PODZIAŁ ANTYBIOTYKÓW I CHEMIOTERAPEUTYKÓW PRZECIWBAKTERYJNYCH ZAREJESTROWANYCH W POLSCE DO STOSOWANIA U DZIECI
BAKTERIOBÓJCZE:
1. Antybiotyki ?-laktamowe
- Penicyliny
amoksycylina: Amotaks, Duomox, Hiconcil, Ospamox ampicylina: Ampicillin TZF benzylopenicylina: Penicillinum crystalisatum TZF benzylopenicylina benzatynowa: Debecylina benzylopenicylina prokainowa: Penicillinum procainicum TZF fenoksymetylopenicylina: Ospen kloksacylina: Syntarpen piperacylina: Piperacillin TZF
- Połączenia penicylin z inhibitorami ?-laktamaz
amoksycylina + kwas klawulanowy: Amoclan, Amoksiklav, Augmentin, Augmentin ES, Augmentin SR, Forcid, Taromentin ampicylina+ sulbaktam (i.v, i.m.)/ sultamicylina (p.o.): Unasyn piperacylina + tazobaktam: Tazacylin, Piperacillin/Tazobactam, Teva, Tazocin
- Cefalosporyny I generacji
cefadroksyl: Biodroxil, Duracef, Tadroxil cefaleksyna: Cefaleksyna TZF, Keflex cefazolina: Biofazolin, Cefazolin Sandoz, Tarfazolin cefradyna: Tafril
- Cefalosporyny II generacji
aksetyl cefuroksymu: Bioracef, Ceroxim, Novocef, Tarsime, Xorimax, Zamur, Zinnat, Zinoxx cefaklor: Ceclor, Ceclor MR, Vercef cefamandol: Tarcefandol cefuroksym: Biofuroksym, Cefuroxim-MIP, Tarsime, Zinacef
- Cefalosporyny III generacji
cefoperazon: Cefobid, Dardum cefotaksym: Biotaksym, Cefotaxim-MIP, Tarcefoksym ceftazydym: Biotum, Fortum ceftriakson: Biotrakson, Ceftriaxon Kabi, Ceftriaxon-MIP. Lendacin, Oframax, Tartriakson ceftibuten: Cedax
- Cefalosporyny IV generacji
cefepim: Maxipime
- Połączenia cefalosporyn z inhibitorami ?-laktamaz
cefoperazon + sulbaktam: Sulperazon
- Karbapenemy
imipenem (+ cilastatyna): Tienam ertapenem: Invanz meropenem: Meronem, Meropenem Sandoz
2. Antybiotyki aminoglikozydowe
amikacyna: Biodacyna gentamycyna: Gentamicin Krka, Gentamicin B, Braun tobramycyna: Bramitob, Tobi
3. Antybiotyki glikopeptydowe
teikoplanina: Targocid wankomycyna: Edicin, Vancomycin-MIP, Vancotex
4. Polimiksyny
kolistyna: Colistin TZF
5. Fluorochinolony
cyprofloksacyna: Ciprobay, Ciprofloxacin Kabi, Ciprofloxacin Redibag, Cipronex, Cipropol, Ciprum, Cyprofloksacyna, Proxacin
6. Pochodne 5-nitroimidazolu
metronidazol: Metronidazol GSK, Metronidazol 0,5% Fresenius, Metronidazol Polpharma, Metronidazol 0,5% Polpharma tynidazol: Tinidazolum Polpharma
7. Pochodne nitrofuranu
furazolidon: Furazolidon Medana furazydyna: Furaginum Adamed, Furaginum Teva, Urofuraginum nifuratel: Macmiror nifuroksazyd: Endiex, Nifuroksazyd-Hasco, Nifuroksazyd Richter
8. Inne
fosfomycyna: Monural ryfampicyna: Rifampicyna TZF
BAKTERIOSTATYCZNE:
1. Antybiotyki makrolidowe
azytromycyna: Azibiot, Azigen, Azimycin, Azi Teva, Azithromycinum 123 ratiopharm, Azitrin, Azitro-Mepha, Azitro-LEK, Azitrox, Azycyna, Azyter, Bactrazol, Canbiox, Macromax, Nobaxin, Oranex, Sumamed, Zetamax erytromycyna: Davercin, Erythromycinum TZF, Erythromycinum Intravenosum TZF klarytromycyna: Fromilid, Fromilid Uno, Klabax, Klabion, Klacid. Klacid Uno, Klarmin, Lekoklar, Taclar roksytromycyna: Renicin, Rolicyn, Roxitron, Rulid, Xitrocin spiramycyna: Rovamycine
2. Antybiotyki linkozamidowe
klindamycyna: Clindacin, Clindamycin Kabi, Clindamycin-MIP, Dalacin C, Klimicin linkomycyna: Lincocin, Neloren
3. Tetracykliny
doksycyklina: Doxycyclinum Farma-Projekt, Doxycyclinum TZF, Doxyratio M, Unidox Solutab limecyklina: Tetralysal tetracyklina: Tetracyclinum TZF
4. Pochodne sulfonamidowe
kotrymoksazol: Bactrini, Biseptol
5. Inne
kwas fusydowy (zewn.): Fucidin, Fusacid, Hylosept mupirocyna(zewn.): Bactroban, Mupirox, Taconal oktenidyna (zewn.): Octenisept trymetoprym: Trimesan, Urotrim
SKRÓTY I OZNACZENIA
amp.
-
ampułki
ChPL
-
Charakterystyka Produktu Leczniczego
daw.
-
dawkach, dawce
dojelit.
-
dojelitowe
draż.
-
drażetki/-a
dz.
-
dziennie
dział.
-
działanie/-a/-u
elast.
-
elastyczna/-e
fiol.
-
fiolka/-i
fl.
-
flakon
i.m.
-
domięśniowo
inh.
-
inhalacja/i
i.v.
-
dożylnie
j.m.
-
jednostka międzynarodowa
j.Ph.Eur.
-
jednostka aktywności enzymatycznej wg Farmakopei Europejskiej
kaps.
-
kapsułki
kw.
-
kwas/-u
maks.
-
maksymalnie/-a/-ne/-ny
min.
-
minimum
mc.
-
masa ciała
?g
-
mikrogramy
mies.ż.
-
miesiąc życia, miesiąca życia
mus.
-
musujące/-ący/-ąca
nebuliz.
-
nebulizacja/-i, nebulizer
NLPZ
-
niesteroidowe leki przeciwzapalne
odpow.
-
odpowiada
o.u.n.
-
ośrodkowy układ nerwowy
p.
-
patrz
past.
-
pastylki
pc.
-
powierzchni/-a ciała
p.o.
-
doustnie
podz.
-
podzielne, podzielone/-ych
poj.
-
pojemnik
powl.
-
powlekane/-a
p.r.
-
doodbytniczo
przedł.
-
przedłużonym
przyg.
-
przygotowanie/-a
rozp.
-
rozpuszczalna/-y/-e
rozpyl.
-
rozpylenie/-nia
roztw.
-
roztwór
r.ż.
-
rok życia, roku życia
s.c.
-
podskórnie
subst.
-
substancja/-cji
tabl.
-
tabletki/-ka/-ek/-kę
tabl. mus.
-
tabletka musująca
tyg.ż.
-
tygodnie życia, tygodnia życia
wit.
-
witamina
zewn.
-
zewnętrznie
zmodyf.
-
zmodyfikowane
ż.
-
życia
PRZEDMOWA
Uzyskanie pożądanych efektów leczniczych zależy w dużej mierze od prawidłowego rozpoznania, doboru odpowiedniego leku i zastosowania go we właściwej dawce. Te dwa ostatnie warunki wymagają dobrej znajomości właściwości farmakologicznych leku, a zwłaszcza jego farmakokinetyki, która u dzieci jest inna niż u dorosłych.
Organizm dziecka nie jest miniaturą organizmu człowieka dorosłego. Należy pamiętać, że u dzieci inaczej przebiegają procesy wchłaniania leków, ich dystrybucji, biotransformacji i eliminacji, co z kolei warunkuje i tłumaczy inne niż u dorosłych wartości parametrów farmakokinetycznych. Odmienna jest również wrażliwość rozwijającego się organizmu na działanie leków i ich metabolitów. Największe różnice dotyczą noworodków (pierwszy miesiąc życia) i najmłodszych niemowląt.
Znajomość tych faktów stanowi podstawę do obliczania prawidłowych dawek, określania prawidłowego odstępu czasu między ich podawaniem oraz ustalenia maksymalnej dawki dobowej -bezpiecznej, a zarazem skutecznej. Ma to zasadnicze znaczenie praktyczne, gdyż w związku z obawą przed wystąpieniem niepożądanych skutków farmakoterapii lekarze niekiedy zaniżają dawki leków. Postępowanie takie na ogól nie chroni przed wystąpieniem niepożądanego działania leków, natomiast utrudnia lub wręcz uniemożliwia uzyskanie oczekiwanych efektów leczniczych. Zaniżanie dawek łączy się nierzadko z dodawaniem innego leku, często również w zbyt malej dawce, co prowadzi do niebezpiecznej w skutkach polipragmazji i zwiększenia liczby chorób pochodzenia jatrogennego.
Nie jest więc sprawą przypadku, że prawidłowe dawkowanie leków w wieku dziecięcym jest zagadnieniem o zasadniczym znaczeniu i równocześnie bardzo trudnym.
W celu ułatwienia pracy lekarzowi pediatrze, a także lekarzowi pierwszego kontaktu oraz lekarzowi rodzinnemu, opracowano nowe, uaktualnione wydanie książki pt. Dawkowanie leków u noworodków, dzieci i młodzieży.
Publikacja ta ma już swoją długą historię. Pierwsze jej wydanie ukazało się w 1972 r. Była to pierwsza pozycja tego typu na ówczesnym rynku wydawnictw medycznych w Polsce. Kolejne edycje nastąpiły w latach 1977, 1981 i 1985. W 1993 r. autorki postanowiły rozszerzyć książkę o informacje dotyczące dawkowania leków u noworodków, co spotkało się z dużym uznaniem ze strony Czytelników. Niniejsze wydanie jest, licząc od 1993 r., wydaniem szóstym, zmienionym i znacznie rozszerzonym, zgodnie z postępem wiedzy w zakresie farmakoterapii wieku rozwojowego.
Książka ma układ alfabetyczny według obowiązuj ących nazw międzynarodowych z równoczesnym podaniem wybranych nazw handlowych leków zarejestrowanych w Polsce. Nazwy międzynarodowe podano pogrubionym drukiem. Leki w obrębie jednej nazwy międzynarodowej nie zawsze wymieniono zgodnie z alfabetem - czasem porządkowano nazwy według postaci farmaceutycznych. W przypadku większości preparatów w kolumnie "Postać" podano ich skład ilościowy i (lub) jakościowy; odstąpiono od tego jednak w przypadkach, w których zajęłoby to zbyt wiele miejsca.
W obecnym wydaniu uwzględniono leki nowo zarejestrowane (w tym ponad 40 nowych nazw międzynarodowych), a pominięto leki wykreślone z lekospisu. Wiele leków zamieszczonych w poprzednim wydaniu książki nie jest już dostępnych ze względu na ich wycofanie z obrotu przez wytwórców.
Zgodnie z wynikami najnowszych badań zaktualizowano dawkowanie wielu preparatów. Rozbudowana rubryka "Uwagi" zawiera ostrzeżenia oraz istotne informacje o interakcjach i działaniach niepożądanych leku, a niekiedy także alternatywne
sposoby dawkowania, zaczerpnięte z wiarygodnych źródeł informacji o lekach.
Zdajemy sobie sprawę z bardzo szybkiego postępu wiedzy, zarówno w zakresie syntezy nowych leków, jak i ich działania w wieku rozwojowym, dlatego starałyśmy się uaktualnić, w miarę możliwości, informacje zawarte w niniejszej książce. Prace nad tym wydaniem zakończyłyśmy w marcu 2013 r. Długość cyklu wydawniczego może spowodować pewien stopień dezaktualizacji danych - w międzyczasie zostaną zarejestrowane w Polsce kolejne preparaty.
Należy także pamiętać, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze oryginalna, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia Charakterystyka Produktu Leczniczego oraz ulotka dla pacjenta.
Mamy nadzieję, że niniejsza książka przyczyni się do ułatwienia codziennej pracy lekarza pediatry i lekarza rodzinnego.
prof zw. dr hab. med. Krystyna Bożkowa
mgr farm. Ewa Kamińska
Instytut Matki i Dziecka
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż. 15-18 r.ż.
Aluminium hydroxide/ hydrocarbonate
zawiesina tabl. do ssania (1 tabl. do ssania i 5 ml zawiesiny zawierają po 340 mg węglanu dihydroksy-glinowo-sodowego)
-
-
-
-
5-10 ml lub 1-2 tabl.
3 × dz.
p.o.
Związki glinu o działaniu zobojętniającym kwas solny. Podawać między posiłkami oraz przed snem. Stosować nie wcześniej niż po 2 h od podania innych leków. Nie podawać dzieciom poniżej 7 r.ż. (ze względu na zawartość glinu).
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami podawanymi doustnie może opóźniać lub zmniejszać wchłanianie związków żelaza i fluoru, tetracyklin (zachować odstęp ok. 2 h). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niewydolności nerek i hipofosfatemii (nie stosować dłużej niż 2 tygodnie).
Alugastrin (preparat złożony)
Alumag (preparat złożony)
zawiesina
10 ml = 230 mg wodorotlenku glinu i 408 mg wodorotlenku magnezu tabl.: 1 tabl. zawiera po 200 mg wodorotlenku glinu i wodorotlenku magnezu
-
-
-
-
10 ml lub 2 tabl. 3 × dz.
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Heviran
tabl. 200 mg
400 mg
800 mg
dawkowanie patrz str. 13
p.o.
Uwagi -p. str. 13.
Zovirax
tabl. 200 mg
Activated charcoal
w biegunce:
p.o.
Lek adsorbujący.
Przed połknięciem rozkruszyć i zmieszać z małą objętością przegotowanej wody. Nie podawać w biegunce dzieciom do 12 r.ż. Ze względu na lyzyko spowodowania niedrożności i perforacji przewodu pokarmowego lek obecnie powinien być stosowany u dzieci jedynie w ostrym zatruciu lekami.
Carbo medicinalis MF
tabl. 250 mg
-
-
-
-
od 13 r.ż. ok. 4g jednorazowo
Carbo medicinalis VP
tabl. 300 mg
w zatruciu:
-
1 g/kg mc. jednorazowo
25-50 g jednorazowo w ciągu 1 h od zatrucia
Albendazole
Zentel
tabl. do żucia 400 mg
zawiesina (100 mg/5 ml)
-
-
od 3 r.ż.:
w owsicy, glistnicy, zarażeniu włosogłówką lub tęgoryjcem 400 mg jednorazowo; w zarażeniu węgorkiem jelitowym i tasiemczycach 400 mg 1 dz. przez 3 kolejne dni
p.o.
Lek przeciwpasożytniczy. Tabletki można połykać w całości lub rozkruszone. Lek podaj e się podczas posiłku. W razie potrzeby leczenie należy powtórzyć po 3 tyg. Lekiem I rzutu w tasiemczycach jest prazykwantel (nie zarejestrowany w Polsce).
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Aciclovir - cd.
-
w opryszczce(z wyjątkiem opryszczkowego zapalenia mózgu [ozm.])
od 4 mies.ż.:
i.v.
Dożylnie powoli we wlewie kroplowym w ciągu co najmniej 1 h roztwór 0,5% (przez 5-10 dni lub dłużej).
Uwagi
-
p. str. 13.
250 mg/m2 pc. 3 × dz. co 8 h lub 5 mg/kg mc. co 8 h
5 mg/kg mc. 3 × dz. co 8 h
w opryszczce i ozm.
do 4 mies.ż.: 10 mg/kg mc. co 8 h
w ozm.,ospie wietrznej i półpaścu:
i.v.
500 mg/m2 pc. 3 × dz.
10 mg/kg mc. 3 × dz. co 8 h
-
w opryszczce smarować skórę kremem 5 × dz. (co 4 h) przez 5-10 dni
zewn.
m.in. preparaty: Antivir, Hascovir pro, Herpex, Virolex, Zovirax Intensive (krem 50 mg/g)
Aciclovir Jelfa
fiol. 250 mg
dawkowanie patrz str. 13 i wyżej
i.v.
Uwagi - p. str. 13 i wyżej.
Acix 500
fiol. 500 mg
Zovirax
fiol. 250 mg
Hascovir
tabl. 200 mg
400 mg
800 mg
p.o.
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Tussicom
proszek
(saszetki 5 g =
200 lub 400 mg)
-
-
od 3 r.ż.:
100 mg 2-3 × dz.
od 7 r.ż.:
100 mg
4 × dz.
200 mg
3 × dz. mg dz.
p.o.
Uwagi - p. str. 10.
w mukowiscydozie:
od 3 r.ż.: do 400 mg dz.
do 600 mg dz.
Acetylsalicylic acid
nie stosować do ukończenia 12 r.ż.
przeciwgorączkowo: 325-500 mg 2-3 × dz.
przeciwzakrzepowo: 50-150 mg dz.
p.o.
Lek przeciwgorączkowy, przeciwzapalny i przeciwbólowy (stosować doraźnie) oraz zapobiegający agregacji płytek krwi. Ostrożnie stosować w alergii. Według zaleceń brytyjskiego Komitetu Kontroli Leków (CSM) kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować u dzieci i młodzieży do ukończenia 16 r.ż. (ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a). Kwas acetylosalicylowy częściej niż inne leki z grupy NLPZ powoduje zaburzenia żołądka i jelit, stwarza także większe ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.
Do stosowania w profilaktyce przeciwzakrzepowej przeznaczone są m.in. preparaty: Acard (tabl. dojelit. 75 mg), Acesan (tabl. 30 mg, 50 mg i 75 mg), Aspifox (tabl. dojelit. 75 mg, 100 mg i 150 mg), Aspirin Protect (tabl. powl. 100 mg), Bestpirin (tabl. powl. dojelit. 75 mg). Jednoczesne stosowanie z innymi lekami z grupy NLPZ lub glikokortykosteroidami nasila ryzyko choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego.
Lek zwiększa toksyczność metotreksatu i kwasu walproinowego oraz nasila działanie leków przeciwzakrzepowych i trombolitycznych (wydłużenie czasu krwawienia).
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
ACC mini
tabl. mus.
100 mg
proszek
(saszetki 3 g =
100 mg)
-
-
-
200-300 mg w 2-3 daw.
400 mg dz. w 2-4 daw.
400-600 mg dz. w 2-3 daw.
p.o.
Uwagi - p. str. 10.
ACC
tabl. mus.
200 mg
proszek
(saszetki 3 g =
200 mg)
ACC Hot
granulat
(saszetki 3 g =
200 mg)
Acetylcysteine
Sandoz
amp.
300 mg/3 ml
-
-
-
od 6 r.ż. 150-300 mg dz. w 1-2 daw. w zatruciu paracetamolem - p. str. 10
i.v.
wziewnie
Fluimucil Muko Junior
granulat
(saszetki 1 g =
100 mg)
-
-
-
100 mg
2-3 × dz.
od 7 r.ż.:
200 mg
2 × dz. lub 100 mg
4 × dz.
200 mg
2-3 × dz.
p.o.
Fluimucil Muko
granulat
(saszetki 1 g =
200 mg)
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Entus Junior
Envil Kaszel
Junior
syrop
15 mg/5 ml
30 mg/5 ml
-
dawkowanie jak na str. 19
p.o.
Uwagi - p. Ambroxol, str. 19.
Entus Max
Envil Kaszel
tabl. 30 mg
Deflegmin
krople
7,5 mg/ml
-
1 ml 2 × dz.
1 ml
3 × dz.
2 ml
2-3 × dz.
4 ml
3 × dz.
syrop
15 mg/5 ml
30 mg/5 ml tabl. 30 mg
dawkowanie jak na str. 19
Flavamed
syrop
15 mg/5 ml tabl. 30 mg
Flavamed Max
roztw.
30 mg/5 ml
Mucosolvan mini
syrop
15 mg/5 ml
Mucosolvan
syrop
30 mg/5 ml tabl. 30 mg
roztw. do inh.
7,5 mg/ ml
-
-
2 ml
1-2 × dz.
od 7 r.ż.: 2-3 ml
1-2 × dz.
wziewnie
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Manti (preparat złożony)
tabl. do żucia
1 tabl. zawiera po 200 mg wodorotlenku glinu i wodorotlenku magnezu oraz 25 mg simetikonu
-
-
-
-
1-3 tabl. do 4 × dz.
p.o.
Uwagi - p. Aluminium hydroxide/hydrocarbonate, str. 17.
Ambroxol
Lek mukolityczny i wykrztuśny.
W zaburzeniach oddychania u noworodków i.v 7-15 mg/kg mc./24 h w 3-4 daw.
Nie stosować z lekami przeciwkaszlowymi i cholinolitycznymi. Lek zwiększa stężenie amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny w tkance płucnej i w wydzielinie oskrzeli.
Nie podawać w godzinach wieczornych. Zazwyczaj w początkowym okresie choroby lek podaje się w 3 dawkach, a po 2-3 dniach zmniejsza liczbę dawek do 2 (podano dawki początkowe). Należy zadbać o efektywne odkrztuszanie.
AmbroHEXAL
amp.
15 mg/2 ml
-
7,5 mg 2 × dz.
7,5 mg
3 × dz.
od 6 r.ż.:
15 mg 2-3 × dz.
15-30 mg
2-3 × dz.
i.v., i.m.,
s.c.
Ambroksol Takeda
syrop
15 mg/5 ml
30 mg/5 ml
-
7,5 mg
2 × dz.
od 3 r.ż.:
7,5 mg 3 × dz.
od 7 r.ż.:
15 mg 2-3 × dz.
30 mg 2-3 × dz.
p.o.
Ambrosol Teva
syrop
15 mg/5 ml
30 mg/5 ml
w leczeniu długotrwałym: 1,2-1,6 mg/kg mc./24 h w 2 daw.
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Alusal
tabl. 500 mg tabl. do ssania
500 mg
-
-
-
-
1-2 tabl. 3 × dz.
p.o.
Uwagi - p. str. 17.
Gealcid (preparat złożony)
tabl.: 1 tabl. zawiera 350 mg kw. alginowego, 120 mg wodorowęglanu sodu i 100 mg wodorotlenku glinu
-
-
-
-
1 tabl. do
4-6 × dz.
od 13 r.ż.:
2 tabl. do
4-6 × dz.
Tabletki należy po rozgryzieniu żuć aż do całkowitego ich rozpadu. Pozostałe uwagi -p. str. 17.
Maalox (preparat złożony)
zawiesina saszetki 15 ml zawiesina fl.
10 ml = 400 mg wodorotlenku
magnezu
i 350 mg wodorotlenku glinu tabl.: 1 tabl. zawiera po
400 mg wodorotlenku magnezu
i wodorotlenku glinu
-
-
-
-
10 ml lub
1 saszetka lub 1-2 tabl. kilka razy dz.
LEKI STOSOWANE U DZIECI I MŁODZIEŻY ZAREJESTROWANE W POLSCE
Międzynarodowa nazwa leku
Preparaty
Postać
Dawkowanie
Sposób podawania
Działanie
Uwagi
grupy wiekowe
noworodek
0-1 mies.ż.
2-12 mies.ż.
2-3 r.ż.
4-7 r.ż.
8-14 r.ż.
15-18 r.ż.
Acetylcysteine
-
100-150 mg dz. w 2-3 daw.
od 3 r.ż.:
200-300 mg dz. w 2-3 daw.
400-600 mg dz. w 2-3 daw. lub 600 mg 1 × dz.
p.o.
Lek mukolityczny i wykrztuśny. Antidotum w zatruciu paracetamolem.
Popijać dużą ilością płynu. Odsysać wydzielinę u niemowląt i małych dzieci. Stosować ostrożnie w astmie oskrzelowej, zwłaszcza podając(może powodować skurcz oskrzeli), oraz w chorobie wrzodowej. Nie podawać przed snem. Nie stosować jednocześnie z lekami przeciwkaszlowymi. W mukowiscydozie można od 6 r.ż. podawać także i.v.
w mukowiscydozie
50 mg 3 × dz.
100 mg 4 × dz.
200 mg 3 × dz.
-
w zatruciu paracetamolem:
300 mg/kg mc./24 h w ciągu ok. 20 h, tj.: 150 mg/kg mc. w ciągu 15 min, następnie 50 mg/kg mc. w ciągu 4 h
i 100 mg/kg mc. w ciągu kolejnych 16 h (po odpowiednim rozcieńczeniu w 5% roztw. glukozy lub w 0,9% roztw. NaCl)
i.v.
W zatruciu paracetamolem rozpocząć podawanie w ciągu 8 h (nie później niż 14 h od zatrucia). Leczenie rozpocząć, jeśli po 4 h od zatrucia stężenie paracetamolu we krwi jest większe niż 200 ?g/ml.