Dzieci choroba Aspergera i autyzm jak reagować? - Sylwia Stołtny
«
»
Reflow text when sidebars are open.
Zespół Aspergera - czym jest?
Co to jest Zespół Aspergera? Chorobę zaliczamy do zaburzeń o łagodnym charakterze, ze spektrum autyzmu. Zespół Aspergera nie przyczynia się do zaburzeń rozwoju umysłowego, tak jak w przypadku autyzmu dziecięcego. Wspólne objawy Aspergera i autyzmu to kłopoty z nawiązywaniem relacji oraz wycofanie. Dorosłe osoby z Zespołem Aspergera zazwyczaj postrzegane są jako ekscentrycy, którzy w pełni oddają się swoim pasjom. Syndrom Aspergera jest zaburzeniem, którego nie widać. Obserwując kogoś wyłącznie pod kątem wyglądu zewnętrznego, nie jesteśmy w stanie określić, czy u danej osoby występuje Zespół Aspergera.
Objawy Zespołu Aspergera u dzieci - na co zwrócić uwagę?
Chorobę diagnozuje się najczęściej między 3. a 8. rokiem życia. Jakie objawy najczęściej pojawiają się u dzieci z Zespołem Aspergera?
- problem z nawiązywaniem relacji z innymi;
- kłopoty podczas wspólnej zabawy z rówieśnikami;
- brak empatii;
- silne reakcje emocjonalne podczas mało istotnych zdarzeń;
- używanie wyszukanych słów;
- kłopot z rozumieniem żartów oraz przenośni;
- problem z nawiązywaniem kontaktu wzrokowego;
- zainteresowanie nietypowymi rzeczami, np. sprzętem AGD, egzotycznymi roślinami;
- reagowanie złością w sytuacjach, gdy coś nie odbywa się zgodnie z planem;
- problem z koordynacją ruchową.
Objawy Zespołu Aspergera u dzieci mogą pojawiać się z różnym nasileniem. Zdarza się, że zaburzenie jest niemal niezauważalne, a nietypowe zdolności sprawiają, że inni odbierają osoby z Zespołem Aspergera jako ekscentryków i indywidualistów. Zespół Aspergera diagnozuje się zazwyczaj u dziecka w wieku szkolnym poprzez test wykonywany przez lekarza psychiatrę. Wówczas warto sięgnąć po profesjonalną pomoc. Psycholog w Wołominie zajmuje się leczeniem różnych zaburzeń psychicznych u dzieci, w tym Zespołu Aspergera.
Małgorzata Skoczylas-Kouyoumdjian 09.06.2022
Maluchy z tym zaburzeniem ze spektrum autyzmu mogą mieć zaburzenia w rozwoju mowy, np. wyrażają się w sposób typowy dla osób dorosłych, a jednocześnie mają problemy ze zrozumieniem słów. Czasem nie reagują na swoje imię. Inne objawy zespołu Aspergera:
- nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe, zapachowe lub dotykowe;
- słaba koordynacja ruchowa (np. niezgrabny, sztywny chód);
- sztywność zachowań - upór i nieustępliwość lub pasywność i wycofanie;
- fiksacje (kurczowe trzymanie się wyuczonych mechanizmów przystosowania).
Objawy zespołu Aspergera u niemowlaka
Pierwsze objawy autyzmu, w tym zespołu Aspergera, mogą pojawić się już w okresie niemowlęcym. Niemowlęta z tym zaburzeniem:
mogą być lękliwe i płaczliwe;
mogą wykazywać nadmierne lub niedostateczne reakcje na bodźce dźwiękowe, zapachowe, dotykowe;
mogą być nadruchliwe i bardzo absorbujące.
Niemowlęta z zespołem Aspergera cechuje niechęć do przytulania, nawet do najbliższych im osób - przy próbie przytulenia prężą się i płaczą. Inne objawy zespołu Aspergera u niemowląt:
słaby kontakt wzrokowy z otoczeniem;
często reagowanie strachem przed obcymi;
brak zainteresowania przedmiotami - niemowlę z Aspergerem nie wyciąga rączek po zabawkę, nie jest zainteresowane pokazywanymi mu przedmiotami.
Jak objawia się zespół Aspergera u 2-3-latków?
Autyzm dziecięcy, w tym zespół Aspergera, to zaburzenie rozwoju i funkcjonowania układu nerwowego. Dwu-, trzylatki z zespołem Aspergera inaczej widzą świat. Objawy zespołu Aspergera u małych dzieci:
nie lubią zmian, lubią rytuały, zwłaszcza w najprostszych, codziennych czynnościach, np. muszą chodzić na spacer zawsze tą samą trasą, wkładać ubrania w stałej kolejności, wykonywać te same czynności przed zaśnięciem;
mają swoje ulubione potrawy i spożywają je w tej samej, stałej kolejności, np. najpierw ziemniaki, później mięso, a na końcu surówkę. Układ składników obiadu również nie jest przypadkowy - nie mogą się one ze sobą stykać;
nie akceptują zmian - długo oswajają się z nowymi sytuacjami, rzeczami.
lubią sztywne reguły gier i zabaw - reagują złością i niezrozumieniem na wszelkie odstępstwa od ustalonych zasad.
26 stycznia 2014 mamotoja.pl
To zaburzenie ze spektrum autyzmu jest często diagnozowane właśnie w przedszkolu. Objawy zespołu Aspergera u przedszkolaków dotyczą m.in. ich kontaktu z rówieśnikami. Dzieci z tego typu zaburzeniem wykazują niewłaściwe zachowania w kontakcie z rówieśnikami, np. liżą, wąchają lub biją inne dzieci. Unikają spontanicznych kontaktów, nie potrafią podtrzymać prostej rozmowy.
Pozostałe objawy zespołu Aspergera u przedszkolaków:
trudne emocje - dziecko reaguje nadmiernym gniewem, agresją, niepokojem na sytuacje, które wymykają się im spod kontroli;
Obsesyjne dążenie do stałości, np. stale wracają do tego samego zagadnienia lub tematu w trakcie rozmowy;
Specyficzne uzdolnienia i zainteresowania (zwykle w jednej dziedzinie). Na przykład potrafią wyrecytować rozkłady jazdy autobusów lub obliczać trudne (jak dla dziecka w tym wieku) zadania matematyczne, dość wcześnie zaczynają rozpoznawać cyfry, litery, fakty; Zaburzenia motoryki (problem z rysowaniem, kolorowaniem);
dosłowne rozumienie wypowiedzi - nie potrafią zrozumieć przenośni, metafor.
Objawy zespołu Aspergera u uczniów
Dzieci z zespołem Aspergera w wieku szkolnym mają problemy z koncentracją uwagi, a co za tym idzie trudności w nauce. Uczeń z Aspergerem:
ma obsesyjne zainteresowania, pochłaniające cały jego czas i uwagę;
nie radzi sobie z nieoczekiwanymi zmianami i sytuacjami;
ma problem z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami - nie potrafi utrzymać przyjaźni;
Bardzo często jest odizolowane od otoczenia, odrzucone przez rówieśników (np. kolegów w klasie);
potrafi nawiązać bardzo dobre kontakty z osobami dorosłymi;
ma deficyty w zakresie mowy;
ma deficyty motoryki małej (niewyraźnie pisze, niedokładnie koloruje itp.);
jest nadmiernie ruchliwy;
unika kontaktu wzrokowego.
Diagnoza i leczenie zespołu Aspergera
Oczywiście nie u każdego dziecka z zespołem Aspergera można zaobserwować wszystkie wymienione tu zachowania. Z kolei niektóre pojedyncze problemy mogą się pojawić u każdego przeciętnego dziecka. Jak zdiagnozować Aspergera? Jeśli zauważysz u swojego dziecka kumulację niepokojących zachowań, porozmawiaj ze specjalistą - psychologiem, psychiatrą, neurologiem, pedagogiem z poradni psychologiczno-pedagogicznej. Oni pokierują cię dalej. Wczesna diagnoza jest bardzo ważna, bo im wcześniej dziecko rozpocznie terapię, tym mniej będzie cierpieć w kontaktach z ludźmi i tym szybciej będzie można pomóc dziecku z autyzmem.