ROZDZIAŁ 1.INTELIGENCJA SERCA

"Do­brze wi­dzi się tyl­ko ser­cem,

naj­waż­niej­sze jest nie­wi­docz­ne dla oczu".  

An­to­nie de Sa­int Exu­péry

Ser­ce czło­wie­ka ko­ja­rzy­my naj­czę­ściej z uczu­ciem mi­ło­ści. Sym­bo­li­zu­je ono za­rów­no mi­łość, czu­łość, tro­skę, pa­sję, jak i sło­wa: ko­cham cię. Kie­dy czu­je­my mi­łość, do­świad­cza­my przy­jem­ne­go cie­pła w ser­cu i lek­ko­ści w klat­ce pier­sio­wej. Mó­wi­my: Słu­chaj gło­su ser­ca; Kie­ruj się ser­cem; Rób, co ci pod­po­wia­da ser­ce.

SER­CE I MI­STY­KA

W wie­lu re­li­giach i kul­tu­rach ser­ce uwa­ża się za sie­dzi­bę du­szy, mą­dro­ści i mi­ło­ści. Ba­bi­loń­czy­cy, Egip­cja­nie i Gre­cy wie­rzy­li, że jest or­ga­nem, któ­ry wpły­wa na na­sze emo­cje, de­cy­zje i za­cho­wa­nie. W chrze­ści­jań­stwie ser­ce czło­wie­ka jest sym­bo­lem Bo­skiej mi­ło­ści. Je­zus gło­sił: Mi­łuj bliź­nie­go swe­go jak sie­bie sa­me­go. Bud­dyj­skie prak­ty­ki opie­ra­ją się na roz­wi­ja­niu ja­ko­ści ser­ca, a więc współ­czu­cia, wy­ba­cze­nia i mi­ło­ści. W sta­ro­żyt­nych hin­du­skich księ­gach, We­dach, za­pi­sa­ne jest, że ser­ce jest sie­dzi­bą du­szy.

Mi­sty­cy róż­nych wy­znań po­rów­nu­ją bi­cie ser­ca czło­wie­ka do pul­so­wa­nia wszech­świa­ta. W tym sen­sie, ser­ce jest od­bi­ciem ma­kro­ko­smo­su. Me­dy­cy­na chiń­ska uwa­ża, że w ser­cu znaj­du­je się duch czło­wie­ka (shen), ener­gia ży­cio­wa, któ­ra prze­ja­wia się mię­dzy in­ny­mi po­przez błysk w oczach.

Ser­ce to uni­wer­sal­ny sym­bol, któ­ry jest od­czy­ty­wa­ny w taki sam spo­sób przez lu­dzi na ca­łym świe­cie, nie­za­leż­nie od ko­lo­ru skó­ry, wy­zna­wa­nej re­li­gii czy ko­rze­ni kul­tu­ro­wych.

Na­ukow­cy z róż­nych dzie­dzin po­ma­ga­ją nam od­kry­wać ko­lej­ne nie­zwy­kłe in­for­ma­cje na jego te­mat.

IN­TE­LI­GEN­CJE CZŁO­WIE­KA

Zda­niem na­ukow­ców, emo­cje i uczu­cia są sil­nie po­wią­za­ne z na­szym ser­cem. Ale to nie wszyst­ko, ser­ce ko­mu­ni­ku­je się z na­szym mó­zgiem. Czy jest więc moż­li­we, aby mia­ło swo­ją wła­sną in­te­li­gen­cję? Na­ukow­cy do­wo­dzą, że tak. Za­nim przej­dzie­my do roz­wi­nię­cia te­ma­tu in­te­li­gen­cji ser­ca, przyj­rzyj­my się in­nym ro­dza­jom in­te­li­gen­cji.

WSTĘP - POCZĄTEK PODRÓŻY

To nie przy­pa­dek, że się­gną­łeś po tę książ­kę. Usły­sza­łeś wo­ła­nie ser­ca, któ­re pra­gnie się z tobą ko­mu­ni­ko­wać. Pra­gnie do­świad­czać mi­ło­ści i ra­do­ści na wie­lu po­zio­mach.

Ser­ce to sie­dzi­ba mi­ło­ści. Kie­dy je­steś za­ko­cha­ny, czu­jesz cie­pło po­środ­ku klat­ki pier­sio­wej, ale kie­dy ktoś cię zra­ni, "za­my­kasz" na pe­wien czas ser­ce z lęku przez po­now­nym zra­nie­niem.

Ży­cie jest pa­le­tą wie­lu barw. Każ­dy z nas do­świad­czył kie­dyś smut­ku, lęku, bólu psy­chicz­ne­go i fi­zycz­ne­go, roz­cza­ro­wa­nia czy gnie­wu, ale rów­nież ra­do­ści, mi­ło­ści, za­chwy­tu, eks­cy­ta­cji, wdzięcz­no­ści i współ­czu­cia dla ko­goś. Na­ukow­cy do­wie­dli, że każ­da emo­cja i uczu­cie mają wpływ na pra­cę na­sze­go ser­ca. Po­zy­tyw­ne emo­cje wpły­wa­ją na ser­ce naj­ko­rzyst­niej, a ne­ga­tyw­ne za­kłó­ca­ją jego pra­cę.

Je­śli prze­ży­łeś roz­cza­ro­wa­nie uczu­cio­we i two­je ser­ce zo­sta­ło zra­nio­ne, wiedz, że źró­dło mi­ło­ści nadal jest w to­bie. Ser­ce może pod­jąć de­cy­zję o tym, by znów ko­chać, na­wet je­śli umysł mówi: nie. Jak to moż­li­we? Na­ukow­cy od­kry­li, że ma swój mózg, któ­ry po­zwa­la mu po­dej­mo­wać nie­za­leż­ne de­cy­zje. Nie mu­sisz cze­kać mie­sią­ce i lata na mi­łość. Za­nur­kuj w swo­je ser­ce, otwórz się na wszyst­kie po­zy­tyw­ne uczu­cia, któ­re ser­ce może ci ofia­ro­wać.

Ko­chaj sie­bie i ży­cie, a do­świad­czysz na­tu­ral­ne­go przy­pły­wu mi­ło­ści ze stro­ny lu­dzi i świa­ta. Bę­dziesz uczest­ni­czył w naj­pięk­niej­szej wy­mia­nie, jaką jest wy­mia­na mi­ło­ści na po­zio­mie serc. Mi­łość, jaką wy­sy­łasz, ma rów­nież wpływ na two­rze­nie two­jej przy­szło­ści oraz bu­do­wa­nie świa­ta, w któ­rym pa­nu­je po­kój i har­mo­nia.

Trzy­ma­jąc w ręku tę książ­kę, roz­po­czy­nasz po­dróż w głąb sie­bie. Od tej chwi­li mo­żesz za­cząć żyć z po­zio­mu ser­ca, a więc ko­rzy­stać z jego mą­dro­ści i kie­ro­wać się jego gło­sem. Mam na­dzie­ję, że sło­wa tu za­war­te za­in­spi­ru­ją cię do tego.

Dag­ma­ra Gmi­trzak