Dialog - Ja z Ja
Cześć, jesteś tam?
Dla tych kobiet, które w nocy płakały w ciszy,
a rano - jakimś cudem - znowu wstały.
Dla tych, które postanowiły nie umrzeć w środku.
Dla tych, które wstały,
otarły łzy,
ubrały się,
i wyszły, choć serce krzyczało: "nie dam rady".
Dla tych, które wracały,
robiły obiad,
śmiały się przez łzy,
i dalej kochały świat,
mimo że świat czasem zapominał o nich.
Dla tych, które żyją -
i uczą się być dla siebie domem.
Cześć.
Jesteś tam?
Naprawdę tam, pod tym wszystkim, co musiałaś udźwignąć?
Pod tym, co mówisz światu, że "wszystko dobrze", a w środku jest cisza?
Ja tylko chciałam Ci powiedzieć, że... kocham Cię.
Nie za to, jaka jesteś dzisiaj.
Nie za to, jak się starasz.
Kocham Cię za to, że w ogóle jesteś.
Porozmawiasz ze mną?
Nie musisz mówić od razu. Możemy milczeć razem.
Ja poczekam.
Bo wiesz...
Jak mam powiedzieć prawdę psychologowi, skoro nie potrafię powiedzieć jej samej sobie?
Jak mam się uleczyć, jeśli nie umiem nawet przyznać, gdzie boli?
Wszystko zaczyna się od tego momentu.
Od tego pierwszego oddechu szczerości.
Od małego "cześć", które otwiera drzwi do własnego wnętrza.
Najpierw trzeba nauczyć się mówić prawdę sobie -
tej, która mieszka pod skórą, w napiętym brzuchu, w gardle, które milczy.
Dopiero potem można ją wypowiedzieć głośno.
Ale zanim to zrobisz - posłuchaj siebie w myślach.
Pozwól, by Twoje myśli same pokazały Ci kierunek.
Bo to Ty wiesz najlepiej, w którą stronę chcesz pójść.
A wszystko zaczyna się od jednego prostego gestu:
Cześć.
Jestem tu.
Kocham Cię.
? PrologJak rozmawiać z sobą
Ta książka nie jest poradnikiem.
Nie znajdziesz tu recept, punktów, technik ani gotowych rozwiązań.
Znajdziesz coś o wiele bardziej intymnego - rozmowę z samą sobą.
Nie tę rozmowę, którą prowadzisz w głowie, gdy coś Ci nie wychodzi.
Nie tę, w której rozliczasz, karcisz, planujesz.
Tylko tę prawdziwą - z czułością, z prawdą i z oddechem.
W każdej z nas żyje wiele głosów: ta, która chce być idealna.
Ta, która się boi. Ta, która tęskni. Ta, która pamięta.
Ta książka pomoże Ci je usłyszeć, nie po to, by je uciszyć,
lecz by wreszcie mogły mówić jednym głosem - Twoim.
Nie musisz czytać jej po kolei.
Możesz otwierać tam, gdzie przyciągnie Cię zdanie, słowo, emocja.
To nie jest droga w linii prostej, tylko krąg spotkań z samą sobą.
Czasem będzie łagodnie, czasem boleśnie.
Czasem w wannie, czasem przed lustrem, czasem z herbatą w dłoni.
Ale zawsze - prawdziwie.
Jeśli poczujesz, że nie chcesz iść dalej - zatrzymaj się.
Odłóż książkę, wróć jutro.
Nie spiesz się.
Wewnętrzne rozmowy dojrzewają w swoim tempie.
Ta książka nie kończy się na ostatniej stronie.
Ona będzie żyła w Tobie - w chwilach ciszy, w oddechach,
w porankach, w których znów powiesz do siebie:
"Cześć, jesteś tam? Kocham Cię."
I może wtedy po raz pierwszy w życiu poczujesz,
że ta rozmowa nigdy się nie kończy.
Bo teraz naprawdę jesteś - ze sobą.
