Glukoza - paliwo dla organizmu
Cukry, czyli węglowodany, to istotny składnik naszej codziennej diety. Dzielimy je na:
jednocukry (cukry proste), takie jak glukoza, fruktoza; dwucukry, takie jak sacharoza, maltoza, laktoza; wielocukry (cukry złożone), takie jak skrobia, glikogen, celuloza.
Glukoza - z chemicznego punktu widzenia - jest monosacharydem (inaczej: cukrem prostym, jednocukrem), który stanowi jeden z głównych składników energetycznych dla większości organizmów. Źródłem glukozy w organizmie człowieka jest pokarm, ale nie tylko - powstaje ona wskutek skomplikowanych procesów.
Rozmaitość cukrów Sacharoza to nic innego jak biały cukier, którym słodzimy herbatę. Laktoza to cukier zawarty w mleku, a źródłem fruktozy są owoce i miód. Z kolei duże ilości glukozy zawierają winogrona, dlatego ten węglowodan bywa nazywany cukrem gronowym.
Glukoza powstaje wskutek trawienia węglowodanów złożonych (np. skrobi i glikogenu), które dostarczamy organizmowi wraz z pożywieniem. Znajdują się one m.in. w produktach zbożowych (takich jak chleb pełnoziarnisty, płatki owsiane, otręby, chleb razowy, makaron, brązowy ryż) oraz w warzywach (zwłaszcza w roślinach strączkowych typu groch, fasola, bób, soczewica) i owocach.
Gdzie powstaje insulina, czyli wszystko, co trzeba wiedzieć o trzustce
Trzustka to wąski i długi gruczoł położony zaotrzewnowo, przy tylnej ścianie jamy brzusznej, w jej górnej części, na wysokości I i II kręgu lędźwiowego. Ma kształt litery S.
Ten żółtoróżowy lub szaroróżowy narząd mierzy 12-20 cm i waży 70-90 gramów. Ma budowę zrazikową, a jego miąższ jest miękki i zwarty.
Trzustka pełni dwie ważne funkcje. Zatem pod względem funkcjonalnym dzielimy ją na część:
wewnątrzwydzielniczą, czyli hormonalną - związaną z układem dokrewnym; tu odbywa się produkcja hormonów takich jak insulina i glukagon; zewnątrzwydzielniczą, czyli trawienną - związaną czynnościowo z układem pokarmowym; tu powstaje sok trzustkowy zawierający kilka enzymów trawiennych.
Pod względem anatomicznym w obrębie trzustki wyróżniamy:
głowę - położoną najbardziej na prawo, najszerszą część trzustki, leżącą wewnątrz pętli dwunastniczej; trzon - w kształcie trójściennego graniastosłupa ciągnącego się poprzecznie ku stronie lewej, gdzie kończy się ogonem; sąsiaduje z tylną ścianą żołądka; w dolnej części dosięga śledziony; ogon - to lewy koniec trzustki biegnący w więzadle przeponowo-śledzionowym; sąsiaduje z wnęką nerki i śledziony.
Trzustka ma budowę pęcherzykową - pomiędzy jej pęcherzykami wydzielniczymi rozmieszczone są nieregularnie wysepki Langerhansa, które stanowią gruczoł dokrewny. To one są odpowiedzialne za produkcję hormonów w trzustce. Wysepki te zbudowane są z komórek:
A (alfa) produkujących glukagon; B (beta) produkujących insulinę; D (delta) produkujących somastatynę; F (polipeptydowych) produkujących polipeptyd trzustkowy.
W wysepkach Langerhansa najwięcej jest komórek B (beta), które stanowią około 80% wszystkich komórek wysp. Produkują one bardzo ważny hormon - insulinę - która reguluję przemianę cukrów w organizmie.
O wyżej wymienionych komórkach i związkach można przeczytać w dalszej części książki.
Trawienie i wchłanianie cukrów
W jamie ustnej
Trawienie cukrów rozpoczyna się już w jamie ustnej przy udziale enzymu zawartego w ślinie - amylazy ślinowej. Tu długie łańcuchy wielocukrów rozpadają się na krótsze części i maltozę, czyli dwucukier (patrz schemat z prawej).
W żołądku
W żołądku kwaśne pH (1,8-2,3) hamuje dalszy proces trawienia węglowodanów, który jest wznowiony po przejściu masy pokarmowej do dwunastnicy. Znajdujący się w niej enzym (amylaza trzustkowa), działając na tej samej zasadzie co amylaza ślinowa, odczepia cząsteczki maltozy od niestrawionych wielocukrów oraz krótszych łańcuchów cukrowych.
W jelicie cienkim
Kolejny etap trawienia cukrów odbywa się w jelicie cienkim. Tu enzym zwany maltazą rozkłada maltozę do glukozy w ten sposób, że z jednej cząsteczki maltozy powstają dwie cząsteczki glukozy.
Wchłanianie
Z jelita cienkiego glukoza jest wchłaniana do krwiobiegu, a następnie transportowana do wątroby i dalej do tkanek (w zależności od zapotrzebowania organizmu). W hepatocytach (komórkach wątroby) glukoza ulega glikolizie lub przekształca się w glikogen.
Glikoliza To proces chemiczny, w wyniku którego jedna cząsteczka glukozy przekształca się w dwie cząsteczki kwasu pirogronowego. Kwas ten bierze udział w ważnych procesach związanych z dostarczaniem energii organizmowi.
Glikogen To wielocukier gromadzony w wątrobie i mięśniach.
Kiedy glukozy jest znacznie więcej, niż potrzeba organizmowi, w wątrobie wskutek różnych procesów chemicznych zamienia się ona na glicerol i kwasy tłuszczowe, które wędrują do tkanki tłuszczowej, gdzie przekształcają się w tłuszcze zapasowe - właśnie dlatego nadmiar słodyczy może prowadzić do nadwagi.
Skąd organizm czerpie glukozę, kiedy śpimy?
Glukozę dostarczamy organizmowi wraz z pożywieniem. Natomiast źródłem glukozy w organizmie człowieka w godzinach nocnych jest głównie wątroba, a w mniejszym stopniu nerki, które są aktywniejsze w tym czasie, kiedy organizm nie dostaje pożywienia. W przypadku przedłużającej się głodówki udział nerek w produkcji glukozy wzrasta. W kłębuszkach nerkowych odbywa się filtracja glukozy oraz jej ponowne wychwytywanie w kanalikach. Oznacza to, że produkując mocz, nerki odzyskują glukozę potrzebną organizmowi.
W stanie głodu, tzn. kiedy w tkankach znajduje się niewielka ilość glukozy, do akcji wkracza także glukagon. To hormon wydzielany przez wysepki trzustkowe, który dostaje się do wątroby. Prowadzi on do wzrostu stężenia glukozy we krwi, co jest szczególnie ważne dla zachowania właściwego funkcjonowania organizmu. Innymi słowy, działa on przeciwnie do insuliny (mówi się, że jest antagonistą insuliny).
W jaki sposób glukoza dostaje się do całego organizmu?
Do mięśni, tkanki tłuszczowej i wątroby dostarcza ją insulina. To hormon wytwarzany przez komórki beta wysp trzustki.
Kiedy po posiłku stężenie glukozy we krwi wzrasta, następuje wyrzut insuliny, która transportuje glukozę do różnych komórek ciała. Dzięki temu poziom glukozy we krwi spada.
W sytuacji gdy w organizmie brakuje insuliny, glukoza nie może przedostać się do komórek i gromadzi się we krwi, wówczas dochodzi do zaburzeń gospodarki węglowodanowej - insulinooporności i cukrzycy.
Słowniczek
Glukoza - cukier prosty, paliwo dla organizmu. Insulina - hormon wydzielany przez trzustkę transportujący glukozę do wszystkich komórek ciała. Glikogen - wielocukier gromadzony w wątrobie i mięśniach. Glukagon - hormon wydzielany przez trzustkę, działający przeciwnie do insuliny.
Spis treści
Od Autorki
Glukoza - paliwo dla organizmu
Gdzie powstaje insulina, czyli wszystko, co trzeba wiedzieć o trzustce
Trawienie i wchłanianie cukrów
Skąd organizm czerpie glukozę, kiedy śpimy?
W jaki sposób glukoza dostaje się do całego organizmu?
Historie insulinoopornych
Czym jest insulinooporność?
Przyczyny insulinooporności
Objawy insulinooporności
Następstwa insulinooporności
Diagnostyka insulinooporności
Historie insulinoopornych
Dieta w insulinooporności
Dietoterapia krok po kroku
Indeks glikemiczny - pomoc w komponowaniu posiłków
Wymienniki węglowodanowe i białkowo-tłuszczowe
Historie insulinoopornych
Wysiłek fizyczny w insulinooporności
Ćwiczenia fizyczne dla każdego
Historie insulinoopornych
Insulinooporność na co dzień
Samokontrola
Ważne pytania i odpowiedzi
Historie insulinoopornych
PRZEPISY
Przekąski, śniadania, kolacje
Muffiny ze szpinakiem
Sałatka z awokado
Wytrawna babka
Pączki gryczano-serowe
Pasta pomidorowa na kanapki
Pasta z cukinii
Warzywa z dipem imbirowym
Pasta selerowa z kaszy jaglanej
Bułka z niespodzianką
Awokado pod pierzynką
Bakłażanowe purée
Halibut pod pierzynką mirabelkową
Patisony grillowane z sosem musztardowym
Sałatka ze szparagów
Risotto grzybowe
Zupy
Wywar rosołowy
Zupa z kalarepki
Zupa z zielonych szparagów
Chłodnik ogórkowy
Zupa z cukinii z makaronem
Zupa pieczarkowa
Zupa krem z białych warzyw
Rosół z kulkami mięsno-orzechowymi
Zupa z kiszonych jabłek
Krem marchewkowo-pomarańczowy na zimno
Zupa krem z pieczonej papryki z cieciorką
Kokosowa zupa z soczewicą
Zupa dyniowa z komosą ryżową
Zupa pomidorowa z czarnym ryżem
Rosół z szafranem i kostkami kaszy jaglanej
Rosół wołowy z grillowanym selerem korzeniowym
Zupa krem z pietruszki
Cebulowa "przypalanka"
Zupa ze słodko-kwaśną wołowiną
Zupa porowa z jeżykami piniowymi
Rosół z zapiekanym kalafiorem
Dania mięsne
Duszony królik z oliwkami
Roladki drobiowe z sosem kurkowym
Schab w pomidorach
Polędwiczki wieprzowe duszone z porami
Pierś kurczaka w musztardzie
Schab pieczony z jabłkami
Schab pieczony z ziołami
Roladki z indyka faszerowane ziarnami słonecznika
Wołowina z Dijon
Wołowina z pastą tamarindo
Wołowina z nutą tymiankową
Schab w sosie własnym
Indyk w sosie pomidorowym z orzechami piniowymi
Cielęcina pieczona z pieczarkami
Kurczak w morelach
Piersi kurczaka w ziołach
Bitki z karkówki wieprzowej z cebulką
Pierś kaczki z żurawiną
Gulasz wołowy
Pieczona pierś gęsi
Dania rybne
Sałatka śledziowa z jabłkiem i pomelo
Lasagne z makrelą
Śledź z jabłkami i ananasem
Ryba z patelni
Łosoś z brokułami
Filet w ziołach z masłem cytrynowym
Ryba z soczewicą
Sałatka tatarska
Sałatka z wędzonym łososiem, awokado i jajkiem
Sałatka makaronowa z tuńczykiem
Dorsz z pieczarkami
Surówki i kiszonki
Marchewkowy raj
Surówka z kapusty włoskiej
Ogórki po bawarsku
Surówka z selera naciowego
Zielony półmisek
Kiszona biała rzodkiew
Kiszone warzywa korzeniowe
Kiszony kalafior z buraczkami
Kiszona marchew z imbirem
Kiszone pomidory
Kiszona papryka
Kiszone jabłka
179 Sałatka z roszponki i mango
Desery
Krem truskawkowy
Półksiężyce melona miodowego w gorzkiej czekoladzie
Bakaliowe paluszki
Racuchy kokosowe
Wariacja jogurtowa
Mus malinowo-porzeczkowy
Lody truskawkowe na patyku
Ciasteczka light
Kokosowe naleśniki z jogurtem i owocami
Ciasteczka orzechowo-maślane
Puchar obfitości
Dodatek
Wartości WW i porcje najpopularniejszych produktów
Najpopularniejsze produkty zawierające 1WBT