Przyjaciele
- Elfie, przestań się wiercić i chodź tu do mnie. Wiesz, kto nas zaprosił do rozmowy?
- Ale... ale tu jest mucha!
- Zostaw muchę, to też stworzenie boże. Dziś jesteśmy u Sabinki! Na blogu o literaturze! Z okazji... No, zgadniesz z jakiej okazji?
- Dnia Kości?! Dnia Parówek?! Albo... Dnia Kiełbasy?!
- Dnia Przyjaciela, potworze! Czy to nie wystarczająca okazja?
- Hmm... A co w tym dziwnego? Przecież to chyba oczywiste, że do rozmowy z okazji Dnia Przyjaciela zaproszono ciebie i mnie. Znasz lepszych przyjaciół niż my dwaj?
- No, nie znam. Trzeba Sabince przyznać, że trafiła w sedno! Mimo że ja mam dwie nogi, a ty cztery łapy.
- No tak, znowu stereotypy... Ja mam cztery łapy, żeby szybko biegać za patykami. Albo żeby szybko przybiec do ciebie, gdyby ktoś chciał ci zrobić coś złego. Dopiero bym mu pokazał, wrrr!
- Dokładnie! A ja mam dwie ręce, by...
- Wiem, wiem! By móc przynieść ze sklepu coś dobrego dla mnie i żeby podnosić te patyki, i mi je rzucać. No i by mnie głaskać, i drapać za uchem.
- Między innymi. A pamiętasz, jak jedna pani zdziwiła się, gdy powiedziałem do ciebie "ty mój Prozaczku kochany"...
- Pamiętam! Myślała, że wabię się Prozac. A to przecież było nie tak: byłeś wtedy od rana smutny, a ja przyniosłem ci zabawkę i zrobiłem taką minę...
- Że od razu parsknąłem śmiechem! Pamiętam! Ale wróćmy do sedna: uważasz, że pies i człowiek mogą się zaprzyjaźnić?
- A co to za pytanie?! Spójrz na nas! Zaraz... czy ty masz jakieś wątpliwości? Och nie! O psiakość...! Co ja takiego zrobiłem?! Chodzi o to, że nie jestem rasowy i że wziąłeś mnie ze schroniska?!
- Nie, nie! Elfie, uspokój się, przestań desperować. Przecież jesteś przepięknym, mądrym, dużym psem! Chodzi o to, że niektórzy ludzie nie wierzą, że z psem czy kotem można się naprawdę zaprzyjaźnić.
- Nie martw się, Duży! Jest dla nich nadzieja, że staną się normalni i uwierzą w taką przyjaźń. Niech tylko przeczytają książkę o nas, ha!
- Też mam taką nadzieję. Bo ja uważam, że nie ma lepszego przyjaciela niż zwierzę...
- Pies, chciałeś powiedzieć?
- W naszym przypadku tak, pies. Ale inni mają koty lub inne zwierzaki, prawda?
- Zaprzyjaźniłbyś się z tarantulą?!
- Nie łap mnie za słówka! Gdy przyjacielem jest człowiek, to różnie może być. Ludzie bywają nieprzewidywalni. Czasem powiedzą za naszymi plecami coś złego, czasem nas okłamią...
- Ja nigdy nie kłamię, Duży!
- I o to chodzi! Ja od razu wiem, jeśli na przykład coś przeskrobałeś...
- Długo jeszcze będziesz mi wypominał tego łososia, którego zwędziłem ci z kanapki?!
- Oj tam, oj tam. Dawno o nim zapomniałem! Dzięki tobie, Elfie, zrozumiałem, że można mieć przyjaciela, który nigdy nas nie zdradzi, nie opuści, nie okłamie. Który będzie nas kochał bez względu na wszystko, bezgranicznie i z oddaniem...
- Ale czemu mówisz takie oczywiste rzeczy? Aaa, rozumiem! Żeby ci, co jeszcze o tym nie wiedzą, to usłyszeli, tak?
- Tak. Bo to wszystko będzie w internecie, u Sabinki na blogu, właśnie w Dniu Przyjaciela.
- Naprawdę?! I ludzie się dowiedzą, że ja teraz merdam? Specjalnie dla nich?
- Oczywiście.
- Super! Ciekawe, co powie Erka, gdy się dowie, że jestem w internecie!
- Myślę, że już jutro jej o tym powiesz. Bo to miała być niespodzianka, ale...
- Jedziemy na weekend do Erki i jej przyjaciółki Ewy?! Jupiii!!!
- Złaź ze mnie natychmiast! O Boże, krzesło się przewraca...!
Zachichotałem, rozparłem się wygodniej w hotelowym fotelu i spojrzałem na ekran laptopa, świecący łagodnie w nocnych ciemnościach. Jakiś czas temu zostałem poproszony, by na jednym z blogów zajmujących się literaturą mieć "swój" dzień. W dodatku z okazji Dnia Przyjaciela! W pierwszej chwili oczywiście chciałem wraz ze mną przedstawić Młodego, jednak mój syn stanowczo zaprotestował.
- Jasne - mruknął zgryźliwie. - Żeby znowu było tak, jak kiedy wkopałeś mnie w tych całych Gliwicach, tak? Nie ma mowy!
Faktycznie, kiedyś na spotkaniu autorskim na Górnym Śląsku zadano mi pytanie o dzieci. To znaczy moje dzieci. Z dumą przyznałem się do Młodego, ale - co najgorsze, jak się potem okazało - podczas rozmowy przypadkiem padło również jego imię. Gdy wróciłem wieczorem do domu, trzynastoletni wówczas Młody przywitał mnie w drzwiach z miną wyrażającą absolutną zgrozę.
- Coś ty najlepszego narobił! - wykrzyknął, oskarżycielsko pukając mnie palcem w pierś.
Nie takiego powitania się spodziewałem.
- A co takiego narobiłem? - spytałem ostrożnie. - Wróciłem zbyt wcześnie i nie zdążyłeś posprzątać po imprezie...?
- Przecież wiesz, że nie robię imprez! - aż zasapał z oburzenia. - A przez te twoje wybryki mam teraz sto trzydzieści wiadomości od jakichś obcych dziewczyn! I od dwóch chłopaków!
Młody pamiętał to do tej pory i wypominał mi przy każdej nadarzającej się okazji. Aż się uśmiechnąłem na samo wspomnienie, przeglądając ten wpis z okazji Dnia Przyjaciela sprzed prawie dwóch miesięcy. Skoro bowiem nie mogłem napisać o Młodym, napisałem o moim drugim najlepszym przyjacielu. A Elf z całą pewnością na to miano zasłużył!
A właśnie... na ekranie laptopa rytmicznie mrugała ikonka Messengera. Oho, nowa wiadomość!
Młody: Fajna fotka na Fb! To tak wygląda "Noc w bibliotece"? Powinieneś chodzić w tej peruce na codzień ;P
Ja: A w ucho chcesz? Pisz to rozdzielnie! Na co dzień!
Młody: Ty masz jakieś skrzywienie!!! Daj mi spokój chociaż w nocy!
Ja: No właśnie, w nocy! Nie lepiej by było, gdybyś spał o tej porze zamiast znowu siedzieć przed kompem?
Młody: Spanie jest dla mięczaków, he, he. Sam to często mówisz. Poza tym wcale nie siedzę przed kompem, tylko byłem z Elfem na spacerze.
Ja: Nie włócz się po nocach.
Młody: Jak jestem z Elfem, to nikt mi nic nie zrobi. Wracaj szybko, smutny jest.
Ja: Jak to?
Młody: Nie chce jeść. Rano skubnął trochę, wieczorem drugie trochę. Siedzi w oknie i patrzy.
Ja: Kurde! Tęskni :(
Młody: No, tęskni. Kiedy wracasz? Pani Prukwa o ciebie pytała.
Ja: Pani Sąsiadka? Czego chciało to wścibskie babsko?
Młody: Pytała, gdzie jesteś. Teraz, wieczorem. Jakiś radar musi mieć chyba. Nie rozumiem, skąd ona wie, że ciebie nie ma!
Ja: Rano widziała, jak wyjeżdżam. Akurat przechodziła, gdy wsiadałem do auta.
Młody: Właśnie! Pamiętaj, że idziemy jutro do salonu! Może jednak weźmiesz coś z napędem na cztery koła?
Ja: Jeśli wygramy w Lotto. Będę jutro około południa, potem pojedziemy obejrzeć auto. Teraz idę spać, ty też idź. Przytul Elfa ode mnie!
