Gdańskie opowieści - Karolina Załuska

Dookoła czeluść nocy.

Siedzę w szklanej kuli światła

zaciskając blade palce

jak na rączce dziecka matka.

Jak w macicy w lamp poświacie

jak zarodek w świecie kartek

drukowany świat mym światem

poza książką życie martwe.

Pytam anioły niebieskie

dlaczego, jak sądzą one

zwierzę nie idzie spać rześkie

i się nie budzi zmęczone

a człowiek tak?

I człowiek nie jest szczęśliwszy.

Obcy spoza tego świata

nie odnalazłby się w tłumie

on na co dzień statkiem lata

w korkach kląć jak szewc nie umie.

Obcy jest innego wzrostu

i nie taki kolor włosów

nie pasuje, tak po prostu.

Wtopić w tłum mu się nie sposób.

A wśród ludzi, lecz inaczej

żyć jak chce się niepodobna.

Będąc obcym skończysz raczej

w alkoholu tonąc do dna.