Wstęp

Od czasów starożytnych Kościół przechowuje, strzeże, uczy i wyznaje wiarę, przekazywaną sakramentalnie przez chrzest. Wyraża w tym swoją apostolskość, manifestuje jedność oraz pogłębia chrześcijańską świadomość. W Credo ukazuje się bowiem "jedna droga zbawienia, wiodąca przez cały świat" (por. KKK 172-174). Kościół jako "filar i podpora prawdy" (1 Tm 3, 15) wiernie zachowuje pamięć o słowach i czynach Chrystusa. Komunia w wierze potrzebuje wspólnego języka wiary, normatywnego dla wszystkich i jednoczącego, dlatego tak ważne są formuły Credo, które pozwalają przyswajać, wyrażać indywidualnie oraz celebrować we wspólnocie wiarę (por. KKK 170).

W ciągu wieków w odpowiedzi na potrzeby czasu sformułowano wiele symbolów wiary. Wśród nich dwa zajmują szczególne miejsce w życiu Kościoła: Symbol apostolski oraz Symbol nicejsko-konstantynopolitański. Symbol apostolski w pewnym sensie stanowi najstarszy katechizm rzymski, gdyż jest streszczeniem wiary Apostołów. Symbol nicejsko-konstantynopolitański jest natomiast rozbudowany i przez to bardziej szczegółowy.

Duże znaczenie ma wypowiadanie wyznania wiary w zgromadzeniu liturgicznym, gdzie Kościół przypomina i uobecnia zbawcze czyny i słowa. W ten sposób doświadcza rzeczywistej obecności Boga i tworzy wspólnotę. Jednak również prywatne wyznanie wiary np. w czasie codziennej modlitwy jest ważne dla życia chrześcijańskiego. Wiara to dar i łaska, ale trzeba poznać, na ile to możliwe, przedmiot wiary. Rozważanie artykułów Credo, to uzasadnienia wiary i próba pogodzenia wiary z rozumem. Trafnie wyraził to św. Augustyn: uwierz, abyś zrozumiał - oraz - zrozum, abyś uwierzył. Pomocą w lepszym i pełniejszym zrozumieniu poszczególnych artykułów Credo jest publikacja ks. Janusza Chyły.

Autor każdy artykuł wyznania wiary uczynił tematem rozważania, a właściwie oddzielnego eseju teologicznego. W refleksji ks. Chyły można dostrzec z jednej strony precyzję i jasność poglądów, a z drugiej strony fascynuje "giętkość" języka. Połączenie rzeczowości i kompetencji teologicznej z pięknym i komunikatywnym językiem, to ogromny walor publikacji. Przyznam się, że przeczytałem książkę ks. Janusza z wielkim zainteresowaniem i jestem przekonany, że dla wielu czytelników będzie ona pomocą w rozwoju wiary, ale też intelektualną przygodą. Będzie ona również cenną pomocą w przekazie wiary dla duszpasterzy, katechetów i ewangelizatorów. Wszak wielu zastanawia się, jak dziś w sposób zrozumiały i przekonujący mówić o Bogu. Można również książkę ks. Janusza potraktować jako lekturę duchową i ucztę intelektualną dla każdego człowieka szukającego uzasadnienia i pogłębienia swojej wiary. Niniejsza publikacja stanowi udaną próbą przedstawienia poważnych spraw wiary w sposób przystępny dla współczesnego człowieka.

Niech o mądrości i przenikliwości rozważań ks. Janusza Chyły świadczy wyjaśnienie jednego z przymiotów Boga, jakie Autor zwarł na kartach książki: Wszechmoc, jedyny z Bożych przymiotów wymieniony w Credo, nie oznacza, że Bóg jest reżyserem każdego szczegółu ludzkiego życia. Podzielił się z nami wolnością, a przyrodzie dał prawa, które mamy szanować... Towarzyszy nam we wszystkim... Wybiera zatem własne uniżenie zamiast przemocy "ręcznego sterowania" dziejami świata. Proste, a jakże piękne wyjaśnienie. Uważny czytelnik znajdzie w książce znacznie więcej ciekawych i zmuszających do zadumy rozważań. Gratuluję ks. Chyle kolejnej ciekawej i potrzebnej publikacji. Życzę również wielu następnych osiągnięć - niech się nie wyczerpie dzban mąki ani nie opróżni baryłka oliwy (por. 1 Krl 17, 14. 16).

bp Wiesław Śmigiel