PRZYPIS DO TYTUŁU
Staropolskie słowo fras, frasunek
oznacza troskę, kłopot, zmartwienie.
Pochodzi od niemieckiego fressen,
czyli gryźć, żreć,
i przez czeskie fresunk przeszło do nas.
Słowniki kwalifikują je jako przestarzałe.
To nieporozumienie.
Czyżby życie ludzkie wyzbyło się
zmartwień, kłopotów, trosk?
Już w szesnastym wieku
użył tego słowa Paweł Gilowski,
duchowny kalwiński, w zdaniu:
"Przeminął frasem żywot nasz".
Także dziś kogoś lekkomyślnego
nazywamy niefrasobliwym,
a gdy sięgamy po kieliszek,
rymujemy beztrosko:
"Na frasunek dobry trunek".
Tytuł tej skromnej książeczki
zawdzięczam chłopskiemu Bogu,
Chrystusowi Frasobliwemu.
Chciałem Mu podziękować
także po staropolsku,
ale jak powiedzieć Bogu:
Bóg zapłać?
.
DWA POWODY
Nie łudźcie się, szlachetni moraliści,
dobro nie może pokonać zła.
Zło jest twarde i spontaniczne,
dobro zaś - delikatne i namyślne.
Jeżeli czasem dobro zwycięża,
to nie dlatego, że jest silniejsze,
ale dlatego, że zło się wyczerpuje
przez samozużycie.
I jeszcze dlatego,
żeby pozytywnie brzmiało
naiwne przysłowie:
Nie ma tego złego,
co by na dobre nie wyszło.
.
CZAS ZA CZASEM
Zdejmij ten kalendarz ze ściany.
To kłamca.
On ci pokazuje czas papierowy,
żółwi czas.
Zwróć się raczej ku technice,
cybernetyce, elektronice, kosmonautyce
czy jakiejś innej wirtualistyce.
Zobaczysz tam,
jak mierzą się z przemijaniem
dramatyczne pulsacje,
rozpaczliwe drgawki, migawki,
błyski, podbłyski, nadbłyski,
wybłyski, przebłyski, odbłyski
czy inne światełka zwodzidełka.
Po chwili stwierdzisz ze zdumieniem,
że one ciągle się roją,
ale czas żółw dawno minął
i zostawił cię w swojej zaprzeszłości.
Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki
