Najczęstsze braki oraz błędy popełniane w działaniu

Brak wiedzy o tym, czego się tak naprawdę chce w życiu. "Zakuty łeb" i niezmienny sposób myślenia. Brak celu lub chaotyczny dobór celów. Brak wiary w powodzenie. Myślenie kategoriami pobożnych życzeń. Czynienie nieuzasadnionych założeń. Zbyt sztywne trzymanie się wstępnych ustaleń. Ograniczanie z góry własnych możliwości. Rozmienianie się na drobne i rozpraszanie się. Niewykorzystywanie okazji. Brak elastyczności. Braki w przygotowaniu, lub też kompletny brak przygotowania. Działanie bez rezerw. Gromadzenie rezerw nadmiernych. Przesądzanie wyniku zawczasu i blokowanie sobie samemu drogi. Brak przewidywania. Niekontrolowanie rozwoju sytuacji ("zasypywanie gruszek w popiele"). Pasywność. Badanie sytuacji tylko jedną metodą. Brak śmiałości w działaniu. Zbyt szybkie załamywanie się i brak konsekwencji. Brak systematyczności i wytrwałości. Wywieranie nadmiernych nacisków. Opieszałość. Poświęcanie zbyt wielkiej uwagi sprawom o drugorzędnym znaczeniu. "Poganianie rzeki kijem": forsowanie tempa bez potrzeby, próby przyspieszania procesów, których przyspieszyć się już nie da. Uprawianie monokultury - brak racjonalnej zmienności działań. Brak przerw odpoczynkowych lub przerwy zbyt krótkie. Robienie rzeczy na siłę. Chodzenie na łatwiznę. Brak synchronizacji działań i odpowiednich proporcji między nimi. Niewykorzystywanie warunków naturalnych. Zbyt wąska specjalizacja. Dyletantyzm - brak umiejętności zrobienia czegokolwiek dobrze. Robienie drobnych oszczędności przy ryzyku dużych strat. Komplikowanie spraw. Nieprzeprowadzenie prób przed rozpoczęciem akcji właściwej (nie zawsze). Brak zdolności mobilizowania się do maksymalnego wysiłku. Brak silnej woli. Prowadzenie "walki" na wielu frontach jednocześnie. Utrata inicjatywy w życiu. Brak właściwych odruchów. Strach przed popełnianiem błędów. Popadanie w skrajności. Niewłaściwe stawianie problemów. Uzależnianie się. Osiadanie na laurach. Przejawianie zbytniej pewności siebie. Brak dbałości o własną sprawność. Niszczenie środowiska naturalnego. Zostawianie niedoróbek. Zachłanność. Niechęć do pracy nad sobą. Nadużywanie środków technicznych. Nadużywanie siły - "zabijanie muchy młotkiem". Brak koncentracji. Brak konsekwencji.

Wiele z tych błędów i braków nosi charakter antynomii (przeciwieństw) ze względu na to, że popadanie w skrajności przeważnie jest błędem.