Odkryłam Marguerite de la Rocque de Roberval w środku nocy podczas rodzinnej wycieczki do Montrealu prawie dwadzieścia lat temu. Siedziałam w łóżku, karmiąc moją wówczas sześciotygodniową córkę i jednocześnie czytając jedną z wielu książek, które wypożyczyłam z biblioteki dla moich synów. W ilustrowanej książce dla dzieci o Jacques'u Cartierze natrafiłam na fragment, który sprawił, że przerwałam czytanie. Brzmiał on mniej więcej tak: "W tysiąc pięćset czterdziestym drugim roku szlachcic o imieniu Jean-François Roberval popłynął z kolonistami, aby spotkać się z Cartierem w miejscu, które obecnie nazywane jest Kanadą. Roberval zabrał ze sobą swoją młodą podopieczną, Marguerite de la Rocque, która wzbudziła jego gniew, wdając się w romans na pokładzie statku. Roberval porzucił Marguerite i jej ukochanego na wyspie w Zatoce Świętego Wawrzyńca, gdzie udało jej się przetrwać ponad dwa lata, walcząc z niedźwiedziami polarnymi".

Zaskoczona wpatrywałam się w przeczytany fragment. Kim była ta kobieta? Skąd czerpała siłę?

Autor książki dla dzieci nie poruszył już tego tematu i powrócił do opisu przygód Cartiera, ale ja nie mogłam przestać myśleć o młodej kobiecie pozostawionej na wyspie. Kim była Marguerite? Jak znalazła się na statku? I jak udało jej się przetrwać? Dorastałam na wyspie i zawsze pociągały mnie powieści takie jak Robinson Crusoe czy Porwany za młodu. Podobnie jak Crusoe Marguerite znalazła sposób na przetrwanie i starała się odbudować swoje życie, ale w przeciwieństwie do niego była kobietą, więc po powrocie do domu musiała wykazać się niezwykłą pomysłowością, aby odnieść sukces. Zaczęłam marzyć o napisaniu tej historii, ale porzuciłam ten pomysł. W międzyczasie napisałam kilka innych książek. Jedną z nich była Sam, współczesna powieść o dziewczynie dorastającej w Massachusetts. Jednak przez te wszystkie lata, nawet podczas pisania Sam, wciąż myślałam o Marguerite.

W rzeczywistości to właśnie Sam zainspirowała mnie do napisania o Marguerite. Odłożyłam na bok moje zainteresowanie francuską arystokratką, ale podczas pisania o dorastaniu Sam zaczęłam wyobrażać sobie podróż Marguerite w poszukiwaniu siebie. Rozpoczęłam więc zbieranie materiałów dotyczących jej przygód. Czytałam o Cartierze i żaglowcach, o królowej Nawarry i panowaniu króla Franciszka I. Studiowałam obrazy z tamtego okresu, stroje, budowę zamków i ogrodów, ale ostatecznie to Sam otworzyła mi dostęp do tych materiałów. Sam, dziewczyna, która uwielbiała się wspinać i walczyła o swoje. Sam, dziewczyna, której udało się przetrwać.

Marguerite również przetrwała. Musiała nauczyć się wspinać, polować i zmagać z rozpaczą. Wyrzucona na brzeg walczyła o życie. Marguerite mnie zafascynowała - ale jak ją przedstawić? Nikt nie wie dokładnie, dlaczego Roberval zabrał Marguerite w swoją podróż, jak przetrwała sama na wyspie, ani co myślała i czuła. Niczym aktorka szukałam swojej postaci, próbując zrozumieć jej wewnętrzny świat. Jak opisać Marguerite i oddać sprawiedliwość jej przygodom? Rano pracowałam nad powieścią Sam, tworząc i przepisując rozdziały na komputerze. Po południu zapełniałam zeszyt zdaniami w poszukiwaniu odpowiedniego rozpoczęcia książki, która ostatecznie stała się Isolą. Próbowałam znaleźć właściwe słowa i pewnego dnia Marguerite przemówiła do mnie.

Nie zdążyłam poznać matki. Zmarła w noc moich urodzin, więc minęłyśmy się w ciemności...

Nowa generacja historii survivalowych: opowieść, która ujmuje szersze tematy władzy, własności, wytrwałości i kolonializmu w ramach intymnej, wrażliwej narracji. To niezwykła książka, którą czyta się jak thriller, a jest napisana z subtelnością najlepszej prozy psychologicznej i historycznej.

"VOGUE"

Zdumiewająca i tym bardziej szokująca, że oparta na prawdziwej historii. Isola to immersyjna podróż widziana oczami Marguerite de la Rocque, która na nowo definiuje, co czyni kobietę wartościową i na czym polega prawdziwe życie.

JODI PICOULT

Ta książka doprowadziła mnie do łez w samolocie, ale było warto! Jestem wdzięczna Allegrze Goodman za napisanie tak przepysznej, bogatej i poruszającej powieści. Jako osoba, która zaczytywała się w Marsjaninie Andy'ego Weira, Terrorze Dana Simmonsa i Niezłomnym Caroline Alexander, od razu pokochałam Isolę. To piękna, wnikliwa i głęboka książka o przetrwaniu i nadziei.

ALICE WINN

Ta powieść to dar: epicka, feministyczna, wielowymiarowa, genialnie napisana. Allegra Goodman jest jedną z naszych najlepszych pisarek i jestem szczęśliwa, że dzięki niej mogłam poznać fascynującą historię Marguerite de la Rocque - francuskiej arystokratki, która zostaje pozbawiona wszystkiego, co posiada, ale dzięki temu odkrywa w sobie siłę, jakiej nie była świadoma.

ANN NAPOLITANO

Pięknie nakreślona i wzruszająca powieść o przetrwaniu i wierze, która w niczym nie odbiega od realiów tak umiejętnie odtworzonych przez Allegrę Goodman. Bohaterka książki, Marguerite, jest typową kobietą średniowiecza, zarówno jeśli chodzi o jej przekonania, jak i ograniczenia, dlatego Isola sprawia wrażenie książki zrodzonej z opisywanej epoki, a nie napisanej przez współczesną autorkę. Udaje jej się uczynić przeszłość dziwną, realną i szaloną - tym bardziej więc zapada w pamięć.

JOANNA QUINN

Najlepszym aspektem twórczości Goodman jest jej głębokie przekonanie, że historia każdej młodej dziewczyny zasługuje na opowieść. A historia dziewczyny opisanej w tej powieści jest szczególnie wyjątkowa.

LITERARY HUB

Goodman pisze z wdziękiem i głęboką empatią, wciągając czytelnika w wir emocji i trzymając w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Ta zniewalająca książka jest zarazem powieścią historyczną i współczesną, intymną i epicką, osobistą i poruszającą.

KIRKUS

Urzekająca, najwyższej próby opowieść o porzuconych na morzu, miłości i zdradzie, cierpieniu i harcie ducha, która zniewala swoim pięknem, tajemniczością i żywiołowością.

BOOKLIST

Feministyczna opowieść o porzuconych na morzu, miłości, wierze i samorealizacji.

"TIME"

Goodman sugestywnie opisuje odwagę Marguerite walczącej o przetrwanie w środku srogiej kanadyjskiej zimy. Wspaniały portret nieustraszonej kobiety. Porywająca powieść...

PUBLISHERS WEEKLY

Powieść Goodman została zainspirowana autentyczną, niemal niewiarygodną historią XVI-wiecznej francuskiej arystokratki porzuconej na wyspie w Zatoce Świętego Wawrzyńca. Mając do dyspozycji jedynie skąpe źródła historyczne, pisarka stworzyła wciągającą powieść w pierwszej osobie o młodej kobiecie, która pada ofiarą chciwości i ambicji swojego opiekuna. Po tym, jak przywłaszczył sobie jej majątek, by opłacić wyprawę do Kanady, nalega, żeby towarzyszyła mu w podróży do Nowej Francji, co pociągnie za sobą tragiczne konsekwencje, gdy tylko dziewczyna odważy się zbuntować.

"THE NEW YORK TIMES"