Historia królów i władców Francji - Krzysztof Jan Derda-Guizot
«
»
Reflow text when sidebars are open.
Odon władca Franków urodził się około roku 860,a zmarł 1 stycznia 898 roku, był hrabią Paryża, królem zachodniofrankijskim od roku 888. Syn Roberta Mocnego i Adelajdy, starszy brat Roberta I. Po dowodzeniu zwycięską obroną podczas oblężenia Paryża przez wikingów został wybrany królem zachodniofrankijskim. Podczas oblężenia tego miał utracić prawą rękę, zlecił jednak, by wykonano dlań w jej miejsce metalową protezę i jak zaświadcza kronikarz Abbon nie była ona mniej sprawna od dawnej dłoni. Jego potomkowie walczyli w Galii z Karolingami o władzę. W końcu Hugo Kapet ostatecznie pozbawił władzy Karolingów i rozpoczęło się panowanie nowej dynastii Kapetyngów.
KAROLINGOWIE
Karol III Prostak, po francusku to Charles III le Simple urodził się 17 września 879 roku, a zmarł 7 października 929 roku, był to król zachodniofrankijski w latach 898 do roku 922, syn Ludwika II Jąkały z dynastii Karolingów francuskich. Jako że w roku 888, możnowładcy zachodniofrankijscy obrali na króla hrabiego Odona z rodu Robertynów, za jego zasługi w walkach z wikingami. Nie zgadzali się z tym jednak zwolennicy Karolingów francuskich i w 892 roku, drugim królem został Karol III Prostak, syn Ludwika II Jąkały. Przez 6 lat królestwem rządziło więc dwóch królów, potem, mniej więcej na zmianę, ich potomkowie. Rywalizacja obu rodów Karolingów i Robertynów trwała przez całe sto lat, przybierając okresowo charakter wojny domowej. W roku 922. wybuchł bunt możnowładców, w wyniku czego Karol III Prostak, zmuszony został do ucieczki do swojego królestwa Lotaryngii. Nowym królem wybrano Roberta, syna Roberta Mocnego. 15 czerwca 923 roku, pod Soissons wojska Karola pokonały siły Roberta, który poniósł śmierć w bitwie. Karol nie odzyskał jednak korony, a w wyniku zdrady swojego kuzyna Herberta II de Vermandois trafił do więzienia w twierdzy Saint-Quentin. W niewoli Karol spędził 4 lata, do 927 roku. Dwa lata później były król karoliński umarł na zamku w Péronne. Za panowania Karola III ustały uciążliwe najazdy wikingów. Po zwycięskiej bitwie pod Auxerre w roku 910, król zawarł w roku 911, pokój w Saint-Clair-sur-Epte z władcą Normanów Haraldem Rollonem. Normanowie osiedlili się na półwyspie Contentin nad kanałem La Manche, tam utworzyli Księstwo Normandzkie, przejęli język i kulturę romańską oraz wiarę chrześcijańską w obrządku rzymskim.
Ludwik IV Zamorski Król Franków Zachodnich Dynastia Karolingowie. urodzony w roku 920 Data i miejsce śmierci zmarł 10 września 954 roku, w Reims, to król zachodniofrankijski w latach 936 do roku 954, syn Karola III Prostaka, z dynastii Karolingów francuskich. W okresie panowania Robertynów i walk o tron królewski w latach 923 do roku 936, Ludwik przebywał w Anglii, stąd jego przydomek Zamorski. Wrócił do Francji w 936 roku. Po śmierci Ludwika IV królem Francji został jego syn Lotar, który panował do roku 986.
Król Lotar określany też jako Lotar III, lub Lotar IV urodził się w 941 roku, zmarł 2 marca 986 roku, to król zachodniofrankijski w latach 954 do roku 986, syn Ludwika IV Zamorskiego, jego matka to Gerberga Saska Lotr pochodził z dynastii Karolingów francuskich. Za panowania Lotara ustały groźne najazdy Węgrów na zachodnie i południowe prowincje królestwa zachodniofrankijskiego. Główną tego przyczyną była wielka klęska jaką ponieśli Węgrzy w 955 roku, w bitwie na Lechowym Polu z rąk cesarza niemieckiego Ottona I. Węgrzy zrezygnowali wówczas ze swych wypraw łupieżczych, przeszli na osiadły tryb życia i przyjęli wiarę chrześcijańską. Południowej Francji przestali zagrażać Saraceni po klęskach, jakie zadał im w 973 roku książę Awinionu, Wilhelm. W 966 roku, Lotar poślubił Emmę, córkę Lotara II z Arles, króla Italii, z którą miał synów Ludwika i Eudesa lub Ottona. Miał również nieślubnego syna Arnulfa, który został arcybiskupem Reims. Po Lotarze królem zachodniofrankijskim został jego syn Ludwik V Gnuśny.