Joga dla całej rodziny - Joanna Jakubik-Hajdukiewicz
«
»
Reflow text when sidebars are open.
Książka ta skierowana jest do rodziców, którzy poszukują ciekawej formy spędzenia czasu z dziećmi. Pozycja ta zainteresuje nauczycieli jogi, którzy specjalizują się w prowadzeniu zajęć jogi dla dzieci lub jogi dla całej rodziny.
W publikacji tej przedstawione zostały efekty moich studiów teoretycznych, odnośnie wybranych metod pracy z ciałem oraz doświadczenia w prowadzeniu zajęć jogi dla dzieci i jogi rodzinnej.
Z wykształcenia jestem socjologiem i instruktorem jogi, zatem te dwie dziedziny znalazły wyraz w moim indywidualnym podejściu do pracy z ciałem i grupami ludzi. Wartość jogi postrzegam w jej integralnym oddziaływaniu na całą istotę człowieka: ciało, umysł, emocje. Bez podziału i nadawania rangi.
Pracując jednocześnie jako wykładowca - socjolog, niekiedy zatrważał mnie fakt przeciążania słuchaczy wiadomościami, teorią (pracą głowy), bez równoważenia tego pracą z ciałem. Efekty tego były znamienne (o czym mówili sami uczniowie): napięciowe bóle głowy, kręgosłupa, obniżony nastrój i inne. Obserwując moich dorosłych uczniów, doszłam do przekonania, że istotne jest rozwijanie świadomości i czucia swego ciała, już we wczesnym dzieciństwie. Zapewnia to harmonijny rozwój i kształtuje właściwe wzorce stylu życia. W tym sensie praca nad pogłębianiem świadomości ciała, stanowi profilaktykę chorób psychosomatycznych.
Aktywność ruchowa dzieci wpływa na sfery:
psychiczną - ruch zmniejsza napięcie wynikające ze stresu, poprawia samopoczucie, relaksuje. Rozwój umiejętności motorycznych kształtuje pewność siebie, samodzielność, poczucie własnej wartości; biologiczną, czyli układy: nerwowy, oddechowy, mięśniowy, kostno-stawowy, krążenia. Dzięki temu, że angażowane są mięśnie i stawy poprawia się struktura mięśniowa. Rozwijane i doskonalone są umiejętności motoryczne, na przykład gibkość.Ćwiczenia i zabawy ruchowe integrują członków grupy, umacniają więzi, uczą współdziałania. Następuje też rozwój komunikatywności, empatii i zdyscyplinowania w grupie. Rozwijają się zainteresowania i hobby.
Joga jest wspaniałym sposobem na rozluźnienie ciała i zrelaksowanie się. Może uspokoić nerwowe czy nadpobudliwe dziecko. Ćwiczenia potrafią ożywić zmęczone i znużone dziecko, które nie potrafi się skoncentrować, lub wyzwolić ekspresję w dziecku lękowym czy zahamowanym.
Jest to ważne, ponieważ założenie współczesnej pedagogiki stanowi wykształcenie człowieka twórczego, który radzi sobie ze złożoną rzeczywistością.
Prowadziłam grupy jogi dla całej rodziny, w których w parze ćwiczyli: dorosły i dziecko (w wieku od czterech lat). Niekiedy rodzic przychodził też z dwójką dzieci, a czasami cała rodzina (dwoje dzieci, mama, tata). Para rodzinna układała maty obok siebie.
Spotkanie trwało pełną godzinę, a struktura zajęć była taka, jak przy innych zajęciach jogi, czyli: rozgrzewka, część zasadnicza, relaks. W zależności od samopoczucia, nastroju grupy, proponowałam na przemian ćwiczenia i zabawy o różnym stopniu trudności. Z wielkim entuzjazmem i radością uczestnicy zajęć wykonywali masaże i poddawali się im.
Scenariusze zajęć zawarte w książce mogą być realizowane w domu, przez rodzica i dziecko, na zajęciach jogi rodzinnej, jogi dla dzieci lub stosowane w grupach, na przykład przedszkolnych. Można je modyfikować i przekształcać, w zależności od potrzeb i preferencji zarówno prowadzącego zajęcia, jak i grupy.
To, na co szczególnie chcę zwrócić uwagę, to opowieści ruchowe, czyli pomysł, jak zachęcić dzieci do ćwiczeń w bajeczny sposób.
Życzę przyjemnej lektury i jeszcze przyjemniejszych doznań w trakcie praktyki!
- Joanna Jakubik-Hajdukiewicz
Efektem postępu cywilizacyjnego jest wzrost czasu wolnego, wydłużenie się życia ludzkiego, ale także rozwój chorób cywilizacyjnych, m.in. takich jak: miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie, otyłość.
Dużą rolę w procesie wychowania do aktywności fizycznej powinna odgrywać rodzina, ponieważ w niej spędza się najwięcej czasu wolnego. Rodzina stanowi pierwotne środowisko socjalizacyjne, a dzieci czerpią wzory spędzania wolnego czasu od rodziców[1].
W naukach społecznych rodzinę tradycyjnie uznaje się za najważniejszą grupę społeczną, decydującą o prawidłowej socjalizacji dziecka. Rodzina kształtuje podstawy osobowości dzieci, w tym również stosunek do aktywności fizycznej. Oddziaływanie poprzez przykład jest źródłem wpływu rodziców na dzieci. Za optymalne uznaje się wspólne uczęszczanie rodziców i dzieci na zajęcia rekreacyjne i dostarczanie najmłodszym wsparcia[2]. Prawdopodobieństwo, że rola rodziców będzie naprawdę istotna, wzrasta wówczas, gdy rodzice są aktywni fizycznie, najlepiej wspólnie ze swoimi dziećmi, a także wspierają dziecko w jego wysiłkach.
Mechanizmy wpływu osób znaczących mogą działać na dwóch poziomach:
naśladownictwa (czyli zewnętrznego odwzorowania czyjegoś zachowania) lub identyfikacji (odwzorowania cudzych stanów psychicznych).Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej
[1] K. Piech, Promocja rodzinnej aktywności ruchowej, ZWAWF, Biała Podlaska 2004, s. 17.
[2] K. Sas-Nowosielski, Wychowanie do aktywności fizycznej, Wydawnictwo AWF, Katowice 2003, s. 100.