Jesiennie nastrojona - Zofia Koczur

Zostały myśli

dalekie wspomnienia

pamięć

Odeszli w różnym czasie

lecz tą samą drogą

Idąc cmentarną aleją

wzywam ich sercem

bolącym z tęsknienia

Zastygam w ciszy

zapalam światło

ciepły płomień

Szeptem wymawiam

ich imiona

Księżyc i gwiazdy milczą

spadające liście

przystroiły groby

cisza

jesień

listopad

Stoję pośrodku

jesiennego lasu

który trwa od wieków

gładzę dłonią korę drzewa

pod palcami pulsuje mech

suche liście

szepcą magiczne słowa

Tak

uciekłam tutaj

przed gniewnym światem

aby chłonąć ciszę i spokój

Las przemawia do mnie

własnym językiem

odliczam lata

sygnałami kukułki

Byłam kiedyś

nadzieją

wiarą

miłością

Jeszcze będę...