Każda miłość jest pierwsza - Jolanta Apanowicz

Jak pierwszy promień słońca zwiastujący ranek,

jak pierwsza kropla rosy na zaspanym kwiatku,

twoje słowa spadły na me oczy zapłakane...

Mała kartka od ciebie, taka śliczna kartka...

Moje oczy zmęczone czekaniem, stęsknione,

upajają się blaskiem słów czytanych chciwie.

Usta szepczą zdziwione, powtarzają ciągle

słowa, słowa twoje przysłane tu do mnie...

Wzrokiem czule dotykam niedbałego pisma.

Takie ono niezwykłe, takie drogie, twoje...

Najpiękniejsze na świecie litery i słowa.

Twa ręka je pisała, czyta serce moje...

Z malutkiego promienia dzień jasny powstanie.

Pierwsza kropla wystarczy, by kwiatek obudzić...

Czy te słowa nieliczne zmienią się w wyznanie?

Czy ty będziesz mym jedynym spośród wielu ludzi?

Zachowuję w pamięci przeczytane słowa.

Nie zapomnę ich nigdy. Nie sposób zapomnieć...

W wyobraźni je czytam wciąż i znów od nowa...

Jak wyrazić mam radość, że pamiętasz o mnie?