Ewangelia św. Mateusza - Opracowanie zbiorowe

Kup ebooka

4.99 zł

-
Proszę czekać

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA

HISTORIA DZIECIĘCTWA JEZUSA 1,1-2,23

Rodowód Jezusa: 1,1-17*

1

1Rodowód Jezusa Chrystusa, / syna Dawida, syna Abrahama:

2 Abraham był ojcem Izaaka, / Izaak był ojcem Jakuba, / Jakub był ojcem Judy i jego braci.

3 Juda i Tamar byli rodzicami Faresa i Zary, / Fares był oj cem Ezrona, Ezron był ojcem Arama.

4 Aram był ojcem Aminadaba, / Aminadab był ojcem Naasso­na, / Naasson był ojcem Salmona.

5 Salmon i Rahab byli rodzicami Booza, / Booz i Rut byli rodzicami Obeda, / Obed był ojcem Jessego.

6 Jesse był ojcem króla Da­wida, / Dawid zaś i [dawna] żona Uria­sza / byli rodzicami Salomona.

7 Salomon był ojcem Roboama, / Roboam był ojcem Abiasza, / Abiasz był ojcem Azy.

8 Aza był ojcem Jozafata / Jozafat był ojcem Jorama, / Joram był ojcem Ozjasza.

9 Ozjasz był ojcem Joatama / Joatam był ojcem Achaza, / Achaz był ojcem Ezechiasza.

10 Ezechiasz był ojcem Ma­na­ssesa, / Manasses był ojcem Amosa, / Amos był ojcem Jozjasza.

11 Jozjasz był ojcem Je­cho­nia­sza i jego braci / - były to czasy zesłania do Ba­bi­lonu.

12 A po zesłaniu do Babilonu: / Jechoniasz był ojcem Sa­latiela, / Salatiel był ojcem Zorobabela.

13 Zorobabel był ojcem Abiuda, / Abiud był ojcem Eliakima, / Eliakim był ojcem Azora.

14 Azor był ojcem Sadoka, / Sadok był ojcem Achima, / Achim był ojcem Eliuda.

15 Eliud był ojcem Eleazara / Eleazar był ojcem Mattana, / Mattan był ojcem Jakuba.

16 Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, / a Maryja stała się matką Je­zu­sa, / zwanego Chrystusem.

17 Zatem wszystkich pokoleń było: od Abrahama do Dawida - czternaście; od Dawida do niewoli ba­bilońskiej - również czternaście i od niewoli ba­bilońskiej do Chry­s­tu­sa - także czternaście.

Narodzenie Jezusa: 1,18-25

18 A oto jak było z narodzeniem Jezusa Chrystusa: Kiedy Maryja, Matka Jego, była dana za żonę Józefowi, nim jeszcze zamieszkali razem, poczuła, że stanie się mat­ką za sprawą Ducha Świętego. 19 [Wte­dy] Józef, mąż jej, ponieważ był czło­wiekiem prawym i nie chciał jej zniesławiać publicznie, postano­wił oddalić ją od siebie po kryjomu. 20 Lecz kiedy uczynił to postanowienie, ukazał mu się we śnie anioł Pań­ski i powiedział: Jó­ze­fie, synu Da­wida, nie bój się przy­jąć do sie­bie Maryi, małżonki twojej; to bo­wiem, co się w niej poczęło, po­cho­dzi od Ducha Świę­te­go. 21 Właśnie ona porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus; On to bowiem uwolni lud swój od jego grzechów.

22 A wszystko to stało się, aby się wypełniło słowo Pańskie wy­po­wie­dziane przez Proroka:

23 Oto Panna pocznie i porodzi syna, któremu będzie nadane imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami.

24 Obudziwszy się Józef uczynił tak, jak mu nakazał anioł Pański: przyjął swoją małżonkę. 25 I chociaż żył z nią w dziewictwie, po­ro­dziła mu Syna, któremu on nadał imię Jezus.

Hołd Mędrców: 2,1-12

2

1 A kiedy Jezus przyszedł na świat za czasów króla Heroda w Betlejem judzkim, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy 2 i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Wi­dzieliśmy bo­wiem gwiazdę jego na wschodzie i przyszliśmy, aby się mu pokłonić. 3 Usłyszawszy o tym król Herod prze­raził się, a z nim cała Je­ro­zo­li­ma. 4 Zwołał tedy wszystkich naj­wyż­szych kapłanów i uczonych w Piśmie spośród całego ludu i wy­pytywał ich, gdzie miał się naro­dzić Mesjasz.

5 A oni mu powiedzieli: W Bet­le­jem judzkim, bo tak oto napisał Prorok: 6 A ty Betlejem, ziemio judz­ka, wcale nie jesteś najmniej­sze z pokoleń Judy. Z ciebie przecież wyjdzie Władca, który będzie pasterzem Izraela, ludu mojego.

7 Wtedy Herod, przywoławszy potajemnie Mędrców, wypytywał ich dokładnie, kiedy się gwiazda ukazała. 8 A potem wysłał ich do Betlejem, mówiąc: Idźcie, wypytujcie dokładnie o Dziecię, a gdy tylko Je znajdziecie, dajcie mi znać, ażebym i ja także mógł pójść i zło­żyć Mu pokłon. 9 Usłyszawszy tedy takie polecenie od króla, udali się w drogę. Gwiazda zaś, którą wi­dzie­­li na Wschodzie, poprzedzała ich aż do miejsca, gdzie znajdo­wa­ło się Dziecię; tam się też zatrzymała. 10 Widok tej gwiazdy napełnił ich bardzo wielką radością. 11 A gdy weszli do środka, zobaczyli Dzie­cię z Maryją, Matką Jego. Upa­dli tedy na kolana i oddali Mu hołd, a potem, otworzywszy swe szkatuły, złożyli w darze: złoto, kadzidło i mirrę. 12 A kiedy zostali we śnie pouczeni, by nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.

Ucieczka do Egiptu: 2,13-15

13 Po odejściu ich anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi i po­wie­dział mu: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uciekaj do Egiptu. Po­zo­sta­niesz tam tak długo, aż ci dam znak [powrotu]. Herod będzie bowiem szu­kał Dziecięcia, aby Je zabić. 14 Wstał zatem Józef, wziął jeszcze w nocy Dziecię i Matkę Je­go i udał się do Egiptu, 15 gdzie też został aż do śmierci Heroda. W ten sposób mia­ło się wypełnić słowo Pańskie po­wie­dziane przez Pro­ro­ka: Z Egiptu wezwałem Syna me­go.

Rzeź niemowląt: 2,16-18

16 Tymczasem Herod, widząc, że został zwiedziony przez Męd­rców, popadł w straszną złość i roz­kazał pozabijać w Betlejem i w oko­licy wszystkie dzieci nie ma­ją­ce jeszcze dwu lat, zgodnie z ra­chu­bą czasu podaną mu przez Męd­rców. 17 I tak wypełniła się prze­powiednia proroka Je­re­mia­sza, który mówił: 18 Usłyszano w Rama krzyk, la­ment i płacz przejmu­ją­cy. To Ra­chel opłakuje swoich synów i nie chce, by ją pocieszano, bo nie ma ich już.

Powrót z Egiptu: 2, 19-23

19 A kiedy Herod zakończył swe życie, anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie jeszcze w Egipcie 20 i powiedział: Wstań, weź Dziecię i Matkę Jego i wróć do ziemi izraelskiej. Nie żyją już bowiem ci, któ­rzy zagrażali życiu Dziecięcia. 21 Wstał tedy, wziął Dziecię i Matkę Jego i przybył do ziemi izraelskiej. 22 Lecz gdy się dowiedział, że w Ju­dei rządzi po śmierci swego ojca, Heroda, Archelaus, bał się tam iść. Na polecenie otrzymane we śnie udał się do Galilei. 23 Przy­byw­szy tam, osiadł w mieście zwanym Nazaret. I oto tak miała się spełnić przepowiednia proroków: Będzie nazwany Nazarejczykiem.

PRZYGOTOWANIE DO PUBLICZNEJ DZIAŁALNOŚCI JEZUSA 3,1-4,11

Działalność Jana Chrzciciela: 3,1-12

3

1 W czasach owych pojawił się Jan Chrzciciel, który nauczał na Pustyni Judzkiej wołając: 2 Na­wróć­cie się, bo królestwo nie­bie­skie jest blisko.

3 To właśnie do niego odnosiły się sło­wa proroka Izajasza, mó­wią­ce­go:

Głos wołającego na pustyni: Przy­gotujcie drogę dla Pana. Pros­ty­mi czyńcie Jego ścieżki.

4 Jan miał odzienie z sierści wiel­błądziej, a na biodrach pas ze skó­ry. Żywił się szarańczą i miodem leśnym. 5 Spieszono do niego z Je­ro­zolimy, z całej Judei i ze wszy­st­kich okolic nadjordańskich. 6 Chrz­cił [ludzi] w wodach Jor­da­nu, a oni wyznawali swoje grze­chy. 7 A kiedy widział, że przycho­dzi­ło także wielu faryzeuszy i sa­du­ceuszy, żeby się ochrzcić, po­czął wołać do nich: Ple­mię żmi­jo­we, kto wam powiedział, że zd­o­ła­cie uniknąć zbliżającego się gnie­wu? 8 Zatroszczcie się tedy o to, żeby wydawać owoc godny na­wró­ce­nia. 9 I nie pocieszajcie się naw­za­jem mówiąc: Mamy przecież ojca Abrahama. Zapewniam was bo­wiem, że Bóg z tych oto kamieni mo­że sobie powołać do życia sy­nów Abrahama. 10 Siekiera już jest przy­ło­żona do korzeni drzew: każ­de drze­wo, które nie wydaje do­bre­go owocu, będzie wycięte i wrzucone do ognia. 11 Ja chrzczę was wo­­dą, abyś­cie się nawrócili, lecz Ten, któ­ry przyjdzie po mnie, jest mocniej­szy ode mnie. Ja nie jes­tem nawet godzien nosić Jego san­da­łów. On to będzie was chrzcił w Duchu Świę­tym i w ogniu. 12 Ma On w ręku wiejadło, którym oczyści swe klepisko: ziarno zbierze do spichlerza, a ple­wy wrzuci do og­nia, który nigdy nie gaśnie.

Chrzest Jezusa: 3,13-17

13 Wtedy to pojawił się Jezus: przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, aby być przezeń ochrzczo­nym. 14 Lecz Jan odradzał Mu to mówiąc: Ty przychodzisz do mnie? To przecież ja powinienem być och­rzczonym przez Ciebie! 15 Lecz Jezus odpowiedział: Nie upieraj się teraz. Trzeba nam bowiem uczynić wszystko, co powinno się uczynić. Wtedy zgodził się Jan. 16 A Jezus, gdy tylko został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. I oto ot­wo­rzyły się nad Nim niebiosa: i zo­baczył Jezus, jak Duch Boży w po­sta­ci gołębicy zstępował na Niego. 17 A głos z nieba zabrzmiał:

Oto Syn mój umiłowany, w którym mam upodobanie.

Kuszenie Jezusa: 4,1-11

4

1 Duch zaprowadził kiedyś Jezusa na pustynię, aby był poddany kuszeniu przez szatana. 2 Poszcząc tam przez czterdzieści dni i czter­dzieści nocy, począł Jezus odczuwać głód. 3 Zbliżył się wtedy do Niego kusiciel i po­wie­dział Mu: Jeśli jesteś Synem Bo­żym, rozkaż tym kamieniom, żeby się zamieniły w chleby. 4 Lecz On mu odpowiedział: Napisane jest:

Człowiek żyje nie samym chlebem, lecz wszelkim słowem, któ­re pochodzi z ust Boga.

Dalsza część dostępna w wersji pełnej.

1,1-17 Por. Łk 2,23-38

1,6 Por. 2 Sm 12,24.

1,7 "Azy" - inaczej Azafa.

1,8 Pomiędzy Joramem i Ozjaszem opuszczone trzy imiona: Achazjasz, Joas i Amazjasz - z pewnością, by nie przekroczyć liczby 14.

1,10 "Amos" - inaczej Amon.

1,11 Opuszczone imię ojca Jechoniasza: Joakim.

1,16 Por. Łk 1,27; 2,5.

1,18 Por. Łk 1,35.

1,19 "Zniesławiać" - wiarołomną mał­żon­kę Prawo (Pwt 22,20n) nakazało ukarać i od­da­lić.

1,20 "Anioł Pański" - niektóre teksty sta­ro­testamentalne aniołów Pańskich utoż­sa­mia­­ją z samym Bogiem (por. Rdz 16,7); z czasem odróżniani od Boga, coraz wyraźniej stają się aniołowie zwiastunami Bożej woli (Mt 1,24; 2,13.19; 28,2 itp.); por. Łk 1,35; 2,21.

1,21 "Jezus" - Yehoszua - znaczy: Jahwe jest mocą, ocaleniem; por. J 3,6.

1,23 Por. Iz 7,14.

2,1 "Betlejem" - ojczyzna również Da­wi­da. "Herod" - panował w latach 37-4 przed Chr. "Mędrcy" - uczeni (matematycy, astrologowie - por. Dn 2,2), pełniący może też funkcję kapłanów.

2,2 Por. Lb 24,17.

2,6 Por. Mi 5,1.

2,11 "Hołd" - przepowiednie o hołdach, które miały złożyć Mesjaszowi narody po­gań­skie. Por. Lb 24,17; Iz 49,23; Ps 72,10-15. Dary, jakie złożyli Mędrcy, składano zazwyczaj kró­lom (por. Iz 60,6; Ps 72,10.15; 45,9).

2,15 Por. Oz 11,1.

2,18 W okolicach Betlejem znajdował się również grób Racheli, matki patriarchy Józefa (Rdz 35,19); por. Jr 31,15.

2,22 "Archelaus" - syn Heroda Wielkiego i Maltake; rządził Judeą w latach 4 przed Chr. - 6 po Chr.

2,23 "Nazarejczyk" - określenie Jezusa ze względu na Jego ojczyznę Nazaret. Tak też na­zy­wano - zwłaszcza w środowiskach ju­da­i­sty­cznych - wyznawców Jezusa (np. Dz 24,5). Ze ślubem nazireatu (por. Sdz 13,5.7) nazwa ta nie miała chyba nic wspólnego; por. Iz 11,1.

3,2 Marek i Łukasz mówią o królestwie Bożym, natomiast Mateusz - o królestwie niebieskim, ponieważ pisze przede wszystkim z myślą o Żydach, a ci lękali się wymawiać imię Boże; por. Łk 10,9 i Mk 1,15.

3,3 Por. Iz 40,3.

3,4 "Szarańcza i miód leśny" były pożywieniem ludzi żyjących na pustyni.

3,6 "Chrzest" - dosłownie obmycie wodą; analogicznych obmyć dokonywali prozelici żydowscy i esseńczycy.

3,11 O chrzcie w Duchu Świętym - zob. J 1,33; Dz 1,5;11,16. O roli oczyszczającej ognia mówi często ST: M13,2; Za 13,9.

3,12 Żniwo i młocka jako obraz sądu: Iz 17,5; Jr 13,24; Jl 4,12-13.

3,16 Otwarte niebiosa - znak interwencji Bożej: Iz 63,19; Ez 1,1; J 1,51; Dz 7,56; 10,11-16.

3,17 "Syn umiłowany" - inaczej: "sługa najmilszy", stąd możliwość aluzji do Iz 42,1-4. Por. Mt 12,18; 17,5.

4,1 "Zaprowadził Jezusa" - obraz litera­cki, a nie formalne stwierdzenie, że Jezus był prowadzony lub przenoszony przez szatana.

4,2 "Czterdzieści dni" - zob. Rdz 7,4; Wj 24,18; 34,28; Pwt 9,9.18; Lb 14,34; 1 Krl 19,8.

4,4 Por. Pwt 8,3.

WYKAZ SKRÓTÓW I OZNACZEŃ

Ab - Księga Abdiasza

Ag - Księga Aggeusza

Am - Księga Amosa

Ap - Apokalipsa św. Jana

Ba - Księga Barucha

Dn - Księga Daniela

Dz - Dzieje Apostolskie

Ef - Św. Pawła List do Efezjan

Est - Księga Estery

Ez - Księga Ezechiela

Ezd - Księga Ezdrasza

Flm - Św. Pawła List do Filemona

Flp - Św. Pawła List do Filipian

Ga - Św. Pawła List do Galatów

Ha - Księga Habakuka

Hbr - List do Hebrajczyków

Hi - Księga Hioba

Iz - Księga Izajasza

J - Ewangelia według św. Jana

1 J - 1 List św. Jana

2 J - 2 List św. Jana

3 J - 3 List św. Jana

Jdt - Księga Judyty

Jk - List św. Jakuba

Jl - Księga Joela

Jon - Księga Jonasza

Joz - Księga Jozuego

Jr - Księga Jeremiasza

Jud - List św. Judy

Koh - Księga Koheleta (Eklezjastesa)

Kol - Św. Pawła List do Kolosan

1 Kor - Św. Pawła 1 List do Koryntian

2 Kor - Św. Pawła 2 List do Koryntian

Kpł - Księga Kapłańska

1 Krl - 1 Księga Królewska

2 Krl - 2 Księga Królewska

1 Krn - 1 Księga Kronik

2 Krn - 2 Księga Kronik

Lb - Księga Liczb

Lm - Lamentacje Jeremiasza

Łk - Ewangelia według św. Łukasza

1 Mch - 1 Księga Machabejska

2 Mch - 2 Księga Machabejska

Mdr - Księga Mądrości

Mi - Księga Micheasza

Mk - Ewangelia według św. Marka

Ml - Księga Malachiasza

Mt - Ewangelia według św. Mateusza

Na - Księga Nahuma

Ne - Księga Nehemiasza

Oz - Księga Ozeasza

1 P - 1 List św. Piotra

1 P - 2 List św. Piotra

Pnp - Pieśń nad Pieśniami

Prz - Księga Przysłów

Ps - Księga Psalmów

Pwt - Księga Powtórzonego Prawa

Rdz - Księga Rodzaju

Rt - Księga Rut

Rz - Św. Pawła List do Rzymian

Sdz - Księga Sędziów

1 Sm - 1 Księga Samuela

2 Sm - 2 Księga Samuela

So - Księga Sofoniasza

Syr - Mądrość Syracha (Eklezjastyk)

Tb - Księga Tobiasza

1 Tes - 1 List św. Pawła do Tesaloniczan

2 Tes - 2 List św. Pawła do Tesaloniczan

1 Tm - 1 List św. Pawła do Tymoteusza

2 Tm - 2 List św. Pawła do Tymoteusza

Tt - Św. Pawła List do Tytusa

Wj - Księga Wyjścia

Za - Księga Zachariasza

aram. aramajski

dosł. dosłownie

gr. grecki

hebr. hebrajski

LXX Septuaginta, grecki przekład ST

n. następny

NT Nowy Testament

par. miejsca paralelne

popr. poprawka lub: poprawiają

por. porównaj

rkp. rękopis, -y

Targ. Targum

ST Stary Testament

tłum. tłumaczą

TM tekst masorecki

Wulg Wulgata

wg według

ww. (w.) wiersze

zob. zobacz

[ ] zamyka słowa dodane do tekstu celem lepszego zrozumienia

(...) opuszczenie tekstu