
się udać?
WALERY: Do starego Gorgoniego, odwiedzić chorą córkę. Ale
cóż, kiedy ty jesteś ciemięga, który, miast sprawić się jak należy,
gotów...
SGANAREL: Ech, Boże, niech pana już głowa nie boli: ręczę,
że potrafię wyprawić boskie stworzenie na tamten świat nie gorzej
od najtęższego lekarza w mieście. Wprawdzie przysłowie powiada
zazwyczaj: Pomoże jak lekarz po śmierci; ale zobaczysz pan, że, gdy
ja się do rzeczy wezmę, będą mówili: Pomoże jak lekarz do śmierci!
Hm, bądź co bądź, wszystko razem zważywszy, to rzecz dość trudna
udawać lekarza; a jeśli mi się nie powiedzie?
WALERY: W tym wypadku, nie będziesz miał najmniejszych
trudności. Gorgoni to człowiek prosty, nieuczony, da się otumanić
wszelkim baśniom, bylebyś gęsto mięszał Hipokrata i Galena i
nadrabiał bezczelnością co wlezie. SGANAREL: To niby znaczy, że
trzeba mówić filozoficznie, matematycznie. Niech się pan na mnie
spuści: jeżeli to człowiek tak łatwowierny, jak pan powiada, ręczę
za wszystko; niech się pan tylko postara o suknię lekarza, nauczy
co mam robić i wręczy mi dyplom, to znaczy obiecane dziesięć
dukatów.
