Jaw - Laura Osińska

{ }

ależ ja bym chciała mówić w imieniu wielu,

ależ ja bym chciała manifestować, zabiegać,

wygłaszać, udzielać głosu czy oddawać głos,

tyle razy próbowałam, udawałam, markowałam,

ale wiem, że mam tylko to jedno ciało, jednego żuka w jednym pudełku

{ }

być z moją dziewczyną to

połknąć okruch prądu, który szuka w ciele

plątaniny drutów przy każdym paśmie mięśnia

pod tą siatką prądu są całe wszechświaty:

kaczuszka susząca puszek na słońcu,

ćmie skrzydełka na szkle żarówki,

szpara między łóżkiem a ścianą,

kubik płomienia zderzonego z falą

pod tą siatką prądu są wszystkie banały:

pożyczanie ubrań i zmywanie naczyń,

dzielenie się lekami i tulenie do snu,

wizyty na SOR-ze, sprzątanie lodówki,

czyszczenie jedzenia z każdego strzępka pleśni

{nie, to zmyśliłam, spleśniałe jedzenie

należy bezwzględnie wyrzucać do śmieci}

{ }

słońce najdroższe, jak cię opowiedzieć

ludziom, którzy nie widzieli nigdy banałów

język karleje, język się rozpada, ledwie

muska jedno niepowtarzalne ciało

moja dziewczyna, źródełko, kryształek,

listek bazylii i świerkowa szyszka

moja dziewczyna pachnie jak różaniec,

jak chłód bocznej nawy w gęstym upale

moja dziewczyna pachnie jak trybularz,

jak zimny marmur posadzki w środku lata

moja dziewczyna pachnie jak katedra,

w której urządzono spiżarkę powideł