Fragmentarium. Półmroki - Weronika Szewczyk

Odłamki wspomnień

leżą na twardej podłodze

razem ze mną

i podartymi listami

Odłamki światłocieni

Twoich jasnych oczu

ciemnych poplątanych włosów

najczulszych palców na policzku

Odłamki słów

niskiego głosu

rozbite echo obietnic

które uleciały

Odłamki marzeń

brutalnie niespełnionych

musiałam sama je zamieść

pod wydeptany dywan

Odłamki wyobrażeń

które rozsypały się

jak najkruchsza porcelana

poraniły palce i serce

Odłamki nie dające się

zebrać w całość

już nie wiem co było

a co tylko śniłam

Odłamki które i tak sklejam

na wyczucie, na pamięć

co jakiś czas ranią

niezauważone na podłodze

- 22.07.2025

Odwiecznie połamana

zawsze nieposkładana

- nigdy do końca.

Zadra nadal na miejscu,

tkwi w miękkim sercu,

w samym jego środku.

Obrośnięta nową tkanką,

twardszą, inną,

nie tamtą.

A jednak, zapomnieć

o sobie nie dają wcale

te przebłyski nadziei,

te migotliwe chwile kolorów.

Skleiłam się mozolnie,

patrzyłam na migawki

we wspólną przyszłość.

Na nowo, jak zawsze

połamana

i tej zadry,

która kłuje przy każdym ruchu

nieostrożnym jak tamta

dawna nadzieja.

- 2.12.2024